Déjà Vu

Een Vogue-cover kan een politica extra glans geven

De cover die Kamala Harris voor ogen had (links), en de cover die ze kreeg (rechts).  Beeld AFP
De cover die Kamala Harris voor ogen had (links), en de cover die ze kreeg (rechts).Beeld AFP

In de roerige dagen tussen de bestorming van het Capitool en de inauguratie van Joe Biden is het een gevechtje op een zijtoneel: Kamala Harris ligt in de clinch met Vogue. De aankomende vicepresident poseerde voor de cover van het blad en koos met haar assistenten voor een foto in een blauw pak voor een geeloranje achtergrond. Daar waren volgens team-Harris duidelijke afspraken over gemaakt. Vogue koos niettemin voor een cover met de Democrate gehuld in zwart met gympen aan haar voeten.

Dat de irritatie nu het blad in de schappen ligt zo hoog oploopt, geeft wel aan welk belang wordt gehecht aan de aandacht in dit soort magazines. Een glossy geeft een politica als het goed uitpakt meer glans: zorgvuldig gestylede foto’s laten haar op haar best zien en het bijbehorende interview laat de menselijke kanten van haar zien. Dat verhoogt iemands aaibaarheidsfactor bij het electoraat.

Of dat in het geval van Harris is gelukt, valt nog te bezien. Behalve over de fotokeuze is publiekelijk ook discussie ontstaan over de belichting die haar nogal wit maakt.

Een vorstelijke Hillary Clinton

Een Vogue-cover is normaal het eervolste podium in de wereld van glossy’s. Hillary Clinton stond al in 1993 binnenin, maar debuteerde in 1998 als eerste first lady voorop het blad van hoofdredacteur Anna Wintour. In dezelfde maand sierde Monica Lewinsky de cover van Vanity Fair. Het waren de hoogtijdagen van het naar haar vernoemde schandaal waarin Bill Clinton op dat moment volop verwikkeld was. Hillary oogde er niet minder vorstelijk om voorop Vogue. Volgens sommigen legde ze daar de basis voor haar eigen politieke carrière.

John McCains running mate Sarah Palin, tevens gouverneur van Alaska, poseerde ook voor Vogue, maar kreeg geen cover. Onterecht, vonden de Republikeinen, die haar onder meer aanbevolen met de slagzin ‘coldest state, hottest governor’.

Vogue lijkt op zijn minst een lichte voorkeur voor Democratische vrouwen te hebben. In 2016 gaf het magazine zelfs een stemadvies. Ze raadde een keuze voor Hillary Clinton aan. De Democratische kandidate had in de loop der jaren zes keer met een profiel in het blad gestaan, maar kon bovenal bogen op jarenlange ervaring. Trump had daarentegen weinig kaas gegeten van het politieke ambacht plus een geschiedenis die bewees dat de belangen van vrouwen hem koud lieten, meende het blad.

‘Elitaire snobs’

Trump won desondanks toch de verkiezingen. Zijn first lady haalde anders dan haar voorgangster Michelle Obama niet de cover van Vogue. Het rechtse mediaplatform Breitbart News twitterde er verontwaardigd over: “De elitaire snobs van de modepers hielden de meest elegante first lady uit de Amerikaanse geschiedenis vier opeenvolgende jaren van de voorkant van hun magazines.”

Donald Trump deelde de tweet en voegde er de tekst: “The greatest of all time. Fake news!” aan toe. De eerste zin had waarschijnlijk betrekking op zijn vrouw, de tweede op de modepers die haar negeerde.

Mannelijke politici lieten zich – al ver voordat poseren voor Vogue voor hun vrouwelijke collega’s ‘en vogue’ werd – portretteren door glossy bladen. Vooral Playboy was daarbij in trek. Het bracht Jimmy Carter zelfs nog in de problemen tijdens de campagne voor de presidentsverkiezingen van 1976. Op een interviewvraag over overspel gaf hij toe dat hij in gedachten weleens andere vrouwen dan zijn Rosalynn had begeerd. God had het hem vergeven, vermoedde de Democraat. Een deel van de conservatieve, gelovige kiezers deed dat niet.

Ondanks al die mannen die beweerden dat ze de Playboy lazen voor de interviews, liet het magazine het wel uit haar hoofd om een geïnterviewde politicus op de cover te zetten. Met foto’s van lelijke kerels verkoop je geen blootbladen.

Déjà vu

Paul van der Steen bekijkt wekelijks het nieuws door een historische bril.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden