BladenMarije van Beek

Meer buitengewone vrouwen bemannen Times’ lijst van ’s werelds invloedrijkste mensen

Dit jaar is anders dan andere jaren, stelden ze vast bij Time Magazine. Dus besloten ze dat de lijst van de invloedrijkste mensen op aarde dit jaar ook anders dan andere jaren moest zijn. Er staan nog steeds mensen op de lijst die traditionele macht genieten – zoals staatshoofden, CEO’s en celebrity’s – maar er zijn dit jaar ook minder bekende personen op te vinden. “Buitengewone mensen”, schrijft Time, “die het moment hebben gepakt om levens te redden, een beweging te bouwen, de geesten te verheffen, en de wereld te repareren”.

Met een van hen was afgelopen week in deze krant al een interview te lezen: Rebecca Gomperts, de oprichter van Women on Waves, een organisatie die vrouwen helpt een veilige abortus te kunnen hebben in landen waar dat niet is toegestaan. Ongetwijfeld is het dankzij de aangepaste criteria dat meer vrouwen dan gewoonlijk de lijst ‘bemannen’. En misschien is het ook de reden dat de religieuze achtergrond van de invloedrijke personen meer op de voorgrond stond dan voorheen. Meer dan een lijst wilde de hoofdredacteur van Time het zien als een ‘gemeenschap’, zei hij, van mensen “wier visies ons kunnen leiden en wier daden ons hoop kunnen bieden”.

Zo maakt de Amerikaanse zuster Norma Pimentel, die ook wel doorgaat voor ‘de favoriete non van de paus’, deel uit van de lijst. Ze werkt al drie decennia ‘aan de frontlinie van barmhartigheid’, is te lezen, door migranten te steunen die een heenkomen zoeken langs de grens van Mexico naar Texas. Juist in het tijdperk van president Donald Trump valt haar werk op. Waar hij “zich wreed gedraagt jegens migranten, handelt zij met mededogen”. “Waar hij jaagde op de kwetsbaren en uit was op afwijzing, predikte zij gemeenschap en acceptatie. Waar hij angst wekte, onderwees zij liefde.”

Ook een bijbelfragment uit Mattheüs wordt geciteerd, als basis vanwaaruit ze haar werk doet. “Want ik had honger en jullie gaven mij te eten, ik had dorst en jullie gaven mij te drinken. Ik was een vreemdeling, en jullie namen mij op.”

Rebecca Gomperts. Beeld ANP

‘We durfden te dromen’

Nog zo’n vrouw op de lijst is de Syrische filmmaker Waad al-Kateab, van ‘For Sama’. In die film liet ze de oorlog zien vanuit het laatste ziekenhuis in Oost-Aleppo, door de ogen van een jonge moeder. “Ze vertelde een verhaal waarin de helden gewone mensen zijn die alles riskeren om zonder tirannie te leven: dokters die onder vuur genomen worden en doorwerken om anderen te redden, leraren die kinderen onderwijzen in kelders terwijl het buiten bommen regent.” Het is een verhaal van “extreme wreedheid, maar ook van eindeloze hoop”.

For Sama

Zelf islamitisch en vluchteling belandde ze op de rode loper bij de uitreiking van de Oscars (haar film kreeg vier nominaties). Ze droeg een jurk waarop een Arabisch gedicht op geborduurd was: “We durfden te dromen en zullen geen spijt hebben van waardigheid”.

Gebedskralen en de nationale vlag

Op de dagen dat ze aan het protesteren was, deed de 82-jarige Indiase Bilkis dat vaak met een grote groep andere vrouwen, van acht uur ’s ochtends tot middernacht. Ze zat daar dan met haar gebedskralen in de ene hand, en een nationale vlag in de andere hand. Zo werd Bilkis de stem van de gemarginaliseerden in India. Ze protesteerde tegen een omstreden nieuwe wet, de Citizenship (Amendment) Act, die moslims benadeelt. “Ik zal hier net zolang zitten tot er geen bloed meer door mijn aderen stroomt, zodat de kinderen van dit land en de wereld de lucht van gerechtigheid en gelijkheid inademen.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden