Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

#Metoo: Franse feministen ruziën over de 'de vrijheid om lastig te vallen'

Samenleving

Kleis Jager

Actrice Catherine Deneuve. © AFP

In Frankrijk breken honderd vrouwen in een brief in Le Monde een lans voor seksuele verworvenheden en 'de vrijheid om lastig te vallen'.

'Verkrachting is een misdaad. Een onhandige of nadrukkelijke versierpoging is dat niet.' Dat schrijven de auteurs van een veelbesproken pamflet dat dinsdag in de krant Le Monde verscheen. 'Wij verdedigen de vrijheid om lastig te vallen die onlosmakelijk is verbonden met de seksuele vrijheid', zo luidt de titel.

Lees verder na de advertentie

Het stuk werd ondertekend door honderd vrouwen, onder wie actrice Catherine Deneuve, schrijfster Catherine Millet en Élisabeth Lévy, de hoofdredacteur van opinieblad Causeur.

De auteurs erkennen dat de affaire Weinstein en de actie #MeToo heilzame gevolgen hebben gehad, maar vinden dat de 'bevrijding van het woord' is omgeslagen in haar tegendeel. 'Men wil bepalen wat we moeten denken en waar we onze mond over moeten houden. Wie zich daar niets van aantrekt is een verraadster, een medeplichtige.'

De auteurs keren zich tegen een 'puriteins feminisme' dat vrouwen zou willen opsluiten in de status van eeuwig slachtoffer van duivelse fallocraten. Trouw vroeg een klassieke en een 'neo-feministe' om haar reactie op de ophef.

'Dit pamflet schaadt onze strijd'

Raphaëlle Rémy-Leleu © x

Raphaëlle Rémy-Leleu (25) woordvoerder van de vrouwenrechtenorganisatie Osez le féminisme

Dit pamflet is schadelijk voor de strijd tegen seksueel geweld, het vormt een pijnlijk contrast met de actie Time's Up in de VS. De auteurs beweren dat wij alles op het gebied van seksuele intimidatie en verkrachting op één hoop gooien, maar dat doen zij nou juist zelf. Deze tekst zaait bewust verwarring over de vraag wanneer we wel of niet van aanranding moeten spreken. Zo zou het bijvoorbeeld niet zo erg zijn als een man zijn geslacht in de drukte van de metro tegen je aanduwt. Maar het gaat hier om een veelvoorkomende vorm van seksueel geweld, het is een misdrijf.

Ik geloof niet dat hier sprake is van een generatieconflict, van een botsing tussen twee soorten feminisme. Dit stuk is duidelijk geschreven door anti-feministen. Ze verwijten ons dat wij puriteins zijn, dat we een hekel hebben aan mannen, aan seks en aan het spel van de verleiding. Dat lijkt erg op de beledigingen die extreem-rechts ons naar het hoofd slingert: we zouden frigide wijven zijn die eens een goede beurt moeten krijgen.

We gaan juist naar meer gelijkheid in seksuele relaties en daar zou elke vrouw blij mee moeten zijn.

Raphaëlle Rémy-Leleu

Het stuk staat vol met vage suggesties en verdachtmakingen. Zo zouden veel mannen om niets, omdat ze de knie van een vrouw hebben aangeraakt of iemand probeerden te zoenen, hun baan verloren hebben. Ik zou hier niet één voorbeeld van kunnen noemen.

Wat opvalt is vooral de straffeloosheid rond seksueel geweld. Minder dan 1 procent van de verkrachters in Frankrijk wordt berecht. In Frankrijk worden per jaar 83.000 verkrachtingen of pogingen tot verkrachting geteld. En dan moet je er nog rekening mee houden dat de bereidheid aangifte te doen vaak ontbreekt.

#MeToo en de Franse actie 'Balance ton porc' (Verlink je varken, red.) zijn van niet te onderschatten betekenis. Deze honderd vrouwen roeien heel opzichtig in tegen de richting die de geschiedenis nam: We gaan juist naar meer gelijkheid in seksuele relaties en naar het einde van seksueel geweld. Daar zou elke vrouw blij mee moeten zijn.

'Je kunt niet alles uitbannen'

Élisabeth Lévy (53), hoofdredacteur van het opinieblad Causeur en feministe. © ©Hannah ASSOULINE/Opale/Leemage

Élisabeth Lévy (53) is hoofdredacteur van het opinieblad Causeur en feministe.

Ik laat mij niet voorschrijven wat ik moet ik denken en dat is precies wat hier gebeurt. Wie kritiek heeft op #MeToo en Verlink je varken zou een verraadster zijn van de vrouwenzaak die altijd en overal met één stem moet spreken. Dit is het eerste tegengeluid in het debat en iedereen valt over ons heen omdat we niet in de pas lopen.

Onze tegenstanders kunnen slecht lezen, natuurlijk maken frotteurs (wrijvers, van het werkwoord frotter, red.) in de metro zich schuldig aan seksueel geweld. Maar we bestrijden dat wie een dergelijke ervaring heeft voor het leven is getekend. Wij hebben ons toch juist losgemaakt van het idee dat onze waardigheid en eer afhangen van ons lichaam?

Wij hebben ons toch juist losgemaakt van het idee dat onze waardigheid en eer afhangen van ons lichaam?

Élisabeth Lévy

Als wij pleiten voor de vrijheid om lastig te vallen betekent dat natuurlijk niet dat wij het recht voor mannen opeisen om in billen te knijpen of erger. Het is de erkenning van het feit dat er geen seksuele vrijheid mogelijk is zonder dat je geconfronteerd kunt worden met onaangenaam of misplaatst gedrag. Je kunt niet alles uitbannen en niet elk ongewenst fysiek contact is traumatiserend. Als bijvoorbeeld een vrouw een man probeert te zoenen en hij is er niet van gediend, dan duwt hij die vrouw van zich af. Beleeft hij de versierpoging van die vrouw dan als iets gewelddadigs? Waarom zou dat dan voor mij anders moeten zijn?

Het neo-feminisme is geobsedeerd door slachtofferschap en straf. Het maakt van alle vrouwen zwakke prooidieren en van alle mannen ploertige daders.

Het geval van de vrouw die als eerste haar varken verlinkte op Twitter, de journaliste Sandra Muller, illustreert dit goed. Muller klaagde een man aan die haar tien jaar geleden op een feestje tot seks probeerde over te halen. Hij zei: 'Je hebt grote bosten, je bent mijn type, ik wil je de hele nacht laten klaarkomen'. Niet erg elegant. Maar Muller claimt dat ze hier blijvende schade van heeft ondervonden. Zij noemde die man zelfs haar 'beul'. Dat is toch te gek voor woorden?

Lees verder over 'de randen' van het debat : 

Seksuele intimidatie: waar ligt de grens? 

Voorkom doofpot én heksenjacht bij seksuele intimidatie

Deel dit artikel

We gaan juist naar meer gelijkheid in seksuele relaties en daar zou elke vrouw blij mee moeten zijn.

Raphaëlle Rémy-Leleu

Wij hebben ons toch juist losgemaakt van het idee dat onze waardigheid en eer afhangen van ons lichaam?

Élisabeth Lévy