null Beeld
Beeld

ColumnHenk Hoijtink

Ajax begon zwak, PSV speelde slap en ook oerprof Rinus Israel begrijpt er niets van

Daar waren dan de eerste, uitgestelde topwedstrijden in de Nederlandse competitie: Ajax-PSV en drie dagen later PSV-AZ. Ajax begon zwak, 2-0 achter na twintig minuten. Dat was niet de bedoeling geweest, zo starten, zei de trainer. PSV speelde slap tegen AZ. Dat kan niet, zo slap spelen, zei de aanvoerder.

Dan denk je te kunnen zeggen, zoals ik hier onlangs deed, dat de nieuwe Duitse trainer van PSV zijn zaakjes redelijk op orde lijkt te hebben, en dan krijg je dit. Zo snel met 2-0 voor tegen Ajax, hoeveel mooier wil je het met je bloedsnelle aanvallers hebben? Je hoeft alleen nog maar een paar keer met ze te counteren, maar PSV maakte niets meer klaar, níets – en drie dagen erna speelde het dus slap.

Voor Ajax, dat de schade tegen PSV nog kon repareren, was het een paar dagen later tegen FC Twente toch ook weer een dubbeltje op zijn kant. Wat valt er nog van te zeggen? Wedstrijden als dagkoersen, er is geen peil op te trekken.

Ik bel eens met Rinus Israel, de oud-Feyenoorder, oerprof van ooit, ja. Hij is elke zaterdagmorgen ‘analist’ in het Sportcafé van Radio Noord-Holland. Ik mocht er geregeld naast hem zitten, en ik luisterde graag naar hem. Hij zegt waar het op staat, maar dat doet hij niet als een bittere, zure oude man. Niet één, zegt hij zelf, ‘die zegt dat het in onze tijd geweldig was’.

Kan hij er nog iets van maken, van dat schommelende voetbal? Goed, voetballers zijn geen robots, maar toch: hoe kán dat, zwak beginnen, slap spelen, als er dan eindelijk topwedstrijden zijn?

‘Wij hadden er altijd wel twee of drie die de boel scherp hielden’

Natuurlijk begrijpt ­Israel het ook niet. “Het is vervelend om te zeggen”, zegt hij. Ik weet wat hij wil zeggen en waarom hij het vervelend vindt, maar ik moedig hem aan het te zeggen. “Wij hadden er altijd wel twee of drie die de boel vanaf het begin scherp hielden, die niet de gelegenheid gaven om een zwakke indruk te maken. Zulke spelers zijn bij Ajax en PSV ver te zoeken.”

Het zal de tijd zijn, zeg ik maar – dat hoeft Israel van mij niet te zeggen. De tijd van opgestoken duimpjes, hartjes op sociale media. Wat zal de ene speler zich dan nog door de andere laten gezeggen? Wat kunnen trainers nog werkelijk zeggen – over drie dagen is er weer een wedstrijd, en dan kan alles weer anders zijn, toch?

“Je probeerde altijd een vooraanstaande rol te spelen, week na week”, zegt Israel. “Je was een broodvoetballer en om dat zo lang mogelijk te kunnen zijn, moest je de eerste viool spelen. Althans, zo voelde ik dat.”

Een vooraanstaande rol spelen, dat willen ze nu natuurlijk ook. Maar week na week? Kan er nog een besef zijn van wat die simpele woordjes inhouden? Na één wedstrijd, een doelpunt, een voorzet regent het duimpjes en hartjes. Ook Malen maakte niets klaar in de voor PSV ideale countersituatie tegen Ajax, maar bij Studio Voetbal werd ’s avonds druk gespeculeerd over hoeveel miljoenen hij wel niet moet gaan kosten.

Is er nog een voetballer met wie hij iets heeft, vraag ik Israel. “Ja, Koopmeiners van AZ”, zegt hij onmiddellijk. “Verstandige jongen. Voor deze tijd speelt hij een belangrijke rol voor zijn team.”

Voor deze tijd – weer wat van die simpele woordjes.

Rinus Israel, oerprof, de eerste Nederlander die de Europa Cup I in de lucht hield, vertelt dat hij in de auto op de terugweg altijd de uitzending op de regionale radio ‘de revue laat passeren’, dat hij nagaat wat hij heeft gezegd. “Als ik dan wat stoms heb gezegd, heb ik er de pest over in.”

Die instelling dus.

Henk Hoijtink bespreekt in zijn columns de voetbalwereld. Lees ze hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden