MinaretEildert Mulder

In India kunnen goden