Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Als je kind is vermoord, wil je vooral gerechtigheid

Samenleving

Rianne Oosterom

Hester van Nierop © Privébezit

Net als voor de familie Verstappen, duurde het voor de naasten van Hester van Nierop jarenlang voor een verdachte werd gepakt. Hester werd in 1998 vermoord.

Met enkel een handdoekje om haar middel wordt Hester van Nierop gevonden onder een hotelbed in de Mexicaanse stad Ciuad Juàrez. Er staan wat lege bierflesjes op de kamer. "Ze heeft die avond een verkeerd persoon ontmoet", zegt haar moeder Arsène van Nierop (71).

Lees verder na de advertentie

Hester vertrok als afgestudeerd architecte van 28 jaar vol dromen naar de andere kant van de wereld. Het was 1998. Na een bezoek aan haar zus in Mexico, wilde ze bij Ciuad Juàrez de grens naar de Verenigde Staten oversteken om daar werk te zoeken. Ze zou de stad nooit verlaten. Ze werd er verkracht en vermoord. Een kamermeisje vond haar, de man met wie ze daar verbleef was spoorloos.

Het bezoeken van de plekken waar ze was geweest gaf een soort duidelijkheid

In de eerste weken nadat de politie voor haar deur had gestaan, was Van Nierop te verdrietig om actief achter de dader aan te gaan. "Mensen vroegen aan mij: 'Moeten jullie niet naar Mexico om de dader te zoeken?' Ik was geestelijk en lichamelijk helemaal niet in staat daartoe. Ik ben geen Peter R. de Vries."

Gemoedsrust

Al gauw werd duidelijk dat de familie Van Nierop van de Mexicaanse politie weinig kon verwachten. "Omdat ik niet in staat zou zijn de Mexicaanse justitie te beïnvloeden, liet ik het los. Probeerde ik te leven met het eeuwigdurende verdriet. Dat was voor mij zo, andere ouders van vermoorde kinderen die ik later leerde kennen, konden juist niet rusten tot de dader is gepakt."

Volgens victimoloog Peter van der Velden gaat iedere nabestaande hier anders mee om. "De een wil na al die jaren door met zoeken, de ander wil loslaten. Het verschilt per persoon wat gemoedsrust geeft", zei hij deze week in Trouw bij de arrestatie van Jos B., twintig jaar na de moord op Nicky Verstappen.

Arsène van Nierop © ANP

Vijf jaar na Hesters dood, komt de Mexicaanse grensplaats in het nieuws: in tien jaar tijd zijn vierhonderd vrouwen vermoord. Bij de familie Van Nierop vlamt de behoefte aan gerechtigheid op, juist omdat Hester niet de enige is. Haar ouders reizen naar Mexico en ontmoeten vrouwen die de strijd aangaan met het geweld.

Ze richten een stichting op, om deze vrouwen in hun werk te ondersteunen. Toch een vorm van gerechtigheid, denken ze, want ze geloven niet dat de dader ooit wordt gevonden. De hoop keert even terug als het bericht komt dat de onopgeloste moord wordt heropend.

De speurtocht van de politie eindigt bij een man die al in de Amerikaanse gevangenis blijkt te zitten. Hij voldoet aan het signalement. En één van de vijf namen die hij gebruikte toen hij nog op vrije voet was, is Roberto F. Dezelfde naam waarop de hotelkamer stond waar Hester werd gevonden.

Arrestatie

Het enige dat Arsène van Nierop kan op de veertiende januari 2014 is stofzuigen. Het is de dag dat de verdachte vrijkomt en opnieuw gearresteerd moet worden. Ze loopt onrustig door het huis. Pakt op een gegeven moment de telefoon. Twee weken, hoort ze, tot de man wordt uitgeleverd aan Mexico.

Ze weet niet wat ze moet denken. Waar ze zo op hoopte, is uitgekomen. Maar haar hoofd tolt van de vragen. "Hoe gaat dat, zo'n uitlevering? Is hij in staat om door een wc-raampje te ontsnappen? Is hij überhaupt de dader? Hoe zit het met het bewijs? Je weet wat Hester heeft doorgemaakt, maar natuurlijk niet precies. Gaat hij dat vertellen of niet?"

Onzekerheid

Het zijn vragen waarmee de familie Verstappen nu ook zit na de arrestatie van Jos B., realiseert ze zich. "Dat is een hele onzekere tijd."

Eenmaal in de gevangenis van Mexico, houdt Roberto F. vol dat ze hem aanzien voor een ander. "Ik weet er niets van", zegt hij tijdens een interview op televisie. "Het is gewoon een lafbek", zegt moeder Van Nierop. "Sowieso ben je een minkukel als je iemand vermoordt."

Zijn bekentenis is niet nodig voor een veroordeling. F. heeft de moord al eerder aan een medegevange opgebiecht. En de receptioniste van het hotel heeft een heel precies signalement gegeven: de man die Hester meenam naar zijn kamer, heeft een deels verbrijzeld oor en een tatoeage van een vrouw op zijn gespierde arm. Dat heeft Roberto F. ook.

Loslaten

De familie Van Nierop is niet bij het proces aanwezig. "Het gaat in Mexico allemaal heel anders dan hier." Op een gegeven moment komt het verlossende telefoontje. F. is schuldig bevonden: hij gaat voor 35 jaar de cel in. Na een hoger beroep van zijn kant, wordt die straf nog verlengd met tweeënhalf jaar.

"Het hele proces heeft in totaal negentien jaar geduurd", zegt Van Nierop. "Nadat hij was veroordeeld, kon ik het allemaal even loslaten. Met andere dingen bezig gaan, die ik leuk vind. De vijftien jaar dat wij moesten wachten, was ik in staat geweest om van alles te doen, maar dat deed ik niet omdat ik met de moord op Hester bezig was."

Gerechtigheid

Omdat de dader altijd heeft ontkend, weet Van Nierop niet precies wat er is gebeurd. "Dat vind ik moeilijk. Als moeder wilde ik dat echt weten. Toch merkte ik dat het bezoeken van de stad, van het hotel, de plaatsen waar zij was geweest, ook een vorm van duidelijkheid gaf."

Ze haalt even adem. Dat er gerechtigheid is geschied, is helend geweest. "Het verdriet is er in al die jaren niet minder om geworden. Maar het feit dat iemand niet onbestraft het leven van je dochter kon beroven, geeft een goed gevoel. Dat wens je iedereen toe van wie het kind wordt vermoord."

Lees ook: De moord op een kind volgt je als een schaduw

'Een schaduw levenslang' is een boek vol nare verhalen, die ook over hoop gaan. De ouders van een vermoord kind laten verrassend veel veerkracht zien. "Je blijft kwetsbaar. Er hoeft maar dít te gebeuren en pats, je verdriet krijgt de overhand."

De zaak Verstappen: Twintig jaar verlangen naar een antwoord

Berthie en Peter, de ouders van Nicky Verstappen, snakken naar antwoorden. "Het kookt over in ons hoofd. Dat is zó vermoeiend."

Deel dit artikel

Het bezoeken van de plekken waar ze was geweest gaf een soort duidelijkheid