Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Een ruimte vol witte mensen, met een lege cirkel om de enige zwarte vrouw heen

Samenleving

Seada Nourhussen

Seada Nourhussen: op deze plek mag ik partijdig zijn. © Maartje Geels
column

"U bent eigenlijk heel aardig. En vrolijk." Deze conclusie trok een lezer van Trouw over mij aan het eind van het lezersfestival van Trouw, afgelopen zaterdag.

Dit keer was het evenement vanwege het 75-jarige bestaan van de krant extra groots: er waren duizend lezers in de drukkerij, prinses Margriet nam zwijgend een boek over de geschiedenis van de krant in ontvangst, Zo! Gospel Choir kreeg iedereen uit de stoelen en columnisten deden een meet&greet met de lezers.

Lees verder na de advertentie

Met Nelleke Noordervliet, Pieter Geenen en Bert Keizer was ik in een ruimte gezet. De lezers liepen meteen op de rest af, mijn tafel bleef leeg. Het was een raar gezicht: een ruimte vol witte mensen, met een lege cirkel om de enige zwarte vrouw heen.

Bij een vrouw die duidelijk uit medelijden een praatje begon werd mij halverwege duidelijk dat ze geen idee had wie ik was

Omdat ik weet dat sommigen van u moeite met mij en mijn columns hebben (uw mails, ook de vervelende en emotionele, worden namelijk naar mij doorgestuurd), zette ik toen maar mijn grootste grijns op, zei 'hallo' en stak mijn hand uit. Bij een vrouw die duidelijk uit medelijden een praatje begon werd mij halverwege duidelijk dat ze geen idee had wie ik was - al vraag ik me af: hoeveel andere zwarte vrouwen heeft Trouw in de columnistenpoel? Met collega Naema Tahir kan er geen verwarring zijn.

Toen er zich meer mensen aan mijn tafel verzamelden, durfden anderen ook. "Ik mis uw geluid in de krant", zei een man met een permanente glimlach en waterige ogen. Ik zei dat mijn column er nog is, waarop hij antwoordde: "Nee, uw Afrikaverhalen. Ik merk dat uw tegendraadsheid ontbreekt." Ik kon hem wel om zijn hals vliegen. Het verontrustte me in de laatste periode bij Trouw dat ik tot meningenmeisje was gebombardeerd terwijl mijn dagelijks werk geen aandacht kreeg.

Wakker

Een gepensioneerde leraar zei dat hij graag door mij werd wakker geschud en een oudere vrouw - bijna iedereen in die ruimte was langer abonnee dan dat ik besta - vond het heel jammer dat mijn 'andere perspectief' er niet meer was. Het verwarmde mijn hart: ze wisten dus wèl wie ik was. Er bleek ook verwarring over mijn haar, waar uiteraard over werd gegrapt dat ze het 'niet aanraken' zouden. Mijn kapsel is nu anders dan op de foto bij dit stukje. Tja, dat wisselt vaak bij mij.

Richting de uitgang zei een meneer dat hij zich 'weggezet' voelt door mijn stukjes

Richting de uitgang zei een meneer dat hij zich 'weggezet' voelt door mijn stukjes. Hij vroeg zich ook af of ik wel een gelukkig mens ben (zoals velen van u mij ook per mail vragen). Ik vroeg hem of mijn boodschap makkelijker verteerbaar is als blijkt dat die uit het brein van een blij ei komt. Ik zei dat kritisch zijn niet hetzelfde is als zuur zijn. Dat het onrecht dat ik bespreek in mijn columns niet betekent dat ik geen leuk leven heb. Dat ik niet eerst wil bewijzen hoe geestig ik ben - dat ben ik - voordat ik opschrijf dat ik door een andere lezer voor lid van het gospelkoor werd aangezien. En dat dat geen incident is, maar dat ik vaker een lezing kom geven maar tot het entertainment wordt gerekend. Dat dat mijn realiteit is.

Ik zei dat allemaal met die grote grijns. Daarop concludeerde de man dat ik 'eigenlijk heel aardig en vrolijk' ben. Dat klopt. Maar ik bleef achter met de vraag: wat doet dat ertoe?


Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

Door een profiel aan te maken ga je akkoord met de gebruiksvoorwaarden en geef je aan het privacy statement en het cookiebeleid te hebben gelezen.

Deel dit artikel

Bij een vrouw die duidelijk uit medelijden een praatje begon werd mij halverwege duidelijk dat ze geen idee had wie ik was

Richting de uitgang zei een meneer dat hij zich 'weggezet' voelt door mijn stukjes