Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Ook de kunstenaar doet zaken

Samenleving

Anouk Boone

Betaal kunstenaars fatsoenlijk, bepleit minister Van Engelshoven. De Zuidas in Amsterdam bijt het spits af.

Een kunstroute geeft de Zuidas, het Amsterdamse zakendistrict, vanaf vandaag kleur. Twaalf kunstwerken, gefinancierd door bedrijven uit de omgeving, sieren de publieke ruimtes tussen de hoge kantoorgebouwen. Het doel: de dialoog tussen de twee werelden stimuleren en jong kunstenaarstalent een eerlijk loon geven.

Lees verder na de advertentie

Dit past bij het nieuwe beleid van de minister van cultuur Ingrid van Engelshoven (D66), die staat voor een 'gezamenlijke verantwoordelijkheid' met het oog op een eerlijke beloning van kunstenaars. Zij hield deze week in Trouw dit pleidooi.

Op nog geen kilometer afstand van station Zuid-WTC, naast een bouwplaats, staan zeven grote vlakken van verschillende afmetingen hoog langs de weg. Kunstenares Rosa Sijben (29), kort piekhaar, geblokt flanel hemd, werkoverall met verfvegen, legt de laatste hand aan haar installatie 'Demo'. De vlakken krijgen een felle, gele kleur. "Het geel is als een ambigue oase, de kleur van zowel gif als zon, in deze zakelijke omgeving en geeft hopelijk ruimte voor nieuwe ideeën", zegt Sijben.

"Kunst biedt ruimte voor nieuwe inzichten, innovatie en creativiteit waar wij als bedrijf de vruchten van plukken. Het mag best schuren"

Charlotte Rommerts

De kunstroute is ontstaan vanuit 'een persoonlijke zoektocht naar het verbinden van twee werelden: het bedrijfsleven en de kunstwereld', zegt Cecile Mullens-Wentges, oprichter van de organiserende stichting Get Lost.

Het concept is eenvoudig: de bedrijven maken de werken financieel mogelijk en denken mee over de selectie, zonder de autonomie van de kunstenaar aan te tasten. "Ik probeer beide werelden zoveel mogelijk uit te dagen. Soms botst het, zo opperden sommige bedrijven een werk met hun logo. Maar de kunstwerken mogen niet commercieel worden. Het was hard knokken om het financieel van de grond te krijgen."

Het is de tweede editie van Get Lost op de Zuidas. Twintig bedrijven maken de kunstroute mogelijk, onder hen zijn AkzoNobel, ABN-Amro, Loyens & Loeff en de VU.

"Als groot bedrijf willen we onze maatschappelijke rol serieus nemen", zegt Charlotte Rommerts van AkzoNobel. "Kunst biedt ruimte voor nieuwe inzichten, innovatie en creativiteit waar wij als bedrijf de vruchten van plukken. Het mag best schuren."

'Subsidiezuiper'

In de tuin van AkzoNobel, verrassend groen voor de Zuidas, staat het werk 'Keeping Watch Above The Flowers' van Richard John Jones (32). "Het was een mooie kans om iets te maken voor de publieke ruimte en buiten de galerij te treden", aldus Jones. "Mijn werk is op maat gemaakt voor het bedrijf en tegelijkertijd onderdeel van een persoonlijke serie." En de vergoeding? Die is 'ongebruikelijk goed', zegt Jones.

Exacte prijzen mogen van de stichting Get Lost niet worden genoemd. Maar de vergoedingen liggen ruim boven de 'richtlijn kunstenaarshonoraria', een convenant binnen de kunstwereld waar meer dan honderd Nederlandse musea en instellingen aan meedoen.

Voor kunstenares Sijben betekent het initiatief een paar maanden 'vrij zijn van financiële stress'. Fatsoenlijk betaald krijgen is nog altijd uitzonderlijk in de kunstwereld, zegt Sijben. "Zelfs voor mijn schetsen ontvang ik geld, ik voel me serieus genomen door de stichting. In Nederland krijg ik vaak het gevoel een 'subsidiezuiper' te zijn, dat beeld moet veranderen."

Lees ook: 

Hoe overleef je als jonge kunstenaar?

Kunstenaars moeten een eerlijke beloning krijgen, vindt minister Van Engelshoven. Daar is nu nog geen sprake van. Trouw volgt sinds een jaar vier veelbelovende jonge kunstenaars. Zij verdienen weinig, schrappen de vakantie, wonen anti-kraak en lopen door op oude schoenen. Maar ze klagen niet.

Deel dit artikel

"Kunst biedt ruimte voor nieuwe inzichten, innovatie en creativiteit waar wij als bedrijf de vruchten van plukken. Het mag best schuren"

Charlotte Rommerts