Wielrennen

Afkijken van Mathieu Van der Poel: Tadej Pogacar rijdt over kasseien in functie van de Tour

Tadej Pogacar rijdt over de kasseien in Dwars door Vlaanderen. Beeld BELGA
Tadej Pogacar rijdt over de kasseien in Dwars door Vlaanderen.Beeld BELGA

De favorieten voor de Tour de France wagen zich dit voorjaar aan kasseistroken. Tadej Pogacar moest in Dwars door Vlaanderen vooral afkijken van Mathieu van der Poel.

Kick Hommes

Er staat slechts een klein plukje mensen bij de bus van UAE Emirates als iets na 12.00 uur een breed glimlachende jongeman uitstapt en op de grote markt van Roeselare om zich heen kijkt. Tadej Pogacar, tweevoudig winnaar van de Tour de France, staat op het punt zich in Dwars door Vlaanderen te wagen aan de kasseien van de Mariaborrestraat, de Varentstraat en de Herlegemstraat.

Het is dit voorjaar dat de kasseien worden vereerd met de komst van de twee belangrijkste klassementsrenners van dit moment. Primoz Roglic in Frankrijk, Pogacar in Vlaanderen. Dat is niet voor niets. Dit jaar zijn de kasseien voor hen namelijk van groot belang. In de Tour de France liggen in etappe vijf liefst elf stroken tussen Lille en Arenberg. Het is misschien wel de gevaarlijkste etappe van de Tour. Het wielergezegde doet opgeld: je kan daar de Tour niet winnen, wel verliezen.

En dus komt de al het hele jaar in vorm zijnde Pogacar (23) meedoen in een race die hij amper kent, op een plek waar hij als belofte voor het laatst kwam en op een ondergrond waar hij zelden op rijdt. Hoe bijzonder dat is, bleek voor de wedstrijd uit een opvallende statistiek. De laatste keer dat de winnaar van de Tour in Dwars door Vlaanderen reed, was liefst 45 jaar geleden.

De kans op valpartijen is groot

De kassei is in het woordenboek een ‘dikke, min of meer vierkante straatsteen met een afgeronde bovenkant’. Ze liggen bovendien zelden netjes aan elkaar. Meestal is het stuiteren en de grote gaten vermijden. Klassementsrenners vermijden de kasseien doorgaans, vanwege de risico’s die eraan kleven. De kans op valpartijen is groot. En het is niet waard de grote doelen op het spel te zetten.

Dit jaar is anders. Rijden op kasseien vergt ervaring, zegt Pogacars ploegleider Aart Vierhouten. En als alles in het doel staat van Tour-winst, dan moeten er investeringen worden gedaan. “Ervaring is vereist en dan moet je eens over de kasseien hebben gereden.”

De oud-prof had zijn pupil daarom meegegeven in zijn wedstrijd woensdag vooral te gaan spieken bij de grote naam in het kasseienwerk: Van der Poel. “In het verleden ging ik zelf achter de grote held Johan Museeuw rijden om van dichtbij te zien hoe hij over kasseien reed. Daarom zei ik ook tegen Tadej: ga achter Mathieu zitten. Kijk hoe hij fietst: rijdt hij op de bovenkant van de kassei? Kiest hij voor een zijkant? Met welk verzet gaat hij de stroken over? Wij vergelijken Tadej niet met Mathieu. Maar afkijken is het beste wat je kan doen.”

Pogacar is niet de enige Tourfavoriet die deze maanden de kasseien alvast absorbeert. De andere favoriet voor de Tour, Roglic dus, koos begin deze maand voor een verkenning én een race in Noord-Frankrijk. Roglic reed die moeilijke GP de Denain samen met Jonas Vingegaard, vorig jaar tweede in de Tour. Roglic had al eerder op de keien gereden, maar er bepaald niet van genoten. In de biografie van de vrouw van Roglic beschrijft Lora Klinc hoe haar man zich na het kasseidebuut voelde: als iemand zonder tanden, omdat die de hele tijd tegen elkaar geklapperd waren.

Roglic won in Denain bijna, maar zag zijn aanval in de laatste kilometer stranden. Wat hij van de dag had geleerd? “Alles”, was zijn korte reactie. Ook bij de ploegleiding was veel opgestoken. “Er is veel zelfvertrouwen opgedaan”, zei ploegleider Marc Reef. “En geleerd. Vingegaard reed op een bepaald moment lek. Dat was voor hem een belangrijk moment. Dat moet beter, want hij kwam niet meer terug bij de kop van de wedstrijd.”

De juiste lijn

Voor Jumbo-Visma stond de GP de Denain dichter bij de koers zoals ze die in de Tour verwachten. Kasseien op vlak gebied, met meer ‘slecht liggende’ stroken bovendien. Maar Vierhouten vindt het logisch dat Pogacar juist wel voor Vlaanderen kiest. “Ook hier heb je een aantal stroken die vergelijkbaar zijn met Frankrijk. Bovendien is Pogacar beter in klimmen. Om die reden rijden wij hier in Vlaanderen.”

Bovendien gaat het vooral om de kilometers vóór de kasseistroken, zo legt Vierhouten uit. “De positionering is hectisch en belangrijk. Je gaat van een brede weg naar een strook van anderhalve meter breed. Dat gevecht moet je meemaken in een wedstrijd. Daar kan je niet op trainen.”

Eenmaal op de kasseien ging het om het houden van de juiste lijn. “Pogacar moet inzien waar hij moet rijden. Hij moet een keer merken dat hij zes kilometer langzamer gaat als hij het juiste pad mist.”

Pogacar luistert woensdag naar zijn ervaren ploegleider. Hij zit lange tijd in het wiel van de persoon die hij moest volgen: Van der Poel. Tot de Berg ten Houte, op 68 kilometer voor de finish. Pogacar zit verkeerd geplaatst, nadat hij door een valpartij voor hem posities heeft verloren. Hij is te laat als een elitegroep met Van der Poel wegrijdt. In zijn eentje probeert hij nog wel terug te keren, maar dat lukt niet. Uiteindelijk wordt hij op bijna twee minuten van winnaar Mathieu Van der Poel nog negende.

“Poe, dit was wel hectisch”, zeg hij na afloop in Waregem, waar hij na twee minuten praten door de persruimte wordt geloodst. “Al vanaf het eerste uur was het heel erg dringen. Ik heb nog geprobeerd naar de kop te rijden. Dat lukte niet. Ik heb veel geleerd. Dat zal zondag, bij de Ronde, nog meer zijn.”

Van der Poel domineert

Ok, hij was niet aardig geweest voor familie, vrienden en vriendin, maar de maanden dat Mathieu van der Poel niet op de fiets had gezeten hadden geleid tot misschien wel de beste voorbereiding die hij kon hebben richting de Ronde van Vlaanderen van zondag. Van der Poel sterkte na zijn rugblessure aan, hervond zijn vorm en won woensdag bij zijn eerste race op Belgische bodem dit jaar meteen Dwars door Vlaanderen.

Van der Poel was de sterkste van een kopgroep van acht renners, waar na een spannende finale alleen Tiesj Benoot van over was gebleven. Tom Pidcock sprintte achter dat duo naar plek drie.

Voor Van der Poel was het dus gelijk raak in Vlaanderen, nadat hij eind december de fiets aan de kant had gezet om te herstellen van een blessure in de rug. Het is een kwetsuur die hij goed in de gaten moet houden. Elke dag oefeningen doen, en als het moet een krachtsessie inpassen in ruil voor een uurtje minder op de fiets trainen. Desondanks heeft hij minder last van die zwakke plek dan in een lange tijd.

De rug deed woensdag geen pijn. Van der Poel voelde zich wel vermoeid van de vijfdaagse etappekoers in Italië die hij vorige week reed. Een paar dagen uitrusten is nodig, zei hij. In de Ronde van Vlaanderen zondag moet het wel wat beter, zei hij na afloop. “Alleen dan kan ik Wout van Aert volgen.”

Lees ook:

Het tijdperk-Pogacar is al lang begonnen, of hij nu wil of niet

Tadej Pogacar won al twee keer de Tour de France. Hij rijdt in een stijl die flair met kracht combineert. Zijn tijdperk is al lang begonnen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden