Beeld Wim Boevin000

Klein verslag

Niemand kan meten hoeveel intussen in de mensen in Loppersum is gesloopt

Loppersum, de nieuwe daken, de nieuwe, lichte schoorstenen met hun steenstrips, de nieuwe Albert Heijn - de eerste aardbevingsbestendige supermarkt. Loppersum herrijst uit de stutten, al staat voor de ingang van de monumentale Petrus en Pauluskerk nog een bouwkeet.

Loppersum. Beefgemeente.

Woonplaats van een roekenkolonie. Ze krassen door het luchtruim tussen de kerktoren en de bomen op de begraafplaats. De gemeente wil ze bestrijden, met megafoons en laserpennen.

Men lijkt op zoek naar afleiding.

Aan de rand van die begraafplaats zijn nieuwe huizenblokken verschenen. De eerste fase van 'project43'.

43 nieuwe woningen.

Eerdere blokken, uit de jaren zeventig, waren ervoor gesloopt. Ik zag ze nog, in oktober 2016. Door hun bewoners verlaten, hun huizen te slecht voor versterking na eerdere schade.

Toen was elk van hen nog uit een fonds een bedrag van vierduizend euro uitgekeerd ter verbetering van hun woning, en zo stonden die verlaten en gebrandmerkte woningen er met gloednieuwe zonnepanelen of een nieuwe keuken. Je moest er niet aan denken door welk wisselbad van gevoelens de eigenaren waren gegaan. Eerst verbeterd, toen gesloopt.

Ik keek destijds bij een van die verlaten woningen naar binnen en zag in de huiskamer met kinderhand een laatste groet op een muur geschreven.

'Huis, we gaan je missen', op de i van huis was een hartje getekend.

Nu is de helft van de 43 woningen teruggebouwd. Aardbevingsbestendig.

De huizen - donkerrode baksteenfacades, zwarte pannen - glanzen, de aarde in de tuintjes is zo zwart als de pannen. Vitrages, rolgordijnen. Oude voorwerpen op nieuwe vensterbanken. Vlaggestokhouders naast de voordeur.

Zonnepanelen overal.

Daar waar nog gebouwd wordt, voor fase twee, is de straat niet af. Er liggen betonplaten waar het water op blijft staan. Op de bouwlocatie wapperen banieren van de aannemer en van het Centrum Veilig Wonen. Van de financier, de Nam, wappert er niets.

Beeld Wim Boevin000

Vanachter een bouwhek kijk ik op een fundering van een woning in aanbouw. Witte dozen van piepschuim op betonnen balken. Een gehelmde uitvoerder zegt dat die dozen moeten voorkomen dat er bij het storten beton in de dempers loopt. Elke nieuwe woning staat op zulke dempers, zes flinke metalen lagers, waarop de vloer bij een schok kan balanceren op de fundering. De man tekent er voor mij een in de modder. En, hoe hebben ze zich gehouden, bij die laatste schok in Zeerijp - hier vlakbij? Goed, zegt de man. Er was wel ergens een scheur gevonden, maar dat was een kwestie van betonkrimp.

Eerst verbeterd, toen gesloopt.

Tenslotte herbouwd.

Dat gold voor de huizen.

Maar niemand kan meten hoeveel er intussen binnen de mensen is gesloopt, die nu in hun herbouwde, maar ook vreemde huizen wonen. Wel zijn ze teruggekeerd - ik zie voor een hoekwoning een 'verkocht onder voorbehoud' bord van een makelaar. Dit land mag dan schokken, de band is krachtig.De avond in Loppersum.

Vanuit mijn kamer zie ik uit op het donkere silhouet van de kerk, de roeken als stippen op de contour. De onbetaalbare stilte nu. En op de hele en halve uren die fluwelen bons.

'Ik voelde de vloer bewegen' zei een inwoner van Loppersum drie jaar terug.

Met het oog van een antropoloog en de pen van een dichter doet Wim Boevink dagelijks verslag over de grote en kleine wereld om hem heen. Lees zijn Kleine verslagen hier.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden