null Beeld
Beeld

In de schaduw van de minaretEildert Mulder

Laf Arsenal raakt in paniek van politiek

Geld speelt voor topvoetballer Mesut Özil geen rol meer. Mocht hij definitief afknappen op het laffe Arsenal dan moet hij maar eens met Arjen Robben praten. Wie weet welke nieuwe blijde verrassing Noord-Nederland wacht.

Özil is teleurgesteld in Arsenal, zijn werkgever, liet hij vorige week weten. De hypocrisie van de Londense topclub is inderdaad van de buitencategorie. Direct met voetbal heeft het niet te maken, wel met het echte leven. En de dood. En geld. Özil is een voormalige Duitse international. Hij is van Turkse komaf en moslim. Eind vorig jaar werd hem de ellende van de Turkstalige Oeigoerse moslims in de Chinese regio Xinjiang teveel.

Lam ergert hij zich aan moslim-regimes. Uit ontzag voor China laten ze de Oeigoeren barsten. Kashmir, schandalig! Palestina, godgeklaagd! Islamofobie in de Britse Conservatieve Partij, crisis! Een diplomatiek dweilorkest blijft aandacht vragen voor die misstanden. Maar zo’n ‘genocide light’ tegen je Oeigoerse geloofsgenoten, joh, maak je niet druk. Sneu voor die pechvogels maar Chinese kredieten gaan voor. Kop houden dus. Soms moet de imam wijken voor de koopman. Dat doet zelfs de dominee wel eens. Of een voetbalclub. Behandelen moslim-dictators hun eigen bevolkingen trouwens beter dan China de Oeigoeren? Kijk hoe Aleppo erbij ligt.

Özil maakt zich wel druk over Xinjiang. In december wond hij zich via Instagram op over de verbranding van Korans, de sloop van moskeeën, de massale opsluitingen in hersenspoel-kampen, gedwongen inkwartiering van Chinese mannen bij Oeigoerse vrouwen, dwangarbeid, digitale tirannie en veel meer.

China was niet boos maar verdrietig. Het vermoedde dat Özil was ‘misleid’ en bood hem een rondleiding door Xinjiang aan. Wel verdween hij meteen uit een Chinees computerspelletje.

Özil sprak niet namens zijn club. Toch raakte Arsenal in paniek. Het reageerde precies zoals die islamitische dictators. De club heeft grote belangen in China en bezit daar zelfs een keten van restaurants. TV-rechten leveren bergen geld op en ook de verkoop van voetbalsouvenirs. Dat stond ineens allemaal op de tocht. Via het Chinese sociale medium Weibo liet Arsenal met gescheurde kleren, as op het hoofd gestrooid, en handenwringend weten dat Özil enkel namens zichzelf had gesproken. Arsenal hield zich, snikte het vol wroeging, altijd buiten de politiek, uit principe. De club vreesde eenzelfde debacle als de Amerikaanse basketbalclub Houston Rockets trof. Houston’s manager, Daryl Morey, had de protesten in Hongkong geprezen. China plaatste zijn club op een zwarte lijst. Morey had daar lak aan.

Ook Arsenal heeft alsnog de rug gerecht. Het speelde de Engelse competitie na de corona-pauze uit in een bepaald moedig shirt. Daarop prijkt de spreuk Black Lives Matter en ook een hartje met de afkorting NHS, National Health Service, een huldebetoon aan de Britse ‘helden van de zorg’. De club begrijpt, na de dood van George Floyd en corona, het pr-belang van een warm, betrokken imago. Overboord dus met die politieke onverschilligheid.

Maar alles met mate. Verwijzingen naar de Oeigoeren blijven taboe, want die kosten je kapitalen. Je zult supporter zijn van zo’n windvaan-club, je zult ervoor spelen. Özil ontvangt geen excuus voor de manier waarop Arsenal hem in december als een baksteen liet vallen. Reden voor de ster om de rel weer op te rakelen. Beste Mesut, kappen. Arsenal is boter aan de galg. Niets gaat boven Groningen.

In de rubriek ‘In de schaduw van de minaret’ leest u bespiegelingen over de islamitische wereld van Eildert Mulder, arabist en oud-redacteur van Trouw.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden