Column

‘Jij gelooft niet in de duivel’, zei de paus. ‘Zou je toch eens moeten doen’

Stijn Fens Beeld Trouw

Eigenlijk wilde ik naar Museum Catharijneconvent. Daar is nu een tentoonstelling met ‘oogverblindende rijkdommen’ die al eeuwenlang bewaard worden in de Dom van de Duitse stad Münster. 

Je zou kunnen zeggen dat ik er wel aan toe was, aan oogverblindende rijkdommen. Ik vond het leven nogal groot deze week: griep, eindeloos klimaatgepraat op televisie, en nog zo wat.

Het stormde en regende toen ik door de binnenstad van Utrecht naar het museum fietste. Al eeuwen­lang, zo leek het althans.

Ik zette mijn fiets tegen een muur en net toen ik het poortje in wilde lopen dat naar het museum leidt, zag ik dat de deur van de Sint-Catharinakathedraal, die deel uitmaakt van hetzelfde middeleeuwse kloostercomplex, openstond. Je moet in het aartsbisdom Utrecht elke mogelijkheid om een kerkgebouw van binnen te zien aangrijpen, want voor je het weet is het verkocht aan de hoogste bieder.

Zwarte werktas

Binnen was het volmaakt leeg. Het was alsof God zijn adem inhield. Ik weerstond de verleiding om een greep te doen uit de op een tafel uitgestalde folders en ging in een kerkbank zitten. Daar zat ik een tijdje voor mij uit te staren, tot ik merkte dat er iemand naast me kwam zitten. Ik keek naar links. Het was paus Franciscus. “Jij hier?”, vroeg hij mij.

“Ja, ik hier, maar wat doet ú in vredesnaam in deze kerk”, vroeg ik op mijn beurt aan de paus. Naast hem zag ik zijn bekende zwarte werktas staan. “Ik wilde deze kathedraal weleens van binnen zien. Er was nogal wat over te doen hè, de laatste tijd?”, zei hij lachend.

“Zeg dat wel, Heilige Vader”, antwoordde ik.” Vanwege het ­teruglopende kerkbezoek moest er een kerk dicht in de binnenstad van Utrecht. Dat zou de Catharina worden. Hij was al bijna verkocht aan het museum hiernaast. Voor een symbolisch bedrag van 1 euro. Maar op het laatste moment heeft kardinaal Eijk de hele operatie stopgezet. ”

Duivel

Franciscus knikte. “Een wijs ­besluit. Een middeleeuwse kerk die zoveel geschiedenis in zich ­bewaart, laat je niet aan haar lot over. Je begrijpt natuurlijk dat ik, toen die hele kwestie zo hoog ­opliep, de nuntius even heb laten bellen om mijn standpunt onder de aandacht van de kardinaal te brengen.” Terwijl hij dat laatste op een samenzweerderige toon zei, boog hij zich licht naar mij voorover. “Ik moet u nog feliciteren trouwens. U was deze week zes jaar paus”, zei ik net iets te joviaal. “Heeft u het nog gevierd?”

“Nee, natuurlijk niet. Ik was met mijn medewerkers op retraite, ergens buiten Rome. Heb ik dat feestje mooi ontlopen. Trouwens, wat valt er nog te vieren? De kerk is haar geloofwaardigheid tijdens mijn pontificaat door al die misbruikschandalen nog verder kwijtgeraakt. Het zijn gruwelijke misdaden. Hoor je wat ik zeg? Gru-we-lij- ke misdaden. Misbruikplegers die ook nog eens in dienst van de kerk zijn. Het kan niet anders of het is het werk van de duivel.” Hij leek plotseling terneergeslagen.

“Is dat niet wat te gemakkelijk, om de duivel maar weer eens de schuld van iets te geven?”, vroeg ik.

“Jij gelooft niet in de duivel, merk ik”, antwoordde de paus. “Zou je toch eens moeten doen. Het verklaart een hoop.”

Ik wist even niet wat ik hierop moest zeggen.

Misbruikzaken

Gelukkig begon de paus over de Australische kardinaal George Pell die deze week werd veroordeeld tot zes jaar gevangenisstraf voor het misbruiken van twee jongens. “In mijn omgeving zeggen mensen dat ik hem zijn kardinaalstitel moet ontnemen, maar ik wacht het ­hoger beroep af. Misschien is hij wel onschuldig en wordt hij slechts als zondebok gebruikt. Het voelt alsof hij een broer van mij is, familie dus. Die laat je niet zomaar vallen. Misschien ben ik te aardig en te goed van vertrouwen. Ook bij al die misbruikzaken. Ik ben deel van het probleem, begrijp je?” Hij verhief zijn stem, even maar. Toen rustiger: “Ik moest trouwens maar eens gaan.”

We wilden net de kerk verlaten, toen Franciscus een offerblok zag staan. Hij liep er naartoe en haalde een euromunt uit de zak van zijn witte jas. “Eén euro was het toch?”, en hij gooide de munt in het houten kistje . “Verkocht!”, riep hij uit, terwijl hij snel de deur uitliep. Zijn bulderende lach galmde nog lang na in het kerkportaal.

Stijn Fens

Trouw-redacteur Stijn Fens volgt de katholieke kerk al decennia op de voet en schrijft columns over het geloof en zijn persoonlijk leven.

Podcast: De Roomse Loper

Stijn Fens maakt met Vaticaankenner Christian van der Heijden ook de podcast ‘De Roomse Loper’, waarin ze u om de twee weken bijpraten over de katholieke wereld. In de laatste aflevering gaat het onder meer over de onlangs overleden kardinaal Godfried Danneels. Deugde hij nou wel of niet?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden