Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

O jee, ons bod is geaccepteerd

Samenleving

Wim Boevink

© Wim Boevink
Column

Ik heb slecht nieuws", berichtte de makelaar. "Jullie hebben gewonnen." Ons bod was geaccepteerd. Er kon een fles ontkurkt worden, hetgeen ook gebeurde, er waren zoenen en felicitaties.

Dat hij het slecht nieuws noemde, kwam omdat ik hem bij de afgifte van het bod - half in scherts - had toegevoegd dat ik hoopte dat het niet geaccepteerd zou worden. Een klassiek geval van Angst vor der eigenen Courage.

Lees verder na de advertentie

Een bod doen is heel luid iets flinks zeggen, luider en flinker dan je doorgaans bent, in mijn geval althans. Ik ben een zachte prater met stille oordelen die zichzelf voortdurend onderuithalen. Soms val ik uit naar een dochter, als ze onuitstaanbaar is, maar de uitval draagt de spijt al in zich. Te luid, te flink.

Een bod doen is heel luid iets flinks zeggen, luider en flinker dan je doorgaans bent, in mijn geval althans

We hebben dus luid en duidelijk, maar binnen het verantwoordbare, een bedrag geroepen, voorzien van een kleine, rake, door mijn vrouw geschreven liefdesverklaring aan het huis met verwijzing naar het keukenuitzicht op de straat, de diepte van de tuin, de bomen, de lichtinval in de kamer.

Nu komt dat alles een stuk naderbij, wat verheugend is, maar tegelijkertijd scheurt iets anders zich van je los, het oude en vertrouwde, die slobberende nu te ruim zittende jas.

Stopcontacten

We klonken en we dronken, maar de nacht was onrustig, een onrust die pas echt bezit van me nam toen ik even ontwaakte en aan de stopcontacten dacht.

Ik heb nooit aan de stopcontacten gedacht, al die stopcontacten die we veertien jaar geleden in het huis lieten aanbrengen, een schat aan stopcontacten (zagen we later op de rekening), al die verrukkelijke stopcontacten, in woon-, werk- en slaapkamers.

En nu waren we een handtekening verwijderd van een nieuw huis dat we kort hadden betreden en dat ik in het geheel niet had geïnspecteerd op stopcontacten.

Een bagatel, suste iets in mijn hoofd, iets dat op zoek was naar nachtrust en het uitschakelen van zulke gedachtes, maar de ene onrust maakte plaats voor de andere. Het nieuwe huis is kleiner, waarheen met alle boeken?

Het Cicero-citaat 'een kamer zonder boeken is een lichaam zonder ziel' welde op en ik dacht aan mijn zwevende boekenplanken van dik multiplex, die het aannemersbedrijf Van Wanten voor ons had gemaakt en die moeiteloos het boekgewicht droegen.

Het woelen ging nog even door, in de verte loeiden sirenes in de nachtelijke stad.

Vergankelijk bezit

Al die zichtbare en onzichtbare draden die mensen binden aan een plaats, een plaats die toch altijd weer tijdelijk zal zijn. Niets is voor eeuwig in eigendom. Ook kopen is niet meer dan toegang verschaffen tot een vergankelijk bezit, dat met enig fortuin in waarde vermeerdert.

Misschien is het op dat moment, op het moment dat een bod is geaccepteerd, dat je beseft hoe tijdelijk alles is, dat wat je lang lief is geweest weer kan verdwijnen, die vanzelfsprekende dagelijksheid ervan, het tuinpad, het toilet, de keukenlades, de garderobe, de bekleding van de trap, de moerbei voor het raam. Dat aan dat alles nu een datum hangt.

Lees ook:

De huizenmarkt is een gasthuis van koortslijders en zenuwpatiënten

Wim Boevink kan niet goed denken in vierkantemeterprijzen.

Met het oog van een antropoloog en de pen van een dichter doet Wim Boevink dagelijks verslag over de grote en kleine wereld om hem heen. Hier leest u eerdere afleveringen van zijn Klein Verslag.

Deel dit artikel

Een bod doen is heel luid iets flinks zeggen, luider en flinker dan je doorgaans bent, in mijn geval althans