Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Naar Neukölln. Waarom niet?

Samenleving

Wim Boevink

© Wim Boevin000
Klein Verslag

Even terug in Berlijn, via dat vermaledijde Airbnb, in een wijk die ik nog niet van nabij kende: Neukölln. Aan het eind van de U8 ligt de Hermannstrasse, lang, breed en aan weerszijden een aaneenschakeling van Turkse en Vietnamese eethuizen, shishabars, bel- en avondwinkels, speelhallen, minisupermarkten volgestapeld met kratten bier in flessen, interieurzaken met veel schone schijn en wit uitgeslagen kapsalons.

Mijn kamer is hoog en ruim, de woning oud, de gastvrouw Spaans. Ze is gescheiden, haar ex-man is Turks, hun dochter is vijf, 'maar we waren bij haar geboorte al gescheiden'. Ze is fotografe, helpt vluchtelingen met het invullen van aanvragen, en werkt mee bij het opzetten van steunprojecten. Ze past op een hond die niet blaft.

Lees verder na de advertentie
Ik kijk mijn ogen uit, naar de daklozen, de zwervers, de misvormden, de verwarden die hardop scheldend over straat gaan

In mijn kamer staat nog een oude tegelkachel, maar die mag niet meer gebruikt worden. In het open luik ligt een stapeltje boeken, bovenop 'De brug over de Drina', de klassieker van Ivo Andrić.

Als ik de vitrage opzijschuif kijk ik neer op een bar, waaruit 's avonds fel licht naar buiten valt, maar waar zelden iemand zit. Op de hoek is een casino. Het wegdek, kasseien van basalt, glinstert in de regen.

Moeilijke wijk

Mijn verblijf hier is maar kort, en Neukölln is groot en divers. Er wonen zoveel mensen als in de stad Utrecht. Een groot deel van de bevolking heeft zijn wortels buiten Duitsland, in Oost-Europa, in Turkije, in de Arabisch-sprekende wereld, in het Verre Oosten. Een moeilijke wijk, met radicale moskeeën en zware criminaliteit, de Berlijnse politie heeft haar handen vol aan de bestrijding van drugs- en wapenhandel, aan illegale prostitutie, aan witwassen, georganiseerd via etnische, meest Arabischsprekende clans, die volgens een grote krant als Die Welt eigenlijk de wijk in handen hebben.

De SPD-burgemeester van Neukölln, Franziska Giffey, had een extra openbaar aanklager aangesteld om sneller te kunnen vervolgen en op het nieuws zie ik dat ze is weggepromoveerd; ze wordt minister van familiezaken in het nieuwe kabinet van Merkel.

Ik eet een in olie druipende spaghetti aglio e olio in het Turkse restaurant Rusticana, ze schenken er een Tsjechisch bier bij. Betalen kan alleen contant. De bediening is hulpvaardig. Door het raam herken ik buiten een tienermeisje dat ik eerder in de metro met een huilerig gezicht zag bedelen; aan haar grote rugzak bungelen knuffels. Nu heeft ze een fles bier in haar hand en ontmoet een iets oudere man in een vaal blauw jogging pak.

Berlijn is hier een stad van Gestalten, ik kijk mijn ogen uit, naar de daklozen, de zwervers, de misvormden, de verwarden die hardop scheldend over straat gaan, de tallozen die zich vastklampen aan die ene bruine fles en even met hun vingers door het wisselgeldbakje van de automaten gaan.

En in alle treinen die onder- of bovengronds de stad doorkruisen de bedelaars, weggelopen tienermeisjes, daklozen met hun Motz, de straatkrant, vluchtelingenvrouwen met al hun kleding in lagen over elkaar aan, soms met een baby op de arm, een man met een viool, een bejaarde vrouw met een karaoke-set op wielen die Celine Dions kraker uit de 'Titanic' galmt.

Het is maar een schaduw.
Maar ze doen wat schaduwen doen.
Ze verduisteren.

Met het oog van een antropoloog en de pen van een dichter doet Wim Boevink dagelijks verslag over de grote en kleine wereld om hem heen.

Deel dit artikel

Ik kijk mijn ogen uit, naar de daklozen, de zwervers, de misvormden, de verwarden die hardop scheldend over straat gaan