Mohamed Abdulahi: 'Zelfreflectie, dat is wat we nodig hebben'.

TempelgangersMohamed Abdulahi

Mohamed Abdulahi (26) luistert naar het goede van de sjeik. ‘En het slechte laat ik zitten.’

Mohamed Abdulahi: 'Zelfreflectie, dat is wat we nodig hebben'.Beeld Maartje Geels

Trouw trekt door Nederland en gaat mee met tempelgangers van velerlei soort. Vandaag: Mohamed Abdulahi (26), die een lezing bijwoont van de bekende Amerikaanse islamitische prediker Khalid Yasin.

Het eerste dat opvalt

Normaal gesproken doet de ruimte op een industrieterrein vlakbij treinstation Amsterdam Sloterdijk dienst als bruiloftsfeestzaal. Dus siert een pastelroze bloemenwaterval de wand achter het podium waarop straks de bekende Amerikaanse islamitische prediker Khalid Yasin zal plaatsnemen. De 26-jarige psychologiestudent Mohamed Abdulahi is vanavond afgereisd vanuit Rotterdam ‘om spiritueel opgeladen te worden’. Zo’n vierhonderd jonge moslims zijn op het evenement afgekomen. “Dit is wel iemand die je een keer gezien wilt hebben.”

Yasin is 73 jaar en geboren in Harlem, New York. Hij bekeerde zich tot de islam, geïnspireerd door Malcolm X. Op internet staan omstreden uitspraken van hem. Homoseksualiteit zou bestraft moeten worden met de dood, en je zou als moslim geen ongelovige vrienden kunnen hebben. Volgens Mohamed – donkerpaars tweedjasje, beige chino – moet hij wel verkeerd zijn begrepen. “Ik volg deze sjeik al een hele tijd online. Volgens mij zegt hij juist dat je niet-moslims moet accepteren. Het is juist heel belangrijk om op te trekken met atheïsten, joden en christenen en niet alleen maar met mensen die hetzelfde denken als jij. Anders ­had God iedereen wel als moslim geschapen. Maar al zou hij vanavond iets zeggen waar ik het niet mee eens ben: ik neem het goede mee, het slechte laat ik zitten”.

Door zijn vlogs en de lezingen die hij soms geeft in moskeeën geniet Mohamed zelf ook enige bekendheid onder jonge Nederlandse moslims. Hij zit op de eerste rij, op verzoek van de organisatoren zal hij Yasin aankondigen. Monter stapt hij naar voren en spreekt hij de zaal toe: “Hij gaat nu vijftig minuten een korte lezing geven”. Het duurt echter nog even: de prediker blijkt ook een eigen aankondiger te hebben meegenomen, die tien minuten de tijd neemt om de komst van de sjeik nog eens in te luiden. Dan is het zover. “Dames en heren, daar komt hij aangelopen vanaf de wc’s, sjeik Khalid Yasin!”

Wat is het programma?

De sjeik is klein van stuk, met een roodgeverfde baard, en gekleed in donkerblauw jasje met gouden knopen. Hij wil het vanavond over moslims hebben, ‘het bijproduct van de islam’. Om de zoveel zinnen vraagt hij het publiek een kernwoord te herhalen. “Waar hebben we het over vanavond?” Mohamed geeft steeds gewillig antwoord. “Moslims!”

Hij begint op normaal volume. Maar naarmate de avond vordert zwelt Yasins stemgeluid aan en blaast zijn donderpreek de zaal haast weg. Volgens de sjeik kunnen moslims nog heel wat aan zichzelf verbeteren. Ze zouden tolerant moeten zijn, zegt Yasin, ‘want in een global village is iedereen onze buurman’. Op het nieuws hoorde hij over kinderen in Haïti die modderkoekjes eten. “Maar geen enkele moslimorganisatie die daarheen gaat.” Sarcastisch: “Want ja, waarom zouden ze zich bekommeren om die vieze zwarte kindjes daar?”

Mohamed kan zich helemaal vinden in de woorden van de sjeik. Hij stoort zich ook weleens aan de islamitische gemeenschap, bijvoorbeeld aan onderlinge verdeeldheid op basis van afkomst, en het gebrek aan vrouwen in moskeebesturen. “Zelfreflectie, dat is wat we nodig hebben. Sommige moslims zijn nu eenmaal een probleem.”

Wat hier niet de bedoeling is

Al maakt hij ook grapjes, de sjeik regeert als een strenge grootvader over de zaal. “De mensen die staan: ik wil graag dat je gaat zitten.” Notities maken is niet de bedoeling. “Je hoeft niet zo intellectueel te doen, leg die pen maar weg.” De zaal is er een beetje stil van. Bij de vraag-en-antwoordsessie zijn de vragen dan ook niet zo scherp, vindt Mohamed. “Misschien komt het ook door het geluid dat uit die man komt – dat is echt niet normaal. Best imponerend. En we zaten er tenslotte al ruim vier uur.”

Lees ook:

In een vorig leven was Marleen een oude man in een blokhut

Marleen Zoeteman (42) uit ’s-Gravendeel woont de workshop ‘Vorig leven’ bij. ‘Wij zijn niet van het zweverige, hoor.’

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden