Frank Huiting

InterviewFrank Huiting

Zonder Frank Huiting was er nooit een onderzoek gekomen naar misbruik bij Jehovah’s Getuigen

Frank HuitingBeeld Inge van Mill

Zonder de openheid en inzet van Frank Huiting, was er nooit een onderzoek gekomen naar misbruik bij Jehovah’s Getuigen. ‘Dit is een enorme ontlading.’

De eerste keer dat Frank Huiting zich realiseerde dat hij moest opstaan tegen misbruik bij Jehovah’s Getuigen, was hij dertig jaar oud en stond hij midden op de stoep in een woonwijk in Groningen. Hij had net een gesprek achter de rug met hooggeplaatste Jehovah’s Getuigen bij wie hij al jarenlang het misbruik uit zijn jeugd aankaartte.

Hij hoopte op excuses of maat­regelen, maar het gesprek ging vooral over Huitings vergevingsbereidheid. Na afloop stond hij buiten, op de stoep, in de kou. Tegen zijn ouders die mee waren, zei hij: “Die Jehovah’s Getuigen gaan nog van mij horen”. Die voorspelling is uitgekomen, op een manier die hij zelf ook niet helemaal zag aankomen.

Huiting was het eerste misbruik­slachtoffer dat zijn verhaal deed in Trouwtoen nog onder de gefingeerde naam ‘Mark’. Enkele maanden ­later, gesterkt door de vele verhalen van lotgenoten die loskwamen, ­besloot hij uit de anonimiteit te treden. Met een aantal andere ex-­Getuigen richtte hij de stichting ­Reclaimed Voices op, die zich sinds 2017 inzet voor een betere bescherming van kinderen bij de Jehovah’s Getuigen.

De ophef rond de verschijning van het onderzoek door de Universiteit Utrecht – de Jehovah’s Getuigen probeerden dit tegen te houden met een kort geding – beleefde Huiting ‘als een rollercoaster’. Dat de rechter het verzoek van de getuigen niet honoreerde, zorgde voor een vreugdesprongetje bij Huiting. “Dit is de kroon op vele inspanningen.”

Wat doet het met u dat de Jehovah’s Getuigen het onderzoek lasterlijk en onjuist vinden?

“Ik denk aan de kindertjes die daar opgroeien. En dan zie ik dat het ­bestuur zo’n waardevol document naast zich neerlegt, er als het ware op spuugt. Terwijl we het hier hebben over de toekomst van kinderen! Dat vinden zij ontzettend belangrijk, dat zeggen ze steeds. Maar dat rijmt niet met hoe ze nu reageren.”

Bent u niet bang dat het onderzoek juist bewustwording in de gemeenschap gaat tegenwerken, omdat het bestuur de conclusies presenteert als leugens van Satan?

“Er zijn genoeg Jehovah’s Getuigen die kritisch ingesteld zijn, die dat niet zomaar geloven. Wij hebben als stichting veel contact met mensen die nog onderdeel van de gemeenschap zijn, en we horen dat er een soort tweedeling ontstaat: tussen jonge mensen die willen dat de organisatie transparanter omgaat met misbruik, en de oudere garde die niets wil veranderen. Dus wat dat betreft heb ik hoop dat er toch verandering van binnenuit zal komen.”

Kunt u de reactie van de Jehovah’s Getuigen verklaren?

“Zij zijn er oprecht van overtuigd dat ze geen probleem hebben. Dat heeft te maken met hun ware-religie-denken. Ze stellen zich boven de wereld, boven de overheid. Ze moeten God meer gehoorzamen dan mensen. Wie is het WODC, wie is het ministerie om hun te vertellen hoe zij het moeten doen. Hun manier is Bijbels en wordt daarmee gezegend.”

Deze dagen moeten voor u confronterend geweest zijn. Hoe gaat het nu met u, twee jaar na het eerste artikel?

“Het was de afgelopen dagen een rollercoaster, maar het gaat heel goed. Door de contacten met andere slachtoffers ben ik echt gegroeid. Ik heb een fase gehad waarin ik heel boos was, ik had zoiets van: die gemeenschap moet verboden worden. Gek genoeg ben ik meer barmhartigheid voor ze gaan voelen, terwijl zij zich juist agressiever en afwijzender opstellen. Ik merkte dat bijvoorbeeld aan hoe ik keek naar de piepjonge advocaat die de internationale advocaat ondersteunde. Die jongen is zelf Jehovah’s Getuige en advocaat in de zorg. Ik vroeg mij af: wat heeft het voor impact op zo’n jongen dat hij op zo’n enorme case gezet wordt. Niet alleen voor zijn plek in de gemeenschap, maar ook voor zijn carrière in de buitenwereld. Weet hij wel waar hij mee bezig is.”

Ik kan mij ook voorstellen dat u na de afgelopen dagen de deur definitief sluit voor de Jehovah’s Getuigen.

“Ik ben zeker niet blij met hun standpunt, maar ze zijn niet afgeschreven. Ik wil nog steeds graag met hen praten. Ik begrijp de emoties op sociale media, waar mensen schrijven dat die organisatie opgeknoopt moet worden, maar met woede bereiken we niets. Wel met dialoog.”

Lees ook:

Slachtoffers geven afhandeling misbruikzaken door Jehovah’s Getuigen een 1

De manier waarop Jehovah’s Getuigen met seksueel misbruik omgaan, is traumatisch voor slachtoffers. Dat concluderen onderzoekers van de Universiteit Utrecht op basis van de verhalen van 751 leden en ex-leden van het religieuze genootschap. Een poging dat onderzoek uit de openbaarheid te houden, strandde donderdagmiddag in de rechtbank.

Misbruik bij de Jehovah’s Getuigen

Deze krant deed uitgebreid onderzoek naar de manier waarop de Jehovah’s Getuigen omgaan met meldingen van seksueel misbruik. Daar schort nogal wat aan, bleek uit dat onderzoek.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden