Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

‘Ieder mens kan veranderen en verdient een tweede kans’

Samenleving

Noor Hellmann

© Jorgen Caris
Ik heb een droom

“In vakanties droom ik altijd wel een keer dat ik weer gevangenisbibliothecaris ben. Ik ben dan terug in zo’n oud huis van bewaring, precies zoals je je voorstelt: met stalen trappen, drie verdiepingen en geel-zwarte tegeltjes. 

In mijn droom is het er donker, somber en benauwd. Ik heb het gevoel dat ik gebukt moet lopen, alsof het plafond te laag is. De droom is in zwart-wit; er gebeurt niets in, maar de sfeer is beklemmend.

Lees verder na de advertentie

Zo heb ik het destijds niet ervaren, al was ik wel altijd op mijn qui-vive. Je hebt te maken met gedetineerden, soms met een psychiatrische stoornis. Maar fantastisch aan mijn werk was dat je deze mensen een dienst verleent. Er werd heel veel gebruik gemaakt van de bibliotheek, die bood een venster op de wereld.

Als bibliothecaris in een gevangenis voor langgestraften raakte ik bevriend met een levenslanggestrafte uit Azië die in de bibliotheek werkte. Ik heb nu 28 jaar contact met hem, ik ken denk ik niemand met zo’n innerlijke kracht als hij. Advocaten zeiden dat hij er na 15 tot 20 jaar zeker uit zou komen, maar hij zit nog steeds vast, nu al bijna 31 jaar.

Je kunt de mate van humaniteit van een land afmeten aan de manier waarop het met gedetineerden omgaat

Vorig jaar droomde ik dat hij vrij was. Hij liet me zijn thuisland zien en stelde me voor aan zijn familie. Terrassen met rijstvelden tot aan de horizon, alles was sprankelend, licht en helder voorjaarsgroen. Een nieuw begin, het was heel ontroerend. Toen ik wakker werd dacht ik: laat het alsjeblieft ooit zo ver komen.

Er wordt weleens gezegd: je kunt de mate van humaniteit van een land afmeten aan de manier waarop het met gedetineerden omgaat. Wij zijn nu een van de strengste landen in Europa, levenslang betekent hier: tot de dood erop volgt. Volgens het nieuwe beleid moet een adviescollege de minister adviseren of iemand voor re-integratie in aanmerking komt. Uiteindelijk beslist de politiek. In het Forum Levenslang vecht ik ervoor dat dit weggaat bij de politiek, dat de rechter zich ontfermt over het vrijlaten van levenslang gestraften - zo hoort dat in een rechtsstaat. Wij zijn de luis in de pels. We zijn niet tegen levenslang, wel tegen de manier waarop we daarmee omgaan: zonder perspectief op terugkeer in de maatschappij.

Vaak wordt alleen gekeken naar de vergelding, maar ik vind het onze plicht deze groep voor te bereiden op terugkeer, vanaf dag één. Volg ze in hun ontwikkeling en begeleid ze, ik heb gezien hoe belangrijk dat contact is. Maar het regime is veel strakker en beperkter geworden, voor alle gedetineerden. De voorzieningen zijn steeds meer uitgekleed, bajesbibliotheken dreigen te verdwijnen, men zit steeds meer op cel. Waar is de medemenselijkheid, het mededogen gebleven? Ieder mens kan veranderen en verdient een tweede kans.”

Anke ten Brinke

Anke ten Brinke (55) is medeoprichter en secretaris van het Forum Humane Tenuitvoerlegging van de Levenslange Gevangenisstraf, dat in juni tien jaar bestaat. Bekijk de website: www.forumlevenslang.nl

In de interviewrubriek 'ik heb een droom' vraagt Trouw mensen waar ze over dromen, overdag of 's nachts. Lees hier eerdere artikelen. 

Lees ook: Hoge Raad: Levenslange celstraf is nu humaan genoeg in Nederland

Nu er na 25 jaar cel gekeken wordt naar herintegratie van de veroordeelde, is het beleid in Nederland humaan, oordeelt de Hoge Raad.


Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden

Deel dit artikel

Je kunt de mate van humaniteit van een land afmeten aan de manier waarop het met gedetineerden omgaat