Portret van hockeyster Felice Albers.  Foto Olaf Kraak

InterviewFelice Albers

Als ’s werelds beste moet hockeyster Felice Albers leren omgaan met een nieuwe vorm van druk

Portret van hockeyster Felice Albers. Foto Olaf KraakBeeld Olaf Kraak

De jonge Felice Albers (22) is uitgeroepen tot beste hockeyster van de wereld. Een gesprek over presteren onder druk, volwassen worden en vooral plezier houden in de sport.

Esther Scholten

Op een avond verzuchtte Felice Albers dat het allemaal wel intens was geweest: de Olympische Spelen, de nasleep daarvan, het wereldkampioenschap. Er was in korte tijd zoveel gebeurd. Ze zei tegen haar vriend dat het allemaal wel iets rustiger mocht worden, om ook naast het veld ‘weer effe een beetje balans’ te vinden. Vier dagen later werd Albers (22) door de mondiale hockeybond verkozen tot beste hockeyster ter wereld.

Ze lacht om de ironie van die timing. Het gesprek vindt twee weken later plaats. De nieuwsstorm is inmiddels wat geluwd. In een koffietentje om de hoek bij het Olympisch Stadion van Amsterdam reflecteert Albers op haar razendsnelle carrière. Ze is de jongste Speelster van het Jaar sinds 1999, toen de Duitse Natascha Keller gelauwerd werd. “De nacht van de verkiezing lag ik in bed en dacht: oh God, hoe kan dit? En wat nu?”

De komende tijd moet ze naar eigen zeggen gaan ontdekken wat het precies met haar gaat doen. Mensen vragen of ze druk voelt. Natuurlijk! Toen ze afgelopen zondag op het veld stond voor een competitiewedstrijd met haar club Amsterdam kwamen er meer mensen op haar af dan normaal: ‘oh, jij bent dus de beste speelster van de wereld’. “Ik moet daar mijn weg in zien te vinden. Ik weet dat er ook mindere fases aan zullen komen. Ik ben nog superjong. Het is niet zo dat ik al dertig ben en alles op de rit heb. Het belangrijkste is dat ik gewoon plezier hou in wat ik doe.”

Dubbel gevoel

Het voelt in meerdere opzichten dubbel, deze mondiale blijk van waardering. “Hockey is een teamsport. Het is een beetje gek dat ik als individuele speler zo in de belangstelling sta, terwijl ik het zonder mijn teamgenoten niet had gekund. Daarbij is het nooit mijn drijfveer geweest om de beste van de wereld te willen worden.”

Ja, toegegeven, als kind schreef ze ooit in een opstel dat ze hoopte net zo goed te worden als Naomi van As, die tweemaal bovenaan de ranglijst eindigde van de internationale federatie FIH. “Als klein meisje roep je zoiets gewoon. Ik was negen. Maar het was nooit een kwestie van moeten. Hockey was mijn passie. Ik vond het heerlijk om met mijn vriendinnen op het veld te staan en een beetje met de bal te pielen. Die lol is denk ik ook de reden dat ik zo ver ben gekomen.”

Albers is relatief lang in lage teams blijven spelen bij de lokale club in Uithoorn. Niet omdat ze niet goed genoeg was voor de hogere selectieteams, maar omdat ze genoot van het samenspel met haar vriendinnen. Het was een geweldige tijd: met een groepje van vijf giechelend op de fiets naar de training, het bitje de hele weg al in.

“Ik heb in de F2 en E2 gespeeld en ook nog in de D3. Voor het latere succes boeit dat echt niet.” Daarmee plaatst ze, bijna terloops, een interessante kanttekening bij de huidige trend om kinderen in veel sporten steeds jonger te selecteren.

Felice Albers viert een doelpunt tijdens een wedstrijd tegen Klein Zwitserland.  Beeld Bart Scheulderman, Pro Shots
Felice Albers viert een doelpunt tijdens een wedstrijd tegen Klein Zwitserland.Beeld Bart Scheulderman, Pro Shots

Alles ging om winnen

Pas toen de dochter van voetbalmakelaar Guido Albers bij een districtstraining zag hoe goed de meiden van Amsterdam waren, besloot ze de overstap te maken. Dat was op haar twaalfde. Want de beste worden was misschien nooit een doel, willen winnen en beter worden wel. Ze kon altijd al slecht tegen haar verlies. Haar hele jeugd ging ze de strijd aan met haar twee jaar oudere broer, tegen wie ze stiekem opkeek. Alles ging om winnen, of het nu een kaartspelletje was of buitenspelen.

