Beeld Trouw

ColumnStijn Fens

Ook hij mocht weer naar de mis van half een

“We mogen weer”, zei de priester van de mis van half een en keek zijn gehoor verheugd aan.

Buiten de kerk, aan de overkant van het water, waren ze aan het bouwen. Het maakte verdraaid veel lawaai. Daar hadden ze geen boodschap aan de vreugde in dit godshuis. Amsterdam is een grote stad, je kunt niet overal oog voor hebben.

Maar het was inderdaad een mooie dag, want we mochten weer naar de kerk. Sinds 1 juni al. Er gelden in ons land vanwege het nog altijd aanwezige coronavirus strenge richtlijnen voor het bijwonen van een mis in een rooms-katholieke kerk. Verder dien je te reserveren, alsof je naar een balletuitvoering of een filmvoorstelling gaat. De communie ontvangen gaat pas vanaf 14 juni.

De koster van de kerk in het centrum van de hoofdstad kon mij aanvankelijk niet verstaan. Dus belde ik nog eens. “Nu kan ik u luid en duidelijk horen”, zei hij. “Heeft u nog een plek voor de mis van half een”, vroeg ik hem. “Natuurlijk, geen probleem. Mijnheer Fens, ik zet u op de lijst.” Ik bedankte hem vriendelijk en verbrak snel de verbinding, zodat andere mensen ook in de gelegenheid zouden zijn om een plaats te reserveren.

De straat lag open en er stonden kranen

Omdat ik op de lijst stond, durfde ik het aan per trein naar de hoofdstad af te reizen. Toen ik Amsterdam-Centraal uitliep, was ik even van mijn stuk. Het aanzicht van de stad was ingrijpend veranderd sinds ik hier drie maanden geleden voor het laatst was. De straat lag open en er stonden kranen. Mannen met rode jacks aan en bouwhelmen op hun hoofd liepen druk rond. Een van hen had een groot papier in zijn handen waarop allerlei lijnen getekend stonden. Dit deel van de stad werd opnieuw ingericht, zo veel was wel duidelijk.

Ik nam de metro naar het Rokin. Daarna was het nog vijf minuten lopen naar het kerkgebouw. Nog steeds was ik in de war. Zag ik het allemaal wel goed? De huizen om mij heen kwamen mij bekend voor, maar het leek alsof iemand ze op een andere plek had neergezet.

Gelukkig stond de kerk nog waar hij moest staan. De aardige koster wachtte mij bij de deur op met de lijst. Hij kruiste mijn naam aan en gaf mij een papier met daarop de regels waaraan ik mij moest houden, mijn naam, het aanvangstijdstip van de mis en mijn plaatsnummer: zes. Met mijn ogen ging ik de rijen af, totdat ik zes op een van de banken zag staan. Een mooie plek aan het gangpad.

Uiteindelijk waren we maar met z’n achten. Toch was ik blij dat ik had gereserveerd. Dat had een hoop stress gescheeld. Ik was rustig en voelde me uitverkoren. Toch kwam er nog wel iets doorheen fietsen. Twee dingen eigenlijk: een enigszins haveloos geklede man die achter mij zat, had last van een flinke verkoudheid en haalde geregeld nogal hinderlijk zijn neus op. Verder zag ik toen de priester aanstalten maakte om het evangelie te gaan voorlezen, plotseling in zijn plaats de president van het grote land tevoorschijn komen. Eerder deze week poseerde die met een Bijbel in zijn rechterhand voor een kerk waar brand had gewoed. Nu is de Bijbel als talisman een machtig wapen in de handen van machthebbers, maar het gaat om wat er instaat, las ik ergens. Dus luisterde ik goed naar wat de priester voorlas.

De haveloos geklede man hoestte nog maar eens

Het ging over God liefhebben als eerste gebod en de naaste liefhebben als jezelf als tweede gebod. Dit waren volgens Jezus de twee belangrijkste geboden. De haveloos geklede man hoestte nog maar eens. Ik kroop nog wat meer naar het gangpad.

Als er een God is die zich op dagelijks niveau met ons bezighoudt, dan zou je kunnen vermoeden dat Hij er niet op zit te wachten dat de president van het grote land met Zijn boek gaat lopen zwaaien om goede sier te maken. Dat diezelfde God wel op de hand is van aanzwellende massa’s mensen die op te volle pleinen opkomen voor een goede zaak, ligt wellicht meer voor de hand. Maar wat me zeker lijkt, is dat Hij die haveloze en hoestende man in die Amsterdamse kerk heeft opgemerkt.

Ook hij mocht weer naar de mis van half een.

Trouw-redacteur Stijn Fens volgt de katholieke kerk al decennia op de voet en schrijft columns over het geloof en zijn persoonlijk leven. Lees ze hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden