Column

Jaloers op de hond van de buren

Beeld Trouw

Een huisdierenmens ben ik nooit geweest. In mijn kindertijd stond er op mijn kamertje een kleine volière, in de huiskamer een aquarium met guppy’s. Heel even kwam er in mijn studentenhuis een puppy over de vloer; langer dan een week heeft dat niet geduurd. De hond waar mijn vader zich ooit over ontfermde, haalde net één dag. Voor katten ben ik jarenlang allergisch geweest.

Wie mij op huisdierengebied gebrek aan invoeling en misschien zelfs een zeker cynisme zal aanwrijven, krijgt van mij bij voorbaat gelijk. Maar daarmee wordt mijn verbazing over de onaantastbare status van al die honden en katten in de Nederlandse huisgezinnen er niet minder op. Zo’n 2,2 miljoen honden zijn dat momenteel, en zo’n 3,7 miljoen katten. De rest van het huisvee (vissen, vogels, hagedissen, cavia’s, ratten, konijnen en een enkel reptiel) laten we maar voor wat het is.

Al die bijna 6 miljoen beesten moeten dagelijks worden gevoed. Dat gaat niet zomaar. In vrijwel elke ordentelijke supermarkt is een flink stuk vloeroppervlak gereserveerd voor hondenbrokken, kattenlekkernijen, doggy meat en zalmmousse voor de kat – want aan veganisme doen onze viervoeters niet.

Stilzwijgend carnivoor

Een probleem is dat wel, zou je zeggen. Vrijwel dagelijks wordt de krantenlezer om de oren geslagen met vermaningen dat het met vleeseten uit moet zijn. De aarde kan al die biefstukjes en sukadelappen niet meer opbrengen; de zeeën zijn zo langzamerhand leeggevist. Wie nog geen vegetariër is, kan rekenen op een uitbrander – waarvan merkwaardig genoeg één kwart van alle vis- en vleeseters die de supermarkt bedient systematisch wordt vrijgesteld. Bij het niet-menselijk deel van de clientèle gaat stilzwijgend de hand over het hart.

Dat hart heeft een groot zwak voor wat het nogal eens zijn allergrootste vriend noemt. Trooster van de eenzamen, speelkameraad van enig-kinderen, koesterobject voor de kinderlozen: de hond of kat is dat allemaal. De Universiteit van Amsterdam heeft ter bestrijding van examenstress inmiddels een paar puppy’s ­aangeschaft – waarmee de verkleutering van het hoger onderwijs een ongeëvenaarde hoogte heeft bereikt.

Maar wanneer er, zoals de doemprofeten zeggen, ter wille van het overleven van de aarde grote offers moeten worden gebracht, kun je je afvragen of die 6 miljoen dierlijke vlees-en-viseters geen té grote luxe beginnen te vormen. Dat zij louter gevoed worden met slachtafval waar geen mens zich aan zou wagen, kan alleen worden beweerd in een land dat de neus ophaalt voor orgaanvlees dat in zuidelijker streken een delicatesse is. Bij blindproeverijen blijken proefpersonen dierenvoedsel nauwelijks van menseneten te kunnen onderscheiden.

Ongetwijfeld bruuskeert deze vraag menige tedere ziel. De viervoeter wordt gemakkelijk gelijkgesteld aan zijn baasje: begiftigd met dezelfde rechten, overladen met dezelfde genegenheid en bij overlijden dezelfde rouw als wanneer het een exemplaar van de homo sapiens betrof. Wie zich daar sceptisch over uitlaat, moet voorbereid zijn op beschuldigingen met ‘-cide’ aan het eind.

Zo hardvochtig wil ik niet zijn, of ik gun ieder zijn pleziertje. Menigeen zal aan zijn viervoeter een deel van zijn levensgeluk ontlenen; voor sommigen zal hij zelfs een bestaansnoodzaak vormen. Maar wonderlijk is het wel dat ík mijn kalfslever, zwezerik of lamshersentjes moet laten staan ter wille van de poes van de buren. Over de biefstuk voor de wat robuuster uitgevallen Duitse herder heb ik het dan nog niet. In nachtmerries zie ik me voor mijn vleesgenoegens soms al heimelijk sluipen naar de etensbak van kat of hond in het tuintje van de belendende doorzonwoning.

Ger Groot doceerde filosofie aan de universiteiten van Rotterdam en Nijmegen. Voor Trouw bekijkt hij de actualiteit door een filosofische bril. Lees meer columns op trouw.nl/gergroot.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden