Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Hockeystick vergeten? Pa brengt hem wel na

Samenleving

Cindy Cloin

© Fadi Nadrous
opvoedvraag

Negen van de tien keer vergeten kinderen van gescheiden ouders wel iets bij de wisseling van huis. Wat doe je dan? En hoe zorg je ervoor dat ze wél aan hun spullen denken?

Een broer (15) en zus (13) wonen de helft van de week bij hun moeder en de andere helft bij hun vader in huis. Dat gaat al jaren zo. Bijkomend ritueel dat ook vrijwel wekelijks plaatsvindt, is dat vader nog een of meerdere keren extra naar het huis van zijn ex rijdt om de vergeten hockeystick, nieuwe sneakers of stylingtang na te brengen. En als de kinderen iets hebben laten liggen bij hun moeder, gaat hij het halen of koopt de spullen soms opnieuw. Stiefmoeder heeft nogal moeite met deze gang van zaken. “Zo leren de kinderen nooit hun verantwoordelijkheid te nemen. Dat kan alleen maar als hij stopt met het nabrengen van hun spullen. Of moeten we het anders oplossen?” 

Lees verder na de advertentie
Hij gaat de confrontatie met zijn kinderen, maar ook met zijn ex-vrouw uit de weg door de situatie op deze manier op te lossen

Bij co-ouderschap, waarbij kinderen de helft van de tijd bij de ene ouder en de andere helft bij de andere ouder wonen, wordt veel van kinderen verwacht. “Ze moeten organiseren en laat dat nu net niet het sterke punt van een puber zijn”, zegt Danielle Kerkhof, opvoedcoach bij Buro-Eigenwijs. “Die vergeten nu eenmaal van alles.” 

Dat wil niet zeggen dat vader er goed aan doet om steeds achter zijn kinderen aan te rijden. “Dat is geen opvoeden, dat is oplossen”, zegt Kerkhof. “Opvoeden betekent dat je je kinderen iets mee wilt geven, hun iets wilt leren waar ze de rest van hun leven wat aan hebben. Dat doe je niet door steeds hun spullen achter ze aan te brengen.” 

Toegevende opvoedstijl

“Het lijkt alsof deze vader er een nogal toegevende opvoedstijl op nahoudt”, zegt pedagoge Marlijn Kooistra-Popelier. Zij is gespecialiseerd in de begeleiding van samengestelde gezinnen bij het Stiefplan en schreef het boek ‘Hoe maak je een succes van je nieuwe gezin?’. “Hij gaat de confrontatie met zijn kinderen, maar ook met zijn ex-vrouw, uit de weg door de situatie op deze manier op te lossen.” 

Zo’n opvoedstijl zie je vaker na een scheiding. Soms door schuldgevoelens richting de kinderen of omdat iemand conflicten wil vermijden. Ze willen dat het gezellig is als de kinderen er zijn, ze willen niet te streng zijn en zeuren over zaken als opruimen of het meenemen van spullen. Kooistra: “Als je altijd maar toegeeft is de kans groot dat de kinderen, vooral in de pubertijd, steeds veeleisender worden. Zeker bij kinderen die opgroeien in twee huizen is het belangrijk grenzen te stellen, omdat het hun ook duidelijkheid en veiligheid biedt.” 

Dat vader soms nieuwe spullen koopt omdat ze iets zijn vergeten, vindt Kerkhof wel erg ver gaan. “Voor sommige spullen zoals toiletspullen of ondergoed is het handig om dit dubbel aan te schaffen. Maar als je nieuwe sportschoenen gaat kopen omdat de schoenen bij moeder liggen, lijkt me dat niet de bedoeling. Pubers zijn niet gek, dat kunnen ze heel slim inzetten.” 

Zere plek

Waarschijnlijk legt stiefmoeder, die wat meer afstand heeft tot de kinderen, hier dus de vinger op de zere plek. Maar het is niet aan haar om er iets aan te veranderen. Dat is aan vader én moeder. Kooistra: “Je wordt ex-partners, maar je wordt geen ex-ouders. Je zult er tot op bepaalde hoogte samen uit moeten komen. Als je al langer uit elkaar bent en de kinderen worden steeds ouder, is het nodig om af en toe opnieuw afspraken te maken over de opvoeding.” Bij jongere kinderen pakken ouders vaak de tas in, maar ook hier kun je hen al bij betrekken. “Laat ze hun eigen knuffel of boek inpakken, zodat ze al vertrouwd raken met het feit dat ze zelf ook verantwoordelijk zijn voor wat ze meenemen”, zegt Kerkhof. 

Als vader erkent dat er nieuwe afspraken nodig zijn, kan hij het beste met zijn kinderen om de tafel gaan zitten. Kooistra: “Het liefst ook met moeder erbij, want gezamenlijke afspraken hebben het meeste impact. Vader kan aangeven dat hij wil stoppen met het nabrengen of kopen van spullen. Hoe gaan de kinderen dit voortaan oplossen? Vaak komen er goede ideeën op tafel. Misschien hangen ze voortaan een lijstje op of spreek je af dat bepaalde dingen dubbel worden aangeschaft.” 

Als ze toch weer wat vergeten, kun je afspreken dat ze zelf naar het andere huis fietsen om de hockeystick te halen. “Als de regels eenmaal staan mag je ook best een keer mild zijn richting je puber. Het opgroeien in twee huizen vraagt tenslotte veel van de kinderen”, zegt Kooistra. “Dus toch een keer dat studieboek halen zodat ze kunnen leren voor hun toets mag zeker. Maar het moet niet altijd.”

Lastige pubers, dreinende tieners of krijsende kleuters? Elke week behandelt Trouw een opvoedvraag van lezers. Zelf een kwestie indienen? Mail naar opvoedvraag@trouw.nl.

Deel dit artikel

Hij gaat de confrontatie met zijn kinderen, maar ook met zijn ex-vrouw uit de weg door de situatie op deze manier op te lossen