WereldtitelImola

Anna van der Breggen schrijft weer een hoofdstuk in de wielergeschiedenis

Anna van der Breggen, ze wint na de wereldtitel tijdrijden ook de wereldtitel op de weg.Beeld AP

Anna van der Breggen kan haar laatste jaar in het peloton de hele tijd rijden in een regenboogtrui. Na haar zege in de tijdrit donderdag was ze zaterdag ook de beste in de wegrace. Met overmacht, want ze won in Italië met bijna anderhalve minuut voorsprong. “Dit is echt ongelooflijk.”

Van der Breggen, ook de wereldkampioen van 2018, was zo de eerste Nederlandse vrouw in een één-twee-vier voor Oranje in Imola. Annemiek van Vleuten, die vanwege haar gebroken pols met een brace en op twee paracetamol reed, werd tweede, Marianne Vos vierde. Daar tussenin nog een Italiaanse, Elisa Longo Borghini. 

Met haar zege schreef Van der Breggen wielergeschiedenis. Slechts één keer eerder won een vrouw in één jaar zowel de tijdrit als de wegwedstrijd. Jeannie Longo deed dat in 1995. Van der Breggen deed het in 2020, met een rood-wit-blauwe helm, want ze is ook nog eens Nederlands kampioen.

In Italië stond zaterdag zoveel wind, dat er vooraf voor de zekerheid verschillende spandoeken werden opgerold. Vrijdag was zelfs de finishboog ingestort, gelukkig een half uur na de tijdrit van de mannen. In die zware omstandigheden reed een eenling 42 kilometer solo naar een wereldtitel. Anna van der Breggen heette ze, en ze reed in haar eentje een heel peloton aan stukken – en dat terwijl ze in het begin van de wedstrijd nog was gevallen.

‘Steady snoeihard’

Met iets meer dan vijftig kilometer nog te gaan, op twee rondes voor het eind, werd de wedstrijd dankzij Nederland weer speelbaar. Een grote kopgroep met voor Oranje Amy Pieters daarbij had twee minuten vooruit gereden. Een situatie die niet heel slecht was, maar ook niet perfect. Zo werd Floortje Mackaij nogal ongelukkig uit de wedstrijd gereden, nadat ze een voet aan de grond moest zetten in de ravitaillering.

De voorsprong van de kopgroep verdween in ongeveer tien kilometer. Van der Breggen (30) gaf een aanzet, en Demi Vollering toonde zich een voorbeeldig ploeggenoot. ‘Steady snoeihard’, zo noemde bondscoach Loes Gunnewijk dat bij de NOS.

Daarna was er een tijdelijke wapenstilstand, tot de tactiek van Nederland tot in de perfectie werd uitgevoerd op de tweede klim in het circuit van 28,8 kilometer, de Cima Gallisterna. Marianne Vos reed in één ruk naar de kopgroep toe en Annemiek Van Vleuten dunde de groep uit naar slechts vier rensters. Een van hen was Van der Breggen, die zelfs op dat moment nog een krachtsinspanning over had om te demarreren. Daarna volgde een lange solo van 42 kilometer naar de finish. 

Het peloton is in de breedte nog niet zo groot dat er veel rensters bij elkaar bleven. Natuurlijk waren er ook niet-Nederlandse favorieten. De Italiaanse Elisa Longo Borghini bijvoorbeeld, of de Poolse Kasia Niewiadoma. Die laatste had op sociale media vorige week nog een drietal foto’s geplaatst van het erepodium in de Giro Rosa, in 2016, 2018 en 2020. Drie keer was er hetzelfde podium: Van der Breggen, Longo Borghini, Niewiadoma.

Nederland dus nog steeds boven, zoals dat de laatste jaren op (bijna) elke belangrijke wedstrijd zo is. In verschillende landen wordt wel geprobeerd een volwaardige structuur op te zetten, zo wordt bijvoorbeeld in Frankrijk een miljoenengebouw neergezet voor de vrouwentak van Groupama-FDJ. De jonge Cecilie Uttrup Ludwig, zaterdag achtste, is er het uithangbord. Ook Longo Borghini is pas 28 jaar. Liane Lippert, vijfde in Imola, is pas 22. Maar dat zijn vooralsnog eenlingen.

De beste fietsgeneratie ooit

De Nederlandse generatie die nu fietst, is in de breedte de beste generatie die er ooit is geweest, met het trainingsbeest Van Vleuten, de jarenlange klasse van Marianne Vos en Van der Breggen als de vrouw met intrinsiek het meeste talent. De nieuwe lichting talenten komt er niet zo snel aan, al reed Vollering een sterke wedstrijd.

In Nederland wordt ook gewerkt aan een situatie waarin jonge rensters op een tussenliggend niveau kunnen instromen, zonder dat ze meteen in de hoogste categorie worden gegooid. Dat is nu voor veel talenten een probleem, ook omdat er belangrijke plekken worden bezet door de heersende klasse. Tel daarbij op dat veel ploegen net het ‘niveau clubteam’ ontstijgen, zoals Marianne Vos eerder dit jaar in Trouw zei, en de basis voor het vrouwenwielrennen blijft wankel, zeker in coronatijd.

Het WK in Italië was vooral nog een show tussen de vertrouwde namen, en het werd uiteindelijk een Van der Breggen-show, met als hoogtepunt naast de finishfoto ook het helikopterbeeld die haar op een richel in het landschap secondenlang en profil in beeld nam. Op de finish legde ze haar handen in ongeloof op haar hoofd. Maar het Wilhelmus was voor de tweede keer in drie dagen toch echt voor haar. Volgend jaar stopt ze met fietsen, maar tot die tijd kan ze nog een heel jaar in de opvallendste trui van het peloton fietsen.

Lees ook :

Anna van der Breggen voor het eerst wereldkampioen tijdrijden

Anna van der Breggen werd in Italië wereldkampioen tijdrijden. Het was een van de weinige titels die ze nog niet had.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden