Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Petra (56) op de thee bij buurvrouw Selma (50). De één stemt Denk, de ander PVV

Samenleving

Niels Markus

Petra van Egmond (l) en haar buurvrouw Selma Tuncer zagen de afgelopen vijftien jaar de samenhang in Hillesluis verdwijnen. © arie kievit
Interview

In de Rotterdamse smeltkroes leven bevolkingsgroepen vlak naast elkaar. Hoe vertaalt zich dat bij de verkiezingen? Petra van Egmond (56) en haar buurvrouw Selma Tuncer (50) uit de Beverstraat in Hillesluis stemden vroeger allebei PvdA. Nu stemt de een PVV en de ander Denk.

Ook bij de Tweede Kamerverkiezingen van vorig jaar hield Petra van Egmond wacht aan de deur van stembureau Riederkwartier, hartje Hillesluis. Bij het tellen van de stembiljetten zag ze twee stapels gestaag groeien: die van de PVV, en die van Denk. Op die eerste stapel lag haar eigen stemformulier, op de tweede die van haar buurvrouw Selma Tuncer.

Lees verder na de advertentie

Volgende week, bij de gemeenteraadsverkiezingen, zullen hun biljetten waarschijnlijk weer op diezelfde stapels belanden. "Mensen moeten soms wakker geschud worden", verklaart Van Egmond (56) op de bank bij Tuncer haar keuze voor de PVV. "Er zijn nog maar heel weinig Nederlanders over hier in de buurt."

Al heel lang wonen er te veel verschillende culturen in Hillesluis, vindt ze. Ze kan zich nog een klassenfoto van haar dochter herinneren. Allemaal zwarte kindjes, met in het midden haar dochter met blauwe ogen en een wit huidje, als 'ras-Nederlander'. De enige. Moest dat nou? Haar pontificaal in het midden zetten?

Denk begrijpt de Turkse Nederlander

Tuncer (50) stemt woensdag waarschijnlijk weer op Denk. Die partij komt op voor Turkse Nederlanders, vindt ze. Haar man heeft tientallen jaren keihard gewerkt als uitbener. Door heel Nederland, en tot in Duitsland toe. Nu is zijn lijf versleten, hij zit in de ziektewet. "Toen we naar de sociale dienst gingen, was het eerste wat ze vroegen of we een huis in Turkije hebben. Ja, een vakantiehuisje. Dat mag niet, dan krijgt hij geen uitkering." Het zit haar niet lekker, dat Nederland, het land waar ze zo hard voor gewerkt hebben, zich bemoeit met hun zuurverdiende huisje voor de oude dag.

We hebben een va­kan­tie­huis­je. Dat mag niet, dan krijgt hij geen uitkering

Selma Tuncer over haar man, die na jaren van slagerswerk in de ziektewet zit

Bovendien is ze teleurgesteld in haar vroegere partij, de PvdA. Voor zowel Tuncer als Van Egmond was het vroeger geen vraag wat je stemde. Van Egmond moest van haar vader altijd op de sociaal-democraten stemmen. "Hij zei altijd: ik werk, daarom PvdA, hop!" Tuncer ging de buurt langs om machtigingen te verzamelen bij de buren. Ze raakte teleurgesteld toen ze het idee kreeg dat Kamerlid Nebahat Albayrak onvoldoende voor de Turken opkwam.

Ze wonen in de Beverstraat, die Van Egmond eens 'de lelijkste straat van Rotterdam' hoorde noemen. Tja, die vooroorlogse bakstenen corporatiewoningen zien er niet stralend uit. Beide families hebben schimmel in de douche, Van Egmond moet de knop van de balkondeur soms tien keer omdraaien voor die op slot gaat. Al twintig jaar geleden kondigde de corporatie een grote renovatie aan, zegt Van Egmond. Die kan nu ook nog wel even wachten.

Hier keken mensen naar elkaar om

Gezellig was het altijd wel in Hillesluis. Van Egmond woonde in haar jeugd om de hoek, aan de Beijerlandsestraat. Ze weet nog hoe alle buurtkinderen 's zomers in een badje op de stoep zaten. Mensen keken naar elkaar om.

In diezelfde periode verhuisde Tuncer van Ankara naar Hillesluis. Ze was dertien. Drie jaar later zou ze trouwen. Ze denkt vaak met weemoed terug aan die tijd. Soms pakt ze haar trouwfoto en kijkt ze naar de mensen die om haar en haar man staan. "Allemaal Nederlandse mensen." Maar die Nederlandse mensen trokken weg. Naar IJsselmonde, Spijkenisse, Hoogvliet. Sommige Turkse mensen gingen terug naar Turkije.

We hebben veel Marokkaanse buren. Veel zijn goed, maar er is ook veel geweld

Selma Tuncer

Er kwamen nieuwkomers uit nog veel meer landen voor terug. Marokkanen, Pakistanen, Somaliërs. Naarmate Hillesluis verkleurde, verdween de samenhang. Vijftien jaar geleden vierden de wijkbewoners nog met zijn allen Koninginnedag op het Brabantseplein. De Surinamers en Turken organiseerden ook evenementen. Geweldig vonden Tuncer en Van Egmond dat. Naarmate de jaren verstreken, trokken mensen zich terug in de eigen gemeenschap.

Soms, vindt Tuncer, heeft Geert Wilders groot gelijk. Niet als hij het over de islam heeft en alle moslims over één kam scheert. "Maar als wij in onze cultuur dingen niet goed doen, is het goed als hij er wat van zegt." En kijk eens naar al het vandalisme onder Marokkanen, zegt ze. "We hebben veel Marokkaanse buren. Veel zijn goed, maar er is ook veel geweld."

Ook Van Egmond heeft soms moeite met de Marokkanen in het buurthuis waar ze vrijwilliger is. Ze kijken neer op vrouwen, vindt ze, ze zullen haar nooit als gelijke zien. Wat dat betreft gaat ze beter om met de Turken in de wijk. Toen haar dochter jong was, sprak ze Turks. Opgepikt van de buren. Van Egmond zou wel meer Turken in het buurthuis willen. Sinds kort komen op dinsdagochtenden Turkse vrouwen naar het buurthuis. Bij dezen is Tuncer uitgenodigd.

De toekomst is niet rooskleurig

Hillesluis is veiliger dan vijftien jaar terug, maar de toekomst van de wijk zien de vrouwen niet zonnig in. Van Egmond: "Het gaat al jaren de verkeerde kant op. Waarom zou het beter worden?" Toch zal ze nooit vertrekken. "Hillesluis is mijn wijk."

Het gaat al jaren de verkeerde kant op. Waarom zou het beter worden?

Petra van Egmond

Vaak werd Tuncer aangesproken door vroegere buurtgenoten. Waarom keerde ze niet ook terug naar Turkije? Nooit was ze van plan hun voorbeeld te volgen. Haar moeder en een zusje wonen ook in de Beverstraat, een andere zus een straat verderop. Ook haar oude dag zal ze waarschijnlijk in Nederland slijten. Het hoofdstuk Turkije is afgesloten. "Ik woon al meer dan de helft van mijn leven hier. Ik ben Rotterdammer." In Turkije hebben ze er een mooi spreekwoord voor: "Het gaat er niet om waar je geboren bent, maar waar je je brood verdient."

Deze week bericht de pop-upredactie vanuit Rotterdam-Zuid. Waar naast wijken met achterstanden, buurten zoals Katendrecht flink aan het veryuppen zijn. En waar ook de electorale verdeeldheid groot is.

© Louman & Friso

Deel dit artikel

We hebben een va­kan­tie­huis­je. Dat mag niet, dan krijgt hij geen uitkering

Selma Tuncer over haar man, die na jaren van slagerswerk in de ziektewet zit

We hebben veel Marokkaanse buren. Veel zijn goed, maar er is ook veel geweld

Selma Tuncer

Het gaat al jaren de verkeerde kant op. Waarom zou het beter worden?

Petra van Egmond