De zin vanTirzah López

‘Je grootste vrijheid is hoe je op gebeurtenissen reageert’

Tirzah López. Beeld
Tirzah López.

In tijden van corona vertellen meer of minder bekende Nederlanders over hun persoonlijke leefregel of een inspirerende zin. Vandaag Tirzah López (30), werkzaam bij een adviesbureau in Arnhem.

Het citaat kwam ik toevallig tegen in het kinderboek The Boy, The Mole, The Fox and The Horse van Charlie Mackesy. Je grootste vrijheid is hoe je op gebeurtenissen reageert. Dat past bij me.

Vier jaar geleden – ik was 26, net afgestudeerd in de textielkunde en de wereld lag aan mijn voeten ­– brak ik mijn rug bij een skiongeluk. Op 16 december ben ik geopereerd, net voor Kerst kwam de chirurg langs. ‘Hoe kan het dat jij er nog bent, je hebt ­zoveel bloed verloren. Er zit iets in jou dat graag wil verder leven.’ 

Er is een reden dat ik er nog ben, dacht ik. En dat ‘iets’ moet ik in mezelf gaan vinden. Eerst geloofde ik dat ik ging ­revalideren en daarna wel weer kon lopen, maar ik belandde in een rolstoel. Ik ben heel veel ­vrijheid kwijtgeraakt, kon niet meer gaan en staan waar ik wilde. Mijn dromen om internationaal carrière te maken, moest ik opgeven.

Toch is die zin uit dat kinderboek voor mij herkenbaar, want ‘how I reacted’ is wat me verder heeft gebracht. Ik had bij de pakken neer kunnen gaan zitten, maar ik ontdekte m’n doorzettingsvermogen. Innerlijke kracht. Vechtinstinct.

Verwend

Met de coronacrisis heb ik weinig moeite, voor mij is er niks veranderd. Wanneer ik mensen hoor klagen over hun beperkte vrijheid door de pandemie –  ‘o, wat hebben we het lastig met al die maatregelen’ - dan denk ik: kun je nu eens meemaken wat de normale omstandigheid is voor mensen met een beperking. Die maatregelen houden straks weer op, ga dus niet zo verwend lopen doen met dat geklaag over een avondklok.

Ik heb geleerd dat het obstakel de weg is. Daar moet je doorheen, of eroverheen. De pandemie kun je niet echt beïnvloeden, maar je reactie erop wel. Je kunt kiezen voor een transformatie, zo kom je verder. Door los te laten hoe het was, dat is de kunst. Geniet van wat wél kan.

Ik doe de marketing en social media op een kantoor. Daar ging ik drie keer per week heen. Nu verspeel ik geen reistijd meer en deel mijn tijd zelf in. Voorheen kreeg ik te horen: je kunt écht niet thuiswerken, daar deden ze echt moeilijk over, je moet samen zijn met je collega’s. Nou, dat hoeft dus helemaal niet. Bedrijven, zien jullie nu dat mensen met een beperking gewoon kunnen werken, zeker als ze dat iets meer thuis kunnen doen? Dat is de les uit deze periode, een blessing in disguise.

Dansen

Steeds vind ik een nieuwe weg, dat vertrouwen heb ik wel, na al die barrières die ik heb genomen. Misschien heb je het televisieprogramma Over Winnaars ­gezien, eind vorig jaar, waarin mensen iets onmogelijks gingen doen – bergbeklimmen zonder benen, zulke dingen. Mijn challenge was dansen, dat deed ik vroeger graag, maar ik zag het er niet meer van komen. Dankzij choreograaf ­Adriaan Luteijn van Introdans heb ik toch weer gedanst, op een podium met 1000 man in de zaal. 

Daarna schoot het dansen er door corona bij in, maar ik ben wel van plan de dansvloer weer op te gaan. En mijn ambities die ik met mijn studie textielkunde had, daar heb ik mijn zinnen weer op gezet. Dat is de hoop die me vooruit helpt.

Lees ook:

Tirzah López ontdekt in de coronacrisis lichtpunten voor mensen met een beperking

Uit onderzoek van belangenvereniging Ieder(in) blijkt dat bijna de helft van hen juist achteruitgang vreest.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden