Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Docent Hans 'The Lord' Eijsink had Engels als passie

Home

Meindert van der Kaaij

Een andere drijfveer voor Hans Eijsink was zijn wens om zijn leerlingen op te leiden tot wereldburgers. © RV
Naschriften

Als docent had hij een grote liefde voor de Engelse taal. Stond aan de wieg van het tweetalig onderwijs. Hij deed er alles aan om zijn leerlingen de taal goed te laten beheersen.

Leerlingen van het Anna van Rijn College in Nieuwegein gaven hem op een goede dag de bijnaam 'The Lord'. Hans Eijsink was een lange verschijning die zich door de schoolgangen begaf, hij was rond de twee meter. Bovendien was hij een strenge, veeleisende docent. Tot slot was hij op school de verpersoonlijking van de Engelse taal. Het was een bijnaam die met respect werd gebruikt.

Lees verder na de advertentie

Op het Anna Lyceum, zoals de school kortweg wordt genoemd, stond hij aan de basis van de invoering van het tweetalig onderwijs. Het was een van de zes eerste scholen van Nederland waar lessen behalve in het Nederlands ook in het Engels werden gegeven. Maar ook nationaal gezien speelde Eijsink op dit vlak door zijn niet aflatende enthousiasme een voortrekkersrol.

De passie voor de Engelse taal had hij vermoedelijk niet van zijn ouders. Met z'n tweeën bestierden zij een bakkerswinkel - hij in de bakkerij, zij in de winkel - in het Achterhoekse stadje Terborg. Hans was de oudste van de drie kinderen. Na hem kwamen nog een broer en een zus. Het ondernemersgezin was rooms-katholiek. Op zondag gingen ze naar de kerk, misschien zelfs twee keer.

Hans bleek een slimme jongen die na de lagere school naar het gymnasium mocht. Het werd het Stedelijk Gymnasium in Arnhem, waar de broer van zijn vader geschiedenisles gaf. Elke dag moest hij met de trein op en neer naar Arnhem en dat was bepaald niet tot zijn genoegen. Hij wist al snel dat hij later voor de klas wilde staan. Het gymnasium afmaken was daarvoor niet nodig. Na de vijfde klas stapte hij over naar de Aartsbisschoppelijke Kweekschool St. Ludgerus in Hilversum.

Talenman 

Na het behalen van zijn diploma vond hij in Hoogvliet zijn eerste baan op een lagere school. Inmiddels had hij Margreet Ketelaar, zijn toekomstige vrouw, in Hilversum tijdens dansles ontmoet. In de avonduren werkte hij aan zijn aktes voor het geven van Engels op een middelbare school. Eijsink was een talenman en hij had ook voor bijvoorbeeld Duits kunnen kiezen want dat beheerste hij goed. Toch werd het Engels, want dat zag hij als de taal van de toekomst. Ook was hij geïnspireerd door een van zijn docenten Engels.

Het was zijn niet te stuiten wens om zijn leerlingen de Engelse taal bovengemiddeld te leren beheersen

In 1974 verhuisde het gezin, Margreet was in de Rotterdamse jaren bevallen van twee dochters, naar Hilversum waar Hans ging werken op de Fontein Mavo in Bussum. Zes jaar later, met een eerstegraads bevoegdheid op zak, ging hij aan de slag bij het Anna van Rijn College. Eijsink zou op die school tot aan zijn pensioen, hij was toen conrector, blijven werken en daar een onuitwisbare indruk achterlaten. Dat laatste komt vooral door zijn niet te stuiten wens om zijn leerlingen de mogelijkheid te geven de Engelse taal bovengemiddeld te leren beheersen.

De aangewezen methode daarvoor was volgens door hen ook de 'gewone vakken' zoals aardrijkskunde en geschiedenis in het Engels te geven. Door leerlingen als het ware onder te dompelen in het Engels, hen elke dag te laten oefenen in spreekvaardigheid, zouden zij pas echt het gevoel voor die taal krijgen.

Aan Eijsinks streven naar een nog grotere beheersing van de Engelse taal door leerlingen lag zijn overtuiging dat de Europese eenwording het bepalende fenomeen van deze tijd was. Dat proces was onomkeerbaar in zijn ogen, ondanks de groeiende euroscepsis bij een groot deel van de Nederlandse bevolking. In dat groeiende Europa zou Engels de voertaal worden, de lingua franca. Het vloeiend beheersen van die taal was in zijn ogen de best mogelijke start van een loopbaan.

Wereldburgers

Een andere drijfveer voor Eijsink was zijn wens om zijn leerlingen op te leiden tot wereldburgers. Hij gunde ze een open blik op de wereld en ook daar was een goede beheersing van het Engels volgens hem instrumenteel. De wereld wordt beheerst door internet en social media waar die taal leidend is. Hij gunde zijn leerlingen de middelen om aan dat proces volwaardig mee te doen.

Eijsink wilde dat bovendien niet alleen voor vwo-leerlingen. Want hoewel het in dat schooltype als eerste werd ingevoerd, rustte Eijsink niet voordat het onderwijs op de havo en vervolgens op het vmbo in het Engels werd gegeven.

Collega Albert Dogger bracht in de begintijd samen met Eijsink bezoeken aan basisscholen om het concept uit te leggen. "Dan kregen we ook van ouders die bijvoorbeeld bij een installatiebedrijf werkten positieve reacties. Op hun bedrijf werkten Duitsers, Polen en Slowaken met wie Engels gesproken werd. Het sterkte ons in de gedachte dat we op de goede weg waren", zegt geschiedenisdocent Dogger.

Dat bleek ook uit de aanmeldingen bij het Anna van Rijn College, die sinds de invoering van tweetalig onderwijs in 1994 een stijgende lijn te zien gaf. "Het was zonder meer een succesverhaal", zegt Dogger. Eijsink heeft vanaf het begin ook voor andere scholen klaar gestaan om te helpen het tweetalig onderwijs in te voeren.

Een drijfveer voor Eijsink was zijn wens om zijn leerlingen op te leiden tot wereldburgers

Hij was een meester in het vinden van subsidiepotjes voor zijn projecten. Aan de basis daarvan lag zijn bezoek aan een ambtenaar in Brussel die hem hielp bij het invullen van een ingewikkelde aanvraag en hem zo de kneepjes van het vak leerde.

Caravan

Het kostte Eijsink de nodige moeite om de rest van het docententeam voor het idee van tweetalig onderwijs warm te maken en hen er van te overtuigen dat hier kansen lagen. Zo was er de hindernis dat zij op een pittige cursus moesten - Cambridge Certificate of Proviciency - om hun Engels bij te spijkeren. Uiteindelijk bleek de invoering van het tweetalig-onderwijs op het Anna een schot in de roos te zijn. De school zag het aantal leerlingen aanzienlijk stijgen.

Toen hij in 2011 met pensioen ging kon hij met voldoening op zijn inspanningen terugkijken. Met Margreet trok hij met zijn caravan, waarmee hij door collega's wel eens werd geplaagd, erop uit in Europa. Totdat hij afgelopen voorjaar last kreeg van allerlei vage pijnklachten. Hij weet dat aan de reuma waar hij sinds zijn veertigste last had.

Toen de pijn erger werd, bezocht hij toch maar de huisarts die hem doorverwees naar het ziekenhuis. Daarna verslechterde de toestand zodanig dat hij moest worden opgenomen. Precies vier weken na de diagnose dat het niet meer beter ging worden, overleed Hans.

Johannes Richardus Maria Eijsink werd geboren in Terborg op 26 juni 1947. Hij overleed op 7 juni 2017 in Laren.

In Naschrift beschrijft Trouw het leven van onlangs overleden bekende of heel gewone mensen. Een tip voor Naschrift? Mail naar naschrift@trouw.nl Of per post naar Trouw/Naschrift, postbus 859, 1000 AW Amsterdam



Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Deel dit artikel

Advertentie
Het was zijn niet te stuiten wens om zijn leerlingen de Engelse taal bovengemiddeld te leren beheersen

Een drijfveer voor Eijsink was zijn wens om zijn leerlingen op te leiden tot wereldburgers