Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

De Zonnebloem bezorgt ouderen al 70 jaar een glimlach

Samenleving

Orkun Akinci

De heer Tempelaars en Maria Damen die zo nu en dan bij hem op de koffie komt. 'Ik zwijg en hoor alles aan. Dat is ook goed, de ouderen hebben geen boodschap aan mijn zaken.' © Maikel Samuels
Reportage

De Zonnebloem bestaat 70 jaar. Nog steeds zijn de thuisbezoeken van groot belang. Net als in 1949.

Het leven van de 82-jarige heer Tempelaars staat uitgestald op zijn dressoir. We zien hem als jongeling achter de tafeltennistafel, op middelbare leeftijd op de dansvloer. Op een andere foto speelt hij accordeon en als echte Brabander kan ook een carnavalsportret niet ontbreken. Her en der staan herinneringen aan vakanties, vaak in Duitsland en Zwitserland. Tempelaars heeft een actief leven achter de rug. Maar nu is het fijn als Maria Damen af en toe langskomt.

Lees verder na de advertentie

Om de paar weken komt de vrijwilligster van Nationale Vereniging de Zonnebloem op de koffie. “Ik zwijg en hoor alles aan”, zegt Damen. “Dat is ook goed, de ouderen hebben geen boodschap aan mijn zaken. Als vrijwilliger ben je een soort vertrouwenspersoon, van oudsher voelt De Zonnebloem vertrouwd voor de ouderen. Sommigen komen niet meer onder de mensen, al geldt dat niet voor meneer Tempelaars. Hij is er ook altijd bij onze activiteiten: bingo, spelletjesmiddagen, hoedjes maken. Dinsdag hebben we een muziekmiddag.”

‘Mooi hè, dat er mensen zijn die zich nog voor zulke dingen inzetten’

Het zijn deze huisbezoekjes waarmee De Zonnebloem zeventig jaar geleden begon. En hoewel de vereniging meer bekendheid geniet vanwege de cruisevakanties, houdt een groot deel van de 1100 lokale afdelingen nog steeds dit soort visites. Toch ontwikkelt De Zonnebloem zich wel degelijk, zegt directeur Marc Damen. “De huidige generatie ouderen heeft andere wensen dan dertig jaar geleden. Ze is mondiger, heeft meer gereisd en wil andere dingen doen. De afdelingen spelen daarop in.”

Mevrouw Den Hasselaar (89) is zo iemand. Afgelopen jaar is ze er twee keer met haar vaste vrijwilliger Kees de Jong op uit getrokken. Eén keer naar het theater, de andere keer langs het water naar Meersel-Dreef, net over de Belgische grens. Zij op haar scootmobiel, hij op de fiets ernaast. Het waren onvergetelijke dagen. “Gaan we dat in de zomer nog een keer doen, Kees?”, vraagt ze met glimmende ogen. De Jong knikt. Om de drie weken reserveert hij in zijn agenda vier dagen om zes ouderen te bezoeken. Het kost tijd, maar die is het waard. Zeker als hij de vreugde ziet als hij bijvoorbeeld een kerstdiner voor iemand verzorgt.

Nog één wens

De Jong is een van de 38.000 vrijwilligers van De Zonnebloem. Samen zetten zij zich met 1100 afdelingen in voor 112.000 hulpbehoevenden. Volgens Damen is er veel toekomst voor De Zonnebloem. “We hebben tegenwoordig kriskras door het land 49 huurauto’s staan, waarin achterin plaats is voor iemand in een rolstoel. De cruises zijn nog steeds populair. Zolang wij mensen met een beperking kunnen helpen maatschappelijk actief te blijven, zijn wij relevant.”

Voor meneer Tempelaars hoeft het niet meer zo ver weg, al schreef hij zich vorig jaar nog in voor een vakantie naar Zeeland. Hij heeft wel één andere droom: ooit nog eens naar het Jazz Festival in zijn Breda. “Dat is mijn lievelingswens. Och man, dat is gewoon een feest. Mensen leven zich uit op de muziek, zoals dat bij André Rieu ook gebeurt. Het lijkt me heerlijk om op de markt te zitten en dat aan te zien.”

Maria Damen ziet wel mogelijkheden. “Eén keer per jaar mogen de mensen bij onze afdeling hun wens opschrijven. Als die te realiseren is, doen wij dat. Soms gaat het om heel simpele dingen. Een vrouw wilde graag het nieuwe station eens van binnen zien. Het is toch een kleine moeite om daar gehoor aan te geven?” Meneer Tempelaars is onder de indruk. “Mooi hè, dat er mensen zijn die zich nog voor zulke dingen inzetten.”

Lees ook: Zo eenzaam zijn ouderen helemaal niet

Ouderen zijn minder eenzaam in vergelijking met twintig jaar geleden, blijkt uit onderzoek van het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP). De moderne oudere is minder eenzaam omdat hij vaker een partner heeft dan vroeger. 

Deel dit artikel

‘Mooi hè, dat er mensen zijn die zich nog voor zulke dingen inzetten’