Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

We kunnen onze leerlingen maar beter voorbereiden op de naderende buitenaards invasie

Samenleving

René Kneyber

© Maartje Geels
Column

Het onderwijs dat ik heb genoten was niet erg toekomstgericht. Zo kreeg ik wel Nederlands, maar of we daar anno 2019 nog wat aan zouden hebben, daar stond toentertijd niemand bij stil.

Ik mag daarom van geluk spreken dat in de afgelopen 22 jaar sinds het behalen van mijn vwo-diploma de Nederlandse taal niet is afgeschaft. Het is niet gebeurd natuurlijk – anders had u het wel gemerkt – maar het had gekund. En dan had ik hier gezeten met mijn jarenlange onderwijs in de Nederlandse taalbeheersing. Bergen huiswerk, een hele leeslijst afgewerkt, allemaal voor een ten dode opgeschreven taal. Daar kocht ik dan nu, zogezegd, helemaal niks meer voor. I bought there nothing for, had ik hier dan moeten schrijven, althans als Engels dan de nieuwe voertaal zou zijn geworden.

Lees verder na de advertentie

Nee, vandaag de dag staan we wel veelvuldig stil bij de toekomst en wat deze brengt. En wat dat allemaal moet betekenen voor het onderwijs. En vooral wat de arbeidsmarkt dan van ons zal verlangen. Niemand die het precies weet, maar voor het gemak gaat iedereen ervan uit dat de arbeidsmarkt van de toekomst individueler – en dus asocialer – is, en geglobaliseerd – of gemondialiseerd voor iedereen die nog normaal Nederlands spreekt. Kinderen moeten daarom 21ste-eeuwse vaardigheden bijgebracht worden zoals creativiteit, kritisch denken en wat niet.

Buitenaardse wezens

En als een kind dan vraagt: ‘wat heb ik hier later aan, meneer?’ dat je ze dan de angst­aan­ja­gen­de waarheid voorspiegelt?

Op godvergeten avonden denk ik ook wel eens na over hoe de arbeidsmarkt van de toekomst eruit komt te zien. En daarbij kan ik me nooit aan het scenario onttrekken dat buitenaardse wezens de planeet zullen innemen en de mensheid tot slaaf zullen maken. Ze moorden de ene helft van de aardbevolking uit, en de andere helft wordt in de mijnen aan het werk gezet om de aardkorst te ontdoen van alle resterende kostbare metalen.

Het is natuurlijk weinig vrolijk makend. Maar als we zouden weten dat dit de toekomst wordt, zouden we onze kinderen daar dan ook op voorbereiden? Zouden we dan vakken als ‘mijnbouw’, ‘luisteren naar de opperbaas’ en ‘rouwverwerking’ introduceren? En het curriculum van geschiedenis hoopvol richten op ‘ondergronds verzet‘? En als een kind dan vraagt: ‘wat heb ik hier later aan, meneer?’ dat je ze dan de angstaanjagende waarheid voorspiegelt?

Hetzelfde kun je je natuurlijk ook bedenken bij de wat meer voor de hand liggende toekomsten. Een onbetaalbaar wordend zorgstelsel kan natuurlijk leiden tot een vak ‘fysiotherapie voor jezelf’, een stijgende zeespiegel tot ‘zwemles’ of gesubsidieerde lespakketten over ‘zandzakken stapelen rond je huis’, en een instabiele wereldorde tot een nieuwe dienstplicht vanaf zestien jaar.

Misschien ben ik gewoon te soft, maar het lijkt me afgrijselijk om kinderen voor te bereiden op de wereld zoals die wordt. Ik heb daarom besloten dat leerlingen alleen nog maar voorbereid mogen worden op de toekomst waar we ondanks alles op blijven hopen.

Tegen beter weten in wens ik u dan ook een hoopvol en plezierig 2019 toe. 

René Kneyber

René Kneyber deelt zijn ervaringen als wiskundeleraar op het vmbo.

Deel dit artikel

En als een kind dan vraagt: ‘wat heb ik hier later aan, meneer?’ dat je ze dan de angst­aan­ja­gen­de waarheid voorspiegelt?