Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Zaaddonor: 'Ik heb nooit anoniem willen zijn'

Home

Rianne Oosterom

Dirk Houtgraaf: "Als ik kinderen heb, zou ik ze graag ontmoeten." © Werry Crone
Interview

Maak u bekend, anonieme zaaddonor, zei minister Schippers gisteren. Dirk Houtgraaf (57) is zo'n donor. Hij is eigenlijk wel benieuwd of hij kinderen heeft.

Voordat biologiestudent Dirk Houtgraaf naar de spermabank gaat, waarschuwt zijn moeder hem. "Als er kinderen uit voortkomen, gaan ze naar je op zoek. Dat moet je niet willen." We schrijven begin jaren tachtig. Houtgraaf gaat toch, hij gelooft het wel. Niemand vindt het in die tijd raar dat spermadonoren anoniem blijven, dat is gewoon zo. En je helpt er anderen toch mee?

Lees verder na de advertentie

Een vriend van Houtgraaf is bij de spermabank geweest en vertelt erover. Het lijkt Houtgraaf wel wat: een goede daad verrichten, én 25 gulden per keer verdienen. Eenmaal bij de spermabank 'is het zo beklonken', vertelt de inmiddels 57-jarige bioloog en marketeer uit Wageningen.

Niemand vindt het in die tijd raar dat spermadonoren anoniem blijven, dat is gewoon zo. En je helpt er anderen toch mee?

Hij vult wat formulieren in, informeert bij zijn familie naar erfelijke ziektes en een arts onderzoekt zijn gezondheid en de kwaliteit van zijn sperma. Het is allemaal in orde en Houtgraaf komt tien tot twintig keer terug om zaad te doneren. Tot ze bij de spermabank zeggen dat de kans te groot wordt dat de donorkinderen elkaar tegenkomen.

Tekst loopt door onder afbeelding. 

Dirk Houtgraaf © Werry Crone

Steunkousen

Gisteren zei minister Edith Schippers van volksgezondheid dat zaaddonoren van voor 2004 er goed aan doen hun anonimiteit op te geven, omdat 'het ongelofelijk inhakt in het leven van mensen als ze niet weten wie hun vader is'. Op dezelfde dag bepaalde de rechter dat een groep donorkinderen onder andere steunkousen, een typemachine, een puffer en pen van de overleden arts Jan Karbaat mag gebruiken voor een DNA-test. Zij denken dat hij hun vader is.

Houtgraaf: "Toen ik donor was speelde het niet zo sterk dat kinderen op zoek gingen naar hun ouders. Ik heb nooit anoniem willen zijn, dat was gewoon zo." Vanaf 2004 mag anoniem doneren niet meer. "Het is logisch dat kinderen willen weten wie hun vader is, dat het belangrijk voor ze is. Dat besef drong pas later tot mij door." 

Toen ik donor was speelde het niet zo sterk dat kinderen op zoek gingen naar hun ouders

Dirk Houtgraaf

Rond zijn vijftigste verjaardag duwt Houtgraafs partner een artikel onder zijn neus over een donorkind dat op zoek is naar zijn biologische vader. Tv-programma's als 'Spoorloos' hebben de bioloog ook aan het denken gezet. Hij besluit uit de anonimiteit te treden en levert een paar jaar later zijn DNA in bij de Fiom-databank, waar donorkinderen met afstammingsvragen terechtkunnen.

Houtgraaf werkte een groot deel van zijn carrière bij museum Naturalis, waar veel kinderen komen. "Ik heb me nooit bij een kind afgevraagd: zou-ie van mij zijn? Maar ik heb kinderen altijd heel leuk gevonden. Toen ik ouder werd, ging ik erover nadenken: zou ik ook kinderen hebben? Dat ik zelf geen eigen gezin had, heeft weleens meegespeeld."

Het is ruim twee jaar geleden dat Houtgraaf zijn DNA inleverde. Sinds hij de papierwinkel opstuurde, heeft hij niets meer gehoord van de databank. "Het voelt raar dat zo'n telefoontje altijd kan komen. Of nooit. Vroeger stond het niet zo op mijn netvlies, dat ik kinderen kan hebben. Maar nu denk ik: áls ik kinderen heb, zou ik ze graag ontmoeten."

Lees ook: 
Donorkinderen mogen DNA spermadokter onderzoeken
Nederlandse vindt via commerciële dna-databank haar anonieme donorvader

Deel dit artikel

Niemand vindt het in die tijd raar dat spermadonoren anoniem blijven, dat is gewoon zo. En je helpt er anderen toch mee?

Toen ik donor was speelde het niet zo sterk dat kinderen op zoek gingen naar hun ouders

Dirk Houtgraaf