Het is een eigenschap die haar nu helpt, denkt ze, om iedere dag het beste van zichzelf te vragen. “Het komt me echt niet allemaal aanwaaien. Misschien lijkt dat zo met zo’n prijs op mijn leeftijd. Maar ik werk er elke dag heel hard voor, en leer nog steeds bij over wat wel kan en wat niet. Dan denk ik: misschien is het toch niet zo handig om op een trainingsdag een clinic te geven, bijvoorbeeld.”

Ze draagt een gouden ketting met de olympische ringen − een blijvende herinnering aan de zomer van 2021 en de titel van Oranje. Altijd had Albers geroepen een tattoo te zetten, als ze ooit op de Spelen zou staan. Bij thuiskomst uit Tokio dacht ze toch drie keer na, en bleek het cadeau van haar ouders een mooi alternatief.

Creatieve speler

Overigens was haar ticket naar Japan allerminst een zekerheid. Een halfjaar voor de start van het toernooi kreeg ze van de toenmalig bondscoach Alyson Annan te horen dat haar spel niet goed genoeg was om het team te halen. Albers ging er niet tegenin. Dat is typerend voor haar. “Ik hoor wat je zegt en ga ermee aan de slag.”

Haar niveau moest constanter worden en daarmee volwassener. Ze is een creatieve speler en was ‘nog best jeugdig’. Maandenlang zette ze alles opzij. “Het was geen leuke boodschap, maar heeft me wel laten inzien dat ik het op talent alleen niet ga redden.”

Ook daarom was die periode belangrijk om de hockeyster te worden die ze nu is. Albers voerde voor het eerst gesprekken met een mentale coach. Hoe kon ze ervoor zorgen dat ze zich doorontwikkelde en tegelijkertijd plezier bleef houden in wat ze deed? Dat ze er niet helemaal in zou doorslaan? “Ik heb dat uiteindelijk goed in balans kunnen houden. Nu weet ik dat ik ook in staat ben om te presteren als de spanning toeslaat. Ik heb het als een uitdaging gezien en daarom ook veel lol gehad in die tijd.”

Harde sfeer

Plezier is belangrijk voor haar. Het woord, of synoniemen, valt meerdere keren. Dat is opvallend, omdat na Tokio bekend werd hoe hoog de prijs van de gouden medaille was geweest voor sommige internationals. Een onderzoeksrapport sprak van een doorgeslagen topsportcultuur en coach Annan werd ontslagen. Een deel van de selectie had last gehad van verbale intimidatie en pestgedrag, een ander deel − naar verluidt de meest ervaren speelsters − noemde de sfeer hard maar noodzakelijk voor succes.

Hoe kijkt Albers erop terug? “Meedoen aan de Olympische Spelen was mijn droom. Ik wilde dat niet laten verpesten door dingen in het team of met de coach. Ik heb me daar best goed voor kunnen afsluiten. Ik sta hier nu, dacht ik, dus ik wil nu mijn moment pakken. Toen ik thuiskwam, raakte ik geblesseerd. Dat was het moment waarop ik kon nadenken over de vraag hoe ik het ervaren had. Wat vond ik leuk? En wat niet? Voor mij was Tokio zo’n grote piek op jonge leeftijd, dat ik dat eerst een plek moest geven. Ik was al druk met het verwerken van überhaupt mijn olympische deelname.”

Rol bij Oranje

“Het belangrijkste is dat wij als team weten wat we willen behouden en wat niet. Die verscheidenheid in de groep was er en dat is oké. Maar uiteindelijk hebben we ook gezegd: dit is waar we voor staan en dat houden we intern.”

Verandert haar rol bij Oranje, nu ze na de wereldtitel van afgelopen zomer ook individueel ’s wereld nummer één is? “Wat lastig is...” zegt ze zonder die zin af te maken. “Kijk, de weg naar de top gaat bij het Nederlands team normaal gesproken geleidelijk, maar bij mij is het als een raket gegaan. De tijd zal uitwijzen hoe dat uitpakt. Ik ben nu nog niet het type dat bepaalde verantwoordelijkheden buiten het veld wil pakken. Laat mij maar lekker spelen. Ik ben nog lang niet uitgeleerd en kan nog zoveel beter. In de Pro League en op het WK heb ik goed gepresteerd, maar het voelt toch een beetje raar om die prijs nu al te krijgen.”

Lees ook:

Paul van Ass traint nu de hockeysters, en wil af van het sektesfeertje

Na een turbulente periode, waarin hockeysters misstanden meldden, wil de nieuwe bondscoach Paul van Ass meer ontspanning brengen.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden