Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Aan de prinselijke aanrijding bij landgoed Sandringham kleeft nog meer geheimzinnigs

Samenleving

Willem Pekelder

© rv
klein verslag

The Queen and the Duke of Edingburgh would like to be remembered to you.’ Dat is wat Emma Fairweather aanvankelijk te horen kreeg, nadat prins Philip de auto had geramd waarin zij zat. 

De politie had de cryptische mededeling namens Buckingham Palace telefonisch aan haar doorgegeven. In de Sunday Mirror  vroeg het gewonde slachtoffer zich af wat dat zinnetje wel mocht betekenen. “Het is een excuus noch een beterschapswens”, riep ze wanhopig. Dankzij die publicatie kreeg Fairweather uiteindelijk toch een prinselijke excuusbrief, maar op Britse internetfora zijn taalliefhebbers nog niet uitgepraat over de diepere achtergronden van die eerste telefonade.

Lees verder na de advertentie

Wat hebben de Windsors bedoeld? Op de site English Language & Habits zegt iemand dat het een zeer formele en hoogdravende manier is om je groeten te zenden. Een andere reflectant denkt dat de wollige uitlating een verzekeringskwestie is. “Als je excuses maakt, erken je je verantwoordelijkheid voor het ongeluk.”

Op kennisforum Quora plaatst historicus Stephen Tempest het Windsor-bericht in een geschiedkundig verband. “Het is archaïsche taal waarin goede wensen via een ander (in dit geval dus de politie, WP) worden overgebracht aan een derde. Shakespeare gebruikte het in Henry VIII: Remember me in all humility unto his Highness. En James Joyce in Ulysses: Remember me to Molly, won’t you?”

Ironie

Ik bel een oud-collega in Londen, die er vast ook nog wel iets over weet te vertellen. En inderdaad. “Anno nu gebruiken Engelsen dat soort frases hoogstens uit ironie. Bijvoorbeeld als ze iemand heel lang niet hebben gezien.”

Aan de prinselijke aanrijding bij landgoed Sandringham kleeft nog meer geheimzinnigs dan bovenvermelde obscure boodschap. Waarom was de ongedeerde prins na het door hem veroorzaakte ongeval niet meteen naar de andere auto gelopen, waarin Emma Fairweather, die meereed met een vriendin met haar baby, een gebroken pols had opgelopen? Fairweather zegt erover in de Sunday Mirror: “Ik hoorde dat hij het wel van plan was, maar dat anderen hem hadden geadviseerd het niet te doen”.

Maar erger nog, vindt ze, is dat ze nooit meer iets van de 97-jarige prins heeft vernomen: geen kaartje of bosje bloemen. Fairweather moet in het interview geregeld huilen en maakt een diep-ongelukkige indruk. En dat niet slechts vanwege haar lichte verwonding. Ze is recent tevens haar baan en huwelijkspartner kwijtgeraakt.

Hufterigheid

Het interview lijkt daardoor te draaien om veel meer dan louter woede en verdriet over Philips hufterigheid. Het is een schreeuw om erkenning van opgestapeld leed. Geslaakt door een geïsoleerde ziel, zo lijkt het. Het verhaal zegt daarmee misschien ook iets over eenzaamheid in de moderne Britse maatschappij.

Vier dagen na het ongeluk kreeg ze ten slotte haar excuusbrief. Maar dat was wel nadat Philip al een nieuwe Land Rover had aangeschaft, waarin hij zonder veiligheidsriem was gefotografeerd. The Sunday Times was afgelopen weekend woedend over zoveel opeengehoopte prinselijke botheid. Maar de krant sloot, hoe Brits, wel af met een daverende grap: koningin Elizabeth die haar eega door het autoraampje vraagt: zeg, kun jij straks Trump afhalen van het vliegveld?

Lees meer afleveringen van Klein Verslag op trouw.nl/kleinverslag.

Deel dit artikel