Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Slecht en zonder medeweten van de patiënt meten in de GGZ is verkeerd

Home

Menno Oosterhoff en Jim van Os

© Dijkstra bv
Opinie

Aart-Jan Beekman en Bram Berkvens betogen dat het meten van de effectiviteit van behandelingen ook in de GGZ normaal zou moeten zijn (Opinie, 7 juni). Helemaal waar, maar de context waarin ze het plaatsen, is verwarrend. 

Ze beginnen met de opmerking dat er twijfels zijn over het nut van vragenlijsten in de GGZ en refereren daarbij aan een artikel van 19 mei. Dat ging echter niet over het nut van metingen, maar over het zonder toestemming en zonder medeweten van de patiënt doorsturen van de uitkomst van die metingen.

Lees verder na de advertentie

De minister heeft in antwoord op Kamervragen gezegd dat dat niet mag. Daarna heeft GGZ Nederland, de koepel van GGZ-instellingen geadviseerd het aanleveren van die gegevens te stoppen. Over deze privacyproblematiek zeggen de auteurs alleen dat ze dat zien als een uitvoeringsprobleem.

Over de pri­va­cy­pro­ble­ma­tiek zeggen de auteurs alleen dat ze dat zien als een uit­voe­rings­pro­bleem

In hun betoog bespreken ze uitgebreid de voordelen van het gebruik van vragenlijsten in de individuele behandeling. Dit staat bekend als het Routine Outcome Monitoring (ROM). Maar de twijfels over het nut van ROM betreffen niet dit gebruik ervan in de klinische behandeling. 

De twijfels gaan over de vraag of die ROM geschikt is om de kwaliteit van instellingen te vergelijken. Dat vergelijken heet in managementstermen benchmarken. De waarde daarvan werd in een rapport van de Algemene Rekenkamer van eind januari ernstig betwijfeld. Niet omdat meten verkeerd is, maar omdat slecht meten en meten zonder medeweten van de patiënt wel verkeerd is. Gelukkig delen Beekman en Berkvens deze mening. Ze pleiten voor meting in het behandelproces, niet als benchmarkmethode.

Voor een buitenstaander is de hele discussie nauwelijks te volgen. Daarom een korte samenvatting. Meten door het afnemen van vragenlijsten kan in de GGZ de kwaliteit verhogen en de invloed van de patiënt verbeteren. Daarover is geen meningsverschil.

Het doorsturen van die gegevens naar een stichting benchmark GGZ (SBG), die op basis daarvan meent uitspraken te kunnen doen over de kwaliteit van de zorg van instellingen is wel zeer omstreden. Het is wetenschappelijk niet verantwoord dergelijke uitspraken te doen, omdat de groepen niet goed vergelijkbaar zijn. En het is onwettig en onethisch patiënten niet in te lichten en om toestemming te vragen. Het is van groot belang te komen tot een methode, die werkelijk iets zegt over de kwaliteit van de geboden behandeling. Benchmarken met ROM doet dat niet.

Deel dit artikel

Over de pri­va­cy­pro­ble­ma­tiek zeggen de auteurs alleen dat ze dat zien als een uit­voe­rings­pro­bleem