Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Ken je me nog? Je weet wel, van die thuisbevalling!

Samenleving

Mickelle Haest

© Sjoerd van Leeuwen
De Ooievaar

Mickelle Haest tekent elke week de ervaringen op van een uitvaartverzorger of die van een verloskundige. Deze week: De verloskundige. ‘Aan haar warme blik zie ik dat er intieme zaken zijn gedeeld.’

Worstelend met een volle boodschappenkar met een manke poot stop ik bij de broodafdeling. In mijn hoofd reproduceer ik het boodschappenlijstje dat ik thuis op de keukentafel heb laten liggen.

Lees verder na de advertentie

Een vrouw komt naast me staan en kijkt me aan. Ik knik vriendelijk. Het vaag bekende, gesluierde gezicht blijft me aankijken. “Ken je me nog?” vraagt ze. “Je weet wel, van die thuisbevalling.” Ik zet een brede glimlach op om te verbloemen dat ik geen idee heb wie er naast me staat.

Vrouwen delen hun dromen, angsten, wensen en verwachtingen met mij als verloskundige. Lichamelijk en vaak ook geestelijk hebben ze weinig geheimen voor mij. En in een kort, maar zeer intens moment tijdens de bevalling staan we even heel dicht bij elkaar om elkaar daarna soms nooit meer zien.

Mooie man hoor, je hebt goeie smaak

Aan haar warme blik zie ik dat er intieme zaken zijn gedeeld. Ze legt haar hand op mijn arm en met mild Marokkaans accent vraagt ze vol medeleven: “Hoe gaat het met je?” Om het ijs te breken, geef ik ook weleens iets van mijzelf weg tijdens gesprekken. Een ervaring, een angst, een gevoel waarin ik mezelf herken. Het maakt dat we als vrouwen even heel dichtbij elkaar zijn.

En soms vergeet ik dat vrouwen mij veel minder snel vergeten dan ik hen. In vijftien jaar heb ik bijna duizend bevallingen bijgestaan.

“Ik hoorde dat jij gescheiden bent”, gaat ze verder.
Ik ben even in verwarring en antwoord dan: “Dat is al ruim vier jaar geleden.”
“Oh, maar dat moet toch zwaar zijn zo in je eentje met een klein kind.”
“Ik heb inmiddels een lieve nieuwe man gevonden”, zeg ik, wijzend naar mijn nietsvermoedende partner die geconcentreerd een pot chocoladepasta staat uit te zoeken.
“Oh, wat fijn”, zegt ze.

Zwijgend staren we naar mijn man. Ze brengt haar handen naar haar hoofd, fatsoeneert haar hoofddoek, pakt opnieuw mijn arm vast en zegt dan: “Mooie man hoor, je hebt goeie smaak.”

Ik knik. Ook haar man kan ik me niet herinneren.

Mickelle Haest tekent elke week de ervaringen op van een uitvaartverzorger of die van een verloskundige. Lees alle verhalen terug in dit dossier.

Deel dit artikel

Mooie man hoor, je hebt goeie smaak