Interview

‘Jezus had ook een hartaanval kunnen krijgen, maar dan had zijn dood niet zoveel invloed gehad’

Detail uit 'De verrijzenis van Christus' van Paolo Veronese (1528-1588). Beeld *

Christenen vieren met Pasen dat Jezus na zijn kruisiging is opgestaan uit de dood. Welke betekenis heeft dit feest in hun leven? Vier gelovigen over het paasverhaal. ‘Wat een mysterie.’

Carolien Antes (31), lid van de Vrije Evangelische Gemeente de Ontmoetingskerk in Gorinchem, getrouwd, twee kinderen, maatschappelijk werker.

‘De opstanding van Jezus geeft het overwinnaarsgevoel’

“Tja, of Pasen het belangrijkste christelijke feest is? Ja en nee. Gods liefde voor mij wordt het meest zichtbaar in het sterven en de opstanding van Jezus. Maar anderzijds heeft het ook iets ongemakkelijks om dat vast te pinnen op een moment. Ik speel gitaar, en een paaslied zing ik twee weken na kerst net zo hard mee.”

“Ik bereid me niet meer specifiek voor op Pasen. Jarenlang heb ik dat wel gedaan. Je hoort stil te staan bij wat komt, maar dat heb ik losgelaten. Het werd een ‘moeten’. Ik heb me weleens schuldig gevoeld dat het Paasfeest me niet raakte, maar het feit dat Jezus voor ons is gestorven komt vaker in het jaar langs. Het hóeft niet met Pasen binnen te komen. Juist doordat je meer loslaat, laat je meer gebeuren.”

“Jezus is gestorven aan het kruis. Dat geloof ik letterlijk zo, net als dat hij is opgestaan uit het graf. Ik geloof dat God daartoe in staat is, omdat ik om mij heen veel zie van wat God doet en dus kan. Ik hoef hier geen historische bewijzen voor te zoeken, het is een keuze het te geloven en Hem te vertrouwen.” 

“In de persoon van Jezus laat God zien dat hij in contact met ons wil zijn. Het moet vreselijk zijn geweest voor God om zijn zoon zo aan het kruis te zien hangen. Zo ver ging Gods liefde voor ons dat hij dat toeliet, in de hoop dat wij zijn liefde ontvangen en ons leven voor hem geven. Het kruis is voor mij de plek waardoor ik tot God mag komen.”

“De opstanding van Jezus op Pasen geeft meer het overwinnaarsgevoel: Jezus is gestorven, maar we mogen vasthouden aan de werkelijkheid dat er een leven na dit leven is, dat de dood niet het laatste woord heeft. Dat geeft troost, dat perspectief telt voor mij elke dag. Je kunt het groot maken: ons leven is gered door Jezus. Maar je kunt Gods genade ook toepassen op dingen die je verkeerd hebt gedaan. God zegt: het is goed, we hebben het er niet meer over. Ik ben altijd kritisch op mezelf, maar ook ik mag fouten maken. Ik hoef mezelf er niet op af te rekenen. Ook dat is met Pasen overwonnen.”

Bart Vrieling (30), lid van de Protestantse Kerk in Nederland in Zeewolde, intern begeleider in het voortgezet onderwijs, woont samen met zijn vriend.

‘Sommige dingen mag ik in handen van God geven’

“Als ik er zo over nadenk, geloof ik wel dat Pasen het belangrijkste christelijke feest is. Alles komt bij elkaar, het hele geloof wordt samengevat in één week. Stilte, inkeer, dood, maar vooral: leven. Het is mooi om dat te beleven met elkaar. Dat vind ik wel belangrijk, dat je dat samen doet. In onze kerk hebben we een aantal liederen ingestudeerd die we de afgelopen zondagen hebben laten horen. Door dat project ben ik er dit jaar intenser mee bezig geweest dan voorgaande jaren.”

“Ik zie het in zekere zin wel zo dat Jezus aan het kruis is gestorven voor onze zonden, maar dat is een lastig stukje. Ik heb nu in de voorbereiding naar Pasen begrepen dat God dat uit liefde voor mij heeft gedaan. Dat geeft me berusting. Het leven gaat niet altijd over rozen. Het kruis en de opstanding geven mij het gevoel dat dat er allemaal mag zijn. Je hebt niet overal invloed op, en dat hoeft ook niet. Sommige dingen mag ik in handen van God geven. Je laat ze even, in het vertrouwen dat het wel goedkomt. Dat geeft rust.”

“Het paasverhaal is ingewikkeld, zeker voor mensen die minder hebben met het geloof. Het is lastig te begrijpen dat iemand die dood is weer tot leven komt. Dat is gek. Ik denk dat het echt zo gebeurd is, maar ik weet natuurlijk niet zeker of het waar is. Daarom is het geloof en op dit moment helpt me dat om mijn leven te leven.”

“Je kan niet opstaan zonder dat je gekruisigd bent. Jezus had ook een hartaanval kunnen krijgen, maar dan had zijn dood niet zoveel invloed gehad. Er was geen alternatief. Als hij niet aan het kruis was genageld, dan was het in de wereld anders gelopen. Je gunt elkaar in de wereld het beste, en met Pasen wordt dat extra benadrukt. Ik denk dat we er blij om mogen zijn dat er leven is na de dood. In welke vorm, dat is een heel ander verhaal, maar ik geloof wel dat er meer is dan de dood.”

Marianne Reijers (62), lid van de rooms-katholieke parochie Sint Jan in Den Bosch, getrouwd, vijf kinderen, fysiotherapeut.

‘Ik leef echt naar Pasen toe’

“Voor mij is dit het belangrijkste feest van het jaar. Met Pasen krijgen we door het herdenken van de dood en de verrijzenis van Christus, zicht op het leven na de dood. Het leven is niet eindig, maar je leeft verder bij God. Dat is een mooi idee. Pasen bepaalt mij heel erg bij het geloof. Het is niet toevallig dat het in de lente is, er is nieuw leven.”

“Ik leef in de Goede Week echt naar Pasen toe. Het begint met Palmzondag, ik mag altijd het lijdensverhaal in de kerk voorlezen. Met Goede Vrijdag ga ik naar de kerk. Ik geloof dat Jezus aan het kruis is gestorven voor onze zonden. Daarmee betuigt hij zijn liefde voor ons: hij wil voor ons sterven terwijl hij dat heel moeilijk vindt. Jezus zei: ‘Laat deze beker aan mij voorbij gaan’. Maar hij weet waarvoor hij het doet, hij is bereid te sterven voor jou, en voor alle anderen. Dat is het teken van ultieme liefde voor ons. Ik vind het heel mooi om dat te herdenken, dat geeft steun als je het moeilijk hebt.”

“Met dit verhaal kun je je eigen lijden en al het lijden dat om je heen is, in een ander, hoopvol licht zien. Dat lukt niet altijd, dat zeg ik heel eerlijk. Bij mij komen de dingen net zo hard binnen als bij anderen. Het is ook voor mij als gelovige weleens moeilijk om het lijden te aanvaarden en het goede te doen. Ik ben fysiotherapeut, ik werk veel met ouderen die met de dood bezig zijn. Dat beleef ik deze dagen heel intens, en ik probeer kracht te halen uit wat Jezus voor ons heeft gedaan. Ik neem aan dat Jezus uit de dood verrezen is. Dat is mijn geloof en daarover mag ik met Pasen zingen.”

Annemarie Kat (53), lid van de doopsgezinde gemeente in Leeuwarden, werkzaam in speciaal onderwijs en als stembevrijder, lat-relatie, twee zoons.

‘Pasen is hoopvol’

“Pasen het belangrijkste christelijke feest? Zo zit ik er niet in. Het is wel een bijzonder feest en het doet me persoonlijk veel. Het is het begin van een cyclus, je gaat op weg het nieuwe jaar in. Pasen is een nieuw begin. Meer dan kerst spreekt het tot de verbeelding. Lijden, stappen zetten, vertrouwen, hoop.”

“Met het ouder worden ben ik bewuster bezig met de paastijd. Ik vast veertig dagen, dan zak je vanzelf richting de eenvoud en het lijden, in mezelf en in de wereld om me heen. Er is zoveel lijden, dat maakt je stil. Maar als je om je heen kijkt is het lente. Je kunt je alleen maar verwonderen over alles wat opengaat. Gisteren plantte ik een paar zaadjes, vandaag zag ik al een paar sprietjes. Wat een mysterie is dat eigenlijk. Met Pasen lijkt het alsof het leven in al zijn volheid wordt beleefd. Het speelt zich in mezelf af, ieder mens draagt zijn eigen kruis. Dat is onlosmakelijk verbonden met het leven. Met Pasen wordt er weer een deur open gedaan naar een volgende stap in het leven.”

“Ik weet niet of de opstanding van Jezus echt heeft plaatsgevonden. Dat vind ik een moeilijk stuk, ik zie het meer metaforisch. Ik denk dat de kruisiging wel echt gebeurd kan zijn. Het is vreselijk, maar ik acht mensen er toe in staat om anderen aan het kruis te hangen.”

“De gedachte dat Jezus is gestorven voor onze zonden vind ik ook lastig. Ik kan er geen verbinding mee maken, dat is misschien een beetje te ver weg voor mij.”

“Ik heb meer met lijden, en dat je je daar bewust van mag worden. Lijden kan groot of klein zijn en ver weg of dichtbij; mensen die ziek zijn, of kinderen die gepest worden op school en zich niet veilig voelen. En al die mensen die op de vlucht zijn.”

“Maar het kan altijd anders, daar geloof ik echt in. Pasen is hoopvol. Je hart staat open, er schijnt licht en dan is er ook het vertrouwen. Met je voeten op de grond en met mededogen je handen uitsteken naar anderen, dat is het leven en een nieuw begin.”

Lees ook:

In stilte op weg naar Pasen

Voor christenen is de week voor Pasen de stille week. Dat verlangen naar stilte is er ook buiten de kerk, en van die week zou best een algemene zingevingsweek gemaakt kunnen worden.

Niet weten wat Pasen is

De wederopstanding van de natuur, dat wonder is makkelijker te begrijpen. Leonie Breebaart  legt uit waarom.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden