Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Martelingen, executies en vernielingen zijn aan de orde van de dag in Kameroen

Samenleving

Melanie Zierse

Een soldaat op patrouille in Buea, in de ‘Zuid West’-regio van Kameroen. © AFP

Strijdende partijen van twee kanten maken zich in Kameroen schuldig aan schendingen van mensenrechten.

Het dorp Kwakwa, vlakbij het plaatsje Kumba in de zuidwestelijke regio van Kameroen, kende tot vorig jaar nog een kleine, maar vreedzame cacaogemeenschap. De mensen woonden in hun met golfplaten bedekte houten huizen, midden in het groen van de cacaobomen. Totdat veiligheids- troepen halverwege januari het dorp binnenkwamen op zoek naar informatie over twee vermoorde agenten. Angstige dorpelingen vluchtten naar de nabijgelegen plantages toen de soldaten het vuur op hen openden. Op satellietbeelden is te zien hoe de huizen door de troepen compleet zijn platgebrand tot witte as.

Lees verder na de advertentie
De En­gels­spre­ken­de minderheid vindt dat de overheid hen discrimineert en marginaliseert

Kwakwa staat niet op zichzelf. Burgers in de Engelssprekende staten in het westen van Kameroen zijn sinds november 2016 slachtoffer van dodelijk geweld tussen veiligheids-troepen van de regering en gewapende separatisten. Willekeurige arrestaties, ontvoeringen, wederzijdse beschietingen, martelingen, executies en vernielingen zijn aan de orde van de dag, blijkt uit nieuw onderzoek van mensenrechtenorganisatie Amnesty International.

Al sinds de jaren zestig, toen de olie- en cacaorijke Engelse regio’s bij de overwegend Franssprekende republiek werden gevoegd, zijn er onderhuidse spanningen. De westelijke staten hebben gedeeltelijke autonomie en de overheid is verplicht onderwijs en publieke instanties toegankelijk te houden voor de westerlingen. De Engelssprekende minderheid – twintig procent van de bevolking van 25 miljoen – vindt echter dat de overheid hen discrimineert.

Buitensluiten

De onrust neemt toe wanneer docenten, scholieren en advocaten eind 2016 gaan demonstreren tegen de toenemende Franse invloed. Ze vinden dat de overheid hen buitensluit van overheidsbanen en de Franse taal en het Franse rechtssysteem opdringt. Na nog meer massale protesten roepen de separatisten eind 2017 de onafhankelijkheid uit van de nieuwe staat Ambazonia.

De overheid reageert sindsdien met willekeurige arrestaties, martelingen van gevangenen, executies en vernielingen van dorpen. Duizenden activisten zijn al gearresteerd, waaronder de zelfverklaarde leider Ayuk Tabe. Met een avondklok en internetblokkade probeert de regering de onrust in bedwang te houden. Er zijn al tientallen, misschien wel honderden doden gevallen. Tienduizenden mensen zijn gevlucht naar buurland Nigeria en het land kent ruim 150 duizend ontheemden.

De overwegend vreedzame protestbeweging is inmiddels uitgegroeid tot gewapend verzet van verschillende separatistische groepen, zegt Hans De Marie Heungoup, Centraal Afrika specialist bij de denktank Crisis Group. “Er zijn een stuk of tien zelfverdedigingsgroepen, die bestaan uit tientallen leden. Dan zijn er nog drie grote milities, waarvan de Ambazonia Defence Forces (ADF) de grootste is met meer dan honderd aanhangers.” De groepen gebruiken verschillende tactieken: ontvoeringen, guerrilla-aanvallen op overheidsinstanties en veiligheidstroepen, het in brand steken van scholen en overvallen op burgers die tegen de afscheiding zijn.

De hardhandige aanpak van de regering lijkt de gewapende bendes alleen maar meer macht en legitimiteit te geven

Hervormingen

De hardhandige aanpak van de regering lijkt de gewapende bendes alleen maar meer macht en legitimiteit te geven. Om te voorkomen dat de spanningen tijdens de presidentsverkiezingen in oktober verder oplopen, is het volgens Heungoup belangrijk dat de strijdende partijen de dialoog aangaan.

President Paul Biya deed verscheidene geweldloze pogingen de onrust te beteugelen, zoals het benoemen van meer Engelstalige ministers en de aanstelling van meer tweetalige leraren. Lang niet genoeg voor de separatisten. Zij willen onderhandelen meer autonomie en mogelijk zelfs onafhankelijkheid.

De kans op een open dialoog is klein. In zijn nieuwjaarsspeech zei Biya dat iedereen die de wapens oppakt of geweld pleegt, meedogenloos moet worden bestreden. Minister van communicatie Issa Tchiroma Bakara zei dat de overheid bereid is te onderhandelen, maar niet over de structuur van de staat. “Er is nauwelijks dialoog”, aldus Heungoup. De verkiezingen zijn voor Biya niet per se een reden om het conflict op te lossen. “Hij kan de verkiezingen makkelijk winnen, zelfs zonder een enkele stem uit de Engelstalige gebieden”, zegt de Kameroen-kenner. Dat de handel in deze economisch waardevolle regio’s door het geweld langzaam stopt, is mogelijk wel een reden voor de president om tot een overeenkomst te komen.   

Lees ook: In Kameroen word je na één sms al gestraft als homo

Kameroen staat zeker niet bekend als homofoob, maar schijn bedriegt. De Kameroense mensenrechtenadvocaat Alice Nkom (72), vertelt hoe in haar thuisland 'een hoge stem of een vrouwelijk loopje' een man al het stempel homoseksueel kan opleveren.


Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

Door een profiel aan te maken ga je akkoord met de gebruiksvoorwaarden en geef je aan het privacy statement en het cookiebeleid te hebben gelezen.

Deel dit artikel

De En­gels­spre­ken­de minderheid vindt dat de overheid hen discrimineert en marginaliseert

De hardhandige aanpak van de regering lijkt de gewapende bendes alleen maar meer macht en legitimiteit te geven