Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Ik ben medeplichtig aan de 'ontmixing' van mijn wijk

Samenleving

Stevo Akkerman

© Trouw
Column

De keuken komt pas in week 38 en ik slaap nog op een luchtbed, maar ik woon wel al in mijn nieuwe huis, dat overigens een oud huis is. Ik ben niet meer dan 6,5 kilometer opgeschoven, maar het is wel aan de andere kant van de rivier en een volledig andere wereld. 

Om eerlijk te zijn, voelt het een beetje als vaandelvlucht: weg uit de probleemwijk, weer veilig tussen ons soort mensen. Het was toeval dat ik anderhalf jaar geleden in Rotterdam-Zuid terechtkwam, ofwel ‘op Zuid’. De dag van de verhuizing was er een schietpartij om de hoek, en er zouden er nog ettelijke volgen, sommige met dodelijke afloop. Wat niet wil zeggen dat ik me onveilig voelde in Feijenoord, helemaal niet, maar er gebeurde wel eens wat in bepaalde kringen.

Lees verder na de advertentie

En toen de politie midden in de nacht het buurhuis binnenviel om een hennepplantage op te rollen, gaf dat wel enorm veel herrie. Ook is het waar dat te veel jonge jongens in te grote auto’s met te dubbele uitlaten door de straat scheurden. Maar intussen beleefde ik als amateur-antropoloog veel genoegen aan de opstapeling van subculturen in deze voormalige arbeidersbuurt.

Zelf heb ik de volgende maatregel getroffen: mijn dochter betrekt mijn oude appartement

Mijn oppervlakkige conclusie: nergens vind je zoveel verschillende werelden op zo’n klein oppervlak, met Polen, Turken, Dominicanen, Marokkanen, Somaliërs en Hollanders door elkaar heen. Ze leven echter naast elkaar, niet met elkaar. Denk werd in Feijenoord de grootste partij bij de gemeenteraadsverkiezingen van dit jaar, wellicht mede dankzij Geert Wilders. De PVV-leider kwam hier bij de Essalam-moskee zijn lokale droomkandidaat presenteren, een miezerige aangelegenheid in de motregen, helemaal geënsceneerd voor de tv-camera’s. Ik fietste er even langs en zag een kandidaat die een uitgesproken treurige indruk maakte; een dag later bleek hij zelfs voor de PVV te extreem.

Ontmixing

Journalistiek gezien had ik meer willen doen met mijn eigen wijk, maar ik vrees dat ik ben blijven steken bij een beetje koketteren; kijk mij eens dapper pionieren. Toen ik besloot naar een koopwoning te gaan zoeken, kwam ik direct in heel andere wijken terecht, al deed ik nog wel een bod op een huis in de buurt – Amerikanen met een tas vol cash troefden me af. En zo trok ik dit weekeinde met een verhuisbusje de rivier over, naar een straat waar ik in anderhalf uur meer contacten opdeed dan in anderhalf jaar Feijenoord.

Dat zit me niet helemaal lekker; het maakt me medeplichtig aan wat Jan Latten, voormalig hoofddemograaf van het CBS, ‘ontmixing’ noemt. In deze krant beschreef hij hoe mensen overal ‘hun eigen buren kiezen’, en hij ziet dat als een ‘risicovolle ontwikkeling’. Iedereen trekt zich terug op zijn eigen eiland, de sociale samenhang staat onder druk. Het lijkt mij een terechte waarneming, die pleit voor het aloude woningbouwbeleid van de grote steden in Nederland: meng sociaal-economische groepen om gettovorming te voorkomen.

Zelf heb ik de volgende maatregel getroffen: mijn dochter betrekt mijn oude appartement. Daarmee is het netto resultaat voor de wijk alleen maar winst.

Drie keer per week schrijft Stevo Akkerman een column waarin hij de 'keiharde nuance' en het 'onverbiddelijke enerzijds-anderzijds' preekt. Meer columns via trouw.nl/stevoakkerman.

Lees ook:

'We denken in Nederland over van alles na, maar niet over de bevolkingsgroei. Onbegrijpelijk'

Het aantal inwoners van Nederland groeit snel, zegt Jan Latten bij zijn afscheid van het Centraal Bureau voor de Statistiek, maar niemand denkt goed na over het bevolkingsvraagstuk én over de ontmixing. Frappant, vindt hij.

Deel dit artikel

Zelf heb ik de volgende maatregel getroffen: mijn dochter betrekt mijn oude appartement