in de schaduw van de minaret

Wilt u die gezichtssluier even weghalen, ik kan u niet verstaan

Beeld ANP

Schoon genoeg heeft hij ervan. De Engelse huisarts Keith Wolverson wacht de uitspraak van het tuchtcollege niet af. Hoe die ook zal uitvallen, positief of negatief, hij zal de medische sector verlaten, deelde hij de media mee, verbijsterd.

Op zijn tweeënvijftigste wil hij zich alsnog in een ander vak bekwamen. Hij heeft geen fatale medische blunders begaan of grensoverschrijdend gedrag vertoond jegens vrouwelijke collega’s, verpleegkundigen of patiënten. Ook geen graai in een kassa of een oorlogsverleden. Wel bijna een kwarteeuw inzet voor de volksgezondheid. Een smetteloos blazoen. En toen was er plots die scheve schaats. Wat of wie bezielde hem? Satan?

Zijn vergrijp: aan de moeder van een ziek meisje vroeg hij om haar gezichtssluier weg te halen, omdat hij haar niet verstond. Vorige week, bijna een jaar later, kwam hem die euveldaad te staan op een botsing met het tuchtcollege, dat een klacht over zijn ‘racistische en discriminerende’ optreden ontvankelijk verklaarde. Terwijl hij, zegt hij, gewoon die vrouw beter wilde begrijpen zodat hij haar dochter kon helpen.

Dit Kafka-verhaal begon in juni vorig jaar. Wolverson had dienst in een inlooppraktijk van het koninklijke universitaire ziekenhuis in Stoke-on-Trent in midden-Engeland. De moeder beschreef de keelklachten van haar elfjarige dochter. Het dundoek voor haar mond verminkte haar woorden hinderlijk. Vandaar Wolversons ‘krenkende’ verzoek.

Wachtkamer

Meestal, zegt hij, ontbloten vrouwelijke patiënten met een nikab uit zichzelf hun gezicht, en anders wel op verzoek, zonder morren. Volgens hem deed ook deze moeder niet moeilijk. In tegenstelling tot haar man, die een half uur later het ziekenhuis betrad en plaatsnam in de wachtkamer. Hij keek de dokter gemelijk aan, telkens wanneer hij een nieuwe patiënt kwam halen. Later gaf hij Wolverson aan bij de Nationale Gezondheidsdienst, die het tuchtcollege alarmeerde.

Die vond de klacht een onderzoek waard en meldde dat vorige week aan Wolverson. De valbijl staat klaar, een veroordeling kan hem zijn registratie als arts kosten. Hij vreest al brodeloos te zijn zolang het onderzoek duurt. Want hij heeft geen eigen praktijk en valt in voor collega’s. En niemand roept graag de hulp in van iemand die het aan de stok heeft met het tuchtcollege.

Volgens de klacht stelde hij de vrouw op ruwe wijze een ultimatum: of de sluier weg of einde gesprek. Ook keek hij lelijk. Ze zou hebben uitgelegd dat ze de sluier niet af kon doen vanwege haar geloof.

De reacties lopen uiteen. Wolverson krijgt steun via een handtekeningenactie die, ten tijde van dit schrijven, de 50.000 ondertekenaars is gepasseerd. Medestanders klagen dat er al zo weinig doktoren zijn en dat het alleen daarom al crimineel zou zijn om een arts om zo’n dwaze reden uit te schakelen.

De bond van Britse artsen wil ‘duidelijke richtlijnen’. Er bestaat al wel een gedragscode voor dokters die een gezichtssluier dragen. Die zijn kennelijk in Engeland zo talrijk dat regels nodig waren. Een gesluierde arts moet het gelaat ontbloten als de patiënt dat wil. Het tuchtcollege heeft dat ooit zo bepaald zonder erbij te vertellen wat er moet gebeuren in het omgekeerde geval, als de arts aan de patiënt vraagt de sluier af te doen.

‘Het proces’, zo heet een toepasselijke roman van Kafka waaraan ik moet denken. De islamitische stichting Ramadhan Foundation eist geen beroepsverbod. Wel zou, vindt een woordvoerder, Wolverson er goed aan doen een cursus ‘diversiteitsbewustzijn’ te volgen. Wolverson’s repliek: “Dit land heeft straks geen dokters meer”.

In de rubriek ‘In de schaduw van de minaret’ leest u bespiegelingen over de islamitische wereld van Eildert Mulder, arabist en oud-redacteur van Trouw.

Lees ook: 

Wat de hoofddoek voor vijandigheid oproept

Moslimdiscriminatie treft vooral vrouwen die een hoofddoek dragen, bleek uit onderzoek. Wat drijft de dader? En wat voor effect heeft het op een slachtoffer?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden