Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Zelfs tot bekenden dringt het niet door dat ik ben afgekeurd

Samenleving

Beatrijs Ritsema

© Nanne Meulendijks

Beatrijs Ritsema beantwoordt elke week prangende vragen over hoe het hoort - of juist niet hoort.

Beste Beatrijs,

Lees verder na de advertentie

Wegens psychiatrische aandoeningen ben ik tien jaar geleden volledig afgekeurd voor werk. Sindsdien ben ik onbetaald blijven werken naar draagkracht. Er waren perioden dat ik maximaal enkele uren per week werkte, maar ook tijden dat ik wel twee of drie dagdelen haalde. Als ik iets over een (soms nieuwe) werkkring vertel, vragen mensen me vaak: “Is dat betaald of weer vrijwilligerswerk?” Juist ook mensen die onderhand wel kunnen weten hoe de vork in de steel zit, blijven dit soort vragen stellen. Ik wil ze niet afsnauwen: “Wat maakt (jou) dat nou uit?” en ik wil ook niet liegen. Elke keer weer voel ik de geringschatting in hun vraag doorklinken, alsof ik niet echt meetel.

Wat is volgens u een goede manier om te reageren?

Naar de bekende weg vragen

Beste Naar de bekende weg vragen,

Het is inderdaad heel vervelend, als mensen steeds weer dezelfde domme vraag stellen. Het zou onderhand toch wel bekend moeten zijn in uw kennissenkring dat u afgekeurd bent voor de arbeidsmarkt. Reageer een beetje ver- moeid met een wedervraag, bijvoorbeeld: “Wat denk je zelf?” of “Je mag drie keer raden, doe eens een gok!” en laat een stilte vallen. Dan antwoorden ze waarschijnlijk: “Eh... vrijwilligerswerk?”

Uw antwoord: “Goed geraden, knap van je!”

Alle afleveringen van Moderne Manieren zijn terug te lezen in ons dossier.

Hebt u vragen over de omgang met buren, collega’s, familie, vrienden en kinderen? Stuur ze naar beste@beatrijs.com.

Deel dit artikel