Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Als dochter eenmaal gaat krijsen, houdt ze niet meer op!

Samenleving

Maaike Bezemer

Opvoedvraag © Trouw Beeld
Opvoedvraag

De opvoedvraag van deze week: hoe stop je een sirene van anderhalf jaar oud?

Dochter van anderhalf is in vrijwel alles een modelkind, mailt een vader. Ze is dol op haar broer (4), heeft voor bekenden en onbekenden altijd een stralende lach paraat, eet graag en lust alles, slaapt goed en gaat zonder protesteren naar bed. Daarnaast, schrijft hij, is ze 'gezegend met een ongekend stemgeluid en grote longinhoud'. Als ze iets tegenkomt dat haar niet zint, slaat haar humeur om en zet ze het op een huilen. "Eigenlijk is krijsen een betere omschrijving."

Lees verder na de advertentie
Ze is gezegend met een ongekend stemgeluid en grote longinhoud

Het gebeurt in alle mogelijke situaties, schrijft hij. Bij het eten, als ze bedenkt dat ze toch wel (of niet) dat lepeltje in haar mond wil stoppen; op de crèche, als haar favoriete leidster er niet is; in bad, als ze besluit dat ze niet wil, of wel, of alleen met dat ene speeltje dat haar broer net heeft. Vader komt er vaak niet eens achter wat haar precies dwars zit. "Dat maakt eigenlijk ook niet uit, want als ze eenmaal 'aan' staat, krijgen we haar moeilijk weer stil. We proberen van alles - afleiden, troosten, laten uithuilen - maar niets lijkt echt te werken."

Overspoeld door emoties

Emoties kunnen kleine kinderen nog totaal overspoelen, zegt orthopedagoog en psycholoog Tamar de Vos. En soms komen ze er dus zomaar ineens uit. "Misschien heeft ze die gevoelens in de loop van de dag opgebouwd, heeft ze slecht geslapen. Soms lijkt een gebeurtenis voor ons niks, maar kan die voor een kind heel groot aanvoelen."

Pas rond een jaar of drie hebben peuters meer grip op hun emoties

Tamar de Vos

Het hangt van het karakter af hoe die emoties eruit komen. "Helaas slaat dit meisje als een sirene aan het brullen, maar ja, de een heeft nu eenmaal iets meer temperament dan de ander." Het kan even duren, zegt ze. "Pas rond een jaar of drie hebben peuters meer grip op hun emoties." Tot die tijd moeten de ouders vooral doen wat ze nu ook doen, stelt De Vos voor: laten uithuilen, troosten, op schoot nemen."

Maar is dat niet een te softe aanpak? Het kan toch ook dat de peuterpuberteit is aangebroken. Dat het meisje hiermee uitprobeert hoe ver ze kan gaan? Moeten de ouders niet optreden?

Dwarse periode

Met achttien maanden kunnen kinderen inderdaad een dwarse periode ingaan, beaamt De Vos. "Ze krijgen door dat ze los van papa en mama staan, ze ontdekken zichzelf als individu. Ze willen dingen vaker alleen doen en gaan ook vaker nee zeggen. Als deze ouders het idee hebben dat ze gemanipuleerd worden, moeten ze voet bij stuk houden, niet toegeven."

Toch denkt ze niet dat dat hier aan de hand is, want dan had die afleiding wel geholpen. "Er is juist niets dat het huilen stopt. Dit klinkt echt alsof het meisje overstuur is, dan is boos of streng doen niet de oplossing." De Vos zou haar zeker niet alleen laten. "Dan raakt ze nog meer van streek." Wel kan vader, als ze eenmaal gekalmeerd is, uitleggen dat ze niet zo heel hard hoeft te schreeuwen. "Dat kan ze leren."

Dit meisje denkt niet bewust: ik ga mijn ouders en broertje etteren

Steven Pont

Ontwikkelingspsycholoog en gezinstherapeut Steven Pont wil het meisje meteen 'ontschuldigen'. Een begrip uit de psychologie dat volgens hem meer aandacht verdient. "Dit meisje denkt niet bewust: ik ga mijn ouders en broertje etteren. Ze is pas achttien maanden, meer taal heeft ze niet. This is it!"

Het deel van het brein dat de impulsen beheerst en een alternatief kan bieden voor emoties, is volgens hem gewoon nog niet ontwikkeld of aangesloten. En zelfs volwassenen maken nog wel eens een rotopmerking, als iets hen ergert. Of delen een klap uit. "Dit meisje kan niet anders dan huilen."

Liefdevol reageren

Die wetenschap maakt het misschien makkelijker liefdevol te blijven reageren, hoopt de ontwikkelingspsycholoog. Hoe moeilijk het ook is, hoe doordringend ook het krijsen. "We denken dat we dit gedrag moeten indammen, begrenzen. Het is natuurlijk ook vervelend als je er naast zit, maar wees toch coulant. Vaak zeggen we tegen kleintjes die verdriet hebben: je hoeft niet te huilen hoor, stil maar. Waarom? Wat wil een mens als die verdrietig is? Dat iemand reageert!" De ouders hoeven volgens hem niets op te lossen, ze hoeven er alleen maar te zijn. "Huil maar lekker wel, zou ik zeggen!"

Hij vindt dat vader het al positief bekijkt. "Sommige kinderen hebben een talent voor voetballen, deze heeft een goed stemgeluid en temperament." Tamar de Vos houdt ook wel van die insteek: "Het is een meisje met een kop erop, een pittig ding. En ze heeft geen moeite om haar emoties te uiten."

Zelf een kwestie indienen? Opvoedvraag@trouw.nl. Meer afleveringen teruglezen? Bekijk hier het archief.


Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

Door een profiel aan te maken ga je akkoord met de gebruiksvoorwaarden en geef je aan het privacy statement en het cookiebeleid te hebben gelezen.

Deel dit artikel

Ze is gezegend met een ongekend stemgeluid en grote longinhoud

Pas rond een jaar of drie hebben peuters meer grip op hun emoties

Tamar de Vos

Dit meisje denkt niet bewust: ik ga mijn ouders en broertje etteren

Steven Pont