NK Afstanden schaatsen

Antoinette de Jong en Jorien ter Mors pakten tegen de verwachtingen in geen podiumplek, wat ging er mis?

Jorien ter Mors: ‘Als je niet fit bent, kan je je in Nederland niet plaatsen’.Beeld BSR Agency

Een toernooi kent niet alleen winnaars. Twee vrouwen die jarenlang de toon zetten, liepen in Heerenveen verrassend de podia en plaatsing voor de WK Afstanden mis: Antoinette de Jong en Jorien ter Mors.

Jorien ter Mors

Bijna gelaten schuifelde Jorien ter Mors (30) zondag het ijs van Thialf af. Een laatste kans op een goed resultaat werd haar niet geboden. Ze werd met twee valse starts uit de 1000 meter geschoten. “Tsja, wat moet ik daar nu van zeggen. Het is zo gegaan, het is niet anders.”

Vrijdag waren er al verontrustende tekenen. Ze ging kapot op de laatste ronde van de 1500 meter (ze werd 10e), de energie vloeide uit haar lichaam. Zaterdag ging het op de 500 meter (6e) niet beter. Zondag kreeg ze geen laatste kans. 

De terugval was opvallend, zeker gezien het voorseizoen waarin ze bijna iedereen verbaasde op het kwalificatietoernooi voor de wereldbekerwedstrijden. Toen was ze de beste op de 500 meter, de 1000 meter én de 1500 meter. Die reeks verbaasde haar evenveel als haar coaches.

Geen vaste factor

Maar het ging de week na de tweede wereldbekerwedstrijd al mis, voelde ze, al was het gissen wat er precies aan de hand was. Al twee weken lang zoekt ze naar een oorzaak voor haar slechte schaatsen. Ook in Heerenveen dit weekend wisten zowel zij als haar coaches het antwoord nog niet. De bloedwaarden bleken helemaal goed. Ook was ze niet ziek.

Haar lichaam is geen vaste factor, zei ze na afloop van haar toernooi in de catacomben van Thialf. Dat blijft de grootste frustratie. Een aantal weken liep ze op haar tenen. Toch had ze geen keus, vond ze: “Je kan hier niet níet aan de start staan.” Toch wist ze al dat het geen succesvol toernooi zou worden. “Als je niet fit bent, kan je je in Nederland gewoon niet plaatsen.”

En dus kan ze niet afreizen naar Salt Lake City voor de wereldkampioenschappen. Een snelle rekensom van haar kant leerde haar dat het de eerste keer was dat ze zich niet plaatste voor een afstand waar ze zich op wilde kwalificeren. Dat zei haar genoeg. Het enige geluk was dat ze slechts een ‘kleine cirkel’ had gezet om de WK Afstanden in Salt Lake City. Ze wist niet hoe ze na haar verloren seizoen vorig jaar terug zou komen. “Ik moet nog mijn weg gaan vinden. Maar het wordt me niet makkelijk gemaakt.”

Antoinette de Jong

Met handen voor betraande ogen zat Antoinette de Jong (24) zaterdag op een verlaten stuk van de boarding in Thialf. Haar rampweekend was compleet toen ze op drie honderdsten van een seconde plaatsing voor de WK Afstanden miste op de 3 kilometer.

Een teleurgestelde Antoinette de Jong: ‘Ik voelde me zo goed’. Beeld BSR Agency

Trainer Jac Orie kwam naar haar toe en gaf haar twee klappen op haar schouders. Hij vertelde dat ze beter kon en dat ze de teleurstelling moest verwerken. Maar De Jong had het moeilijk. “Natuurlijk zit daar emotie bij. Ik ben geen robot.”

Drie ferme tikken in één weekend. Het is iets wat Antoinette de Jong nog niet vaak meemaakte. Ze plaatste zich op geen enkele afstand voor de WK Afstanden, toch haar hoofddoel van het jaar. Opvallend toch voor iemand die juist de winnende weg leek te hebben gevonden.

De Jong gaat al jaren mee. Op haar achttiende, in 2014, reed ze al de Olympische Spelen. De emotie was er toen al, net als het talent. Maar pas toen ze vorig jaar na de Spelen overstapte naar de ploeg van Jac Orie, kwamen de echte resultaten.

Zelfde fout

Vorig jaar in Collalbo was ze voor het eerst Europees kampioen allround. Ze won op de 3 kilometer zilver op de WK Afstanden in Inzell. Orie gaf haar het extra zetje naar winnen, zei ze vorig jaar.

Dit jaar leek er ook niets aan de hand. Ze mocht mee naar de wereldbekerwedstrijden. Alleen ging het tijdens die maand van huis vooral technisch mis. Ze reed rond ‘als een pannenkoek’. Ze moest langer de tijd nemen voor haar slag, vond coach Orie. Dag in, dag uit stond ze op de schaatsplank, op zoek naar een andere timing. Zelfs op rustdagen. In haar woorden: “Bezig zijn met wat je fout doet, dat zien en voelen.”

Maar ze verviel de hele tijd in dezelfde fout. Ook dit weekend in Heerenveen. Ze werd vierde op zowel de 1500 meter als 3 kilometer. Op de 1000 meter zondag kon ze haar toernooi niet redden. Ze werd negende. “Ik voelde me zo goed. Misschien moet ik Jac maar zeggen dat hij me minder goed moet maken.”

De 1500 meter en 3 kilometer in Salt Lake City waren het hoofddoel van dit jaar. Een wereldtitel, een wereldrecord misschien: dat waren de in het verschiet liggende prijzen. Nu kijkt ze half februari die wedstrijden vanaf televisie. 

Lees ook:
Esmee Visser is de twijfel een heel klein beetje voorbij

Esmee Visser werd dit weekend twee keer Nederlands kampioen in Thialf. Ze is een beetje de twijfel voorbij.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden