Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Wat rest zijn de desolate ruïnes van Fort Oranje

Samenleving

Orkun Akinci

Op de Rijsbergse camping staat niet veel meer overeind. © Ton Toemen
Reportage

Bewoners van Fort Oranje moeten vanochtend hun stek hebben verlaten. Daarna is het einde oefening voor de beruchte camping in het Brabantse Rijsbergen.

Voor Yves Mensch komt er een einde aan een tijdperk van zes jaar. Zo lang heeft hij na zijn scheiding op Fort Oranje gewoond. Hij zegt het niet met zoveel woorden, maar de afgelopen maanden had hij soms het gevoel door oorlogsgebied te zwerven. Op de Rijsbergse camping staat niet veel meer overeind. En bij wat er is gesloopt, lijkt letterlijk de botte bijl gehanteerd. Waar je ook kijkt, het puin ligt overal.

Lees verder na de advertentie

Samen met Veton Racaj haalt hij even een frisse neus. Links en rechts lopen kippen over het terrein. Te midden van verlaten caravans komt ergens rook uit een schoorsteen als teken van verborgen leven. Voor deze grauwe decemberdag op een terrein vol verrotte wooneenheden, lijkt het woord desolaat uitgevonden.

Cees Engel was een huisjesmelker, maar hij had wel een hart. Nu worden we op straat gezet.

Er is het laatste half jaar zoveel gebeurd dat Mensch zich bijna niet meer kan opwinden over zijn gedwongen vertrek. Bijna, want hij moet wel zijn zieke moeder achterlaten. En zijn twee honden, kat en papegaai. "Breng die maar naar het asiel, zeggen ze van de gemeente."

Misstanden

Fort Oranje is uitgegroeid tot misschien wel de bekendste camping van Nederland. Niet omdat je er zo onbezorgd vakantie kunt vieren. 'Camping of krottenwijk', luidde de ondertitel van de documentaireserie die SBS afgelopen voorjaar uitzond. Twee maanden later nam de gemeente Zundert het beheer over, omdat er te veel misstanden waren op het verloederde terrein. Beheerder Cees Engel werd door de gemeente aan de kant geschoven.

De hond kan zijn behoeften doen waar hij wil, er is niemand die zich er nog druk over maakt

Met zijn winterjas open, loopt Erol Demir met zijn American Staffordshire een rondje over het verlaten park. De hond kan zijn behoeften doen waar hij wil, er is niemand die zich er nog druk over maakt. Demir is een van de honderd mensen die nog even mogen blijven, vanwege een zorgindicatie of omdat ze op korte termijn andere woonruimte hebben. Demir hoopt begin 2018 een huurhuis in Breda te kunnen betrekken.

's Ochtends heeft de alleenstaande man enkele families geholpen met de verhuizing naar een voormalig asielzoekerscentrum. "Ze wilden een dag eerder vertrekken, vanwege de kinderen. Zij hebben hier al zoveel meegemaakt, het is fijn dat ze niet ook nog eens de ontruiming moeten beleven."

Het is voorbij

Demir is benieuwd of het rustig blijft tijdens de ontruiming van veld Z. "Ik weet niet of iedereen weggaat. Aan de andere kant weten we ook allemaal dat het hier voorbij is." Die berusting is er bij Sonja Dijker nog niet. Moeder Theresa, zoals andere bewoners de 73-jarige vrouw noemen, is des duivels. "Cees Engel was een huisjesmelker, maar hij had wel een hart. Mensen kregen hun leven weer op de rails doordat ze op Fort Oranje terecht konden. En nu? Nu worden we door de burgemeester met behulp van politie en ME op straat gezet."

'Mensen kregen hun leven weer op de rails doordat ze op Fort Oranje terecht konden'

Een van de pijnpunten van de bewoners is de korte tijd die ze kregen om nieuwe woonruimte te vinden. Nadat de gemeente op 23 juni het beheer overnam, kregen de 800 bewoners te horen dat ze weg moesten. Volgens woordvoerder Louise Sneijder ging een deel van hen actief op zoek. "Maar een deel ook niet. Deze mensen namen geen initiatief en zouden wel zien wat de sluiting in de praktijk voor hen ging betekenen. Toen we vorige maand concreet 6 december noemden als uiterlijke vertrekdatum, werd het natuurlijk opeens kort dag."

Van de mensen die Fort Oranje al verlieten, weet de gemeente Zundert deels of ze goed terecht zijn gekomen. "Van grote groepen, onder wie arbeidsmigranten, weten we niet waarheen ze zijn vertrokken. Maar dat is ook niet onze verantwoordelijkheid."

Lees ook: Geeft Fort Oranje zich over?

© Ton Toemen
© Ton Toemen



Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Deel dit artikel

Advertentie
Cees Engel was een huisjesmelker, maar hij had wel een hart. Nu worden we op straat gezet.

De hond kan zijn behoeften doen waar hij wil, er is niemand die zich er nog druk over maakt

'Mensen kregen hun leven weer op de rails doordat ze op Fort Oranje terecht konden'