Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Ik kocht toch maar eens een DNA-testje bij de jongens die er op tv mee adverteren

Samenleving

Rob Schouten

Rob Schouten © Maartje Geels
COLUMN

Als ieder rechtgeaard kind van zijn ouders veronderstelde ik in mijn jonge jaren dat ik wel eens te vondeling zou kunnen zijn gelegd. Niet dat mijn ouders niet voldeden (redelijke opvoeding, afdoende voedselvoorziening), maar het kon altijd beter: prins bijvoorbeeld. 

Maar ik heb ook wel gedroomd dat ik in het gezin van een beurtschipper was geboren en eigenlijk 's avonds in de roef van ons schip in een bedstee zou moeten worden gelegd. Naarmate ik mijn baby- en kleutervet kwijtraakte werd deze optie onwaarschijnlijker; ik werd soms door onbekenden op straat aangesproken die zeiden: 'Jij bent zeker een zoon van Jan Schouten?' Hoewel dit de mogelijkheid van een andere moeder niet helemaal uitsloot gaf ik mijn illusies toch op, ik was een echte Schouten, wat dat ook precies mocht betekenen.

Lees verder na de advertentie

Nu mijn opvoeding wel ongeveer is afgerond en ik zelf voor mijn eten zorg heb ik toch maar eens een DNA-testje gekocht, bij de jongens die er op tv mee adverteren, MyHeritage, in de zekerheid dat ik niks nieuws te horen zou krijgen en dat ik een volbloed Noordwest-Europeaan ben. Niemand van mijn familie en zelfs niet van mijn verre voorouders, die ik allemaal uitgeplozen heb, is in den vreemde geweest, ik heb bij mijn weten geen Indiëgangers in mijn familie, ook zeilde niemand naar de West om aan honger of geloofsvervolging te ontkomen. Honkvaste types allemaal.

Wie van mijn voorouders is het product van een Spaanse In­di­aan-Afri­kaan?

Minuscuul drupje bloed

Enfin, de resultaten van het DNA-onderzoek kwamen dit weekend binnen. Op tv zie je dan iemand een zucht van opluchting slaken: ha, goddank tóch Engels! Of verrast: hé Baltisch bloed! Deze opnames hadden ook in huize Schouten kunnen plaatsvinden want mijn etnisch profiel stemde mij ondanks die onbeweeglijke keuterboertjes in me tot nadenken. Ik heb, zo schatten de beheerders van mijn erfelijkheid, voor 56,6 procent Noord- en West-Europees bloed, voor 29,5 procent Scandinavisch, 12,1 procent Engels, 1 procent Fins. 

Hm, hoewel ik er verrast door was (Engels? Fins? Maar ik hou helemaal niet van sauna's) zal het wel: product van vroege volksverhuizingen neem ik aan, Vikingen, Angelsaksen, ach ja, die Middeleeuwen! Wie meegeteld heeft zal opgemerkt hebben dat er nog 0,8 procent ontbreekt. Welnu, ik blijk voor 0,8 procent Midden-Amerikaans bloed te hebben. Tjonge, ergens tussen mijn betbetovergrootouders huist dus vermoedelijk een mestizo, iemand van gemengd Spaanse, Indiaanse en Afrikaanse afkomst.

Het is maar een minuscuul drupje bloed maar het bracht me in alle staten. Wie van mijn voorouders is het product van een Spaanse Indiaan-Afrikaan of wie zal het zeggen een Maya? En hoe heeft hij of zij zich tussen al die lelieblanke voorouders van mij weten te wurmen. Een slippertje op de jaarmarkt? Opoe aan de rol met de degenslikkende Mexicaan? Of een Colombiaans sloofje dat haar kind bij een Veluws boertje te vondeling legde, dat het dan maar als het zijne heeft laten registreren? Pocahontas? Het graf zwijgt, doch de DNA-strengen spreken. Maar ik ga er achteraan.

Die 99,2 procent Europees krijgt u van mij cadeau, maar ook voor mij heeft Columbus niet voor niks geleefd.

Eerdere columns van Rob Schouten leest u op trouw.nl/robschouten.

Deel dit artikel

Wie van mijn voorouders is het product van een Spaanse In­di­aan-Afri­kaan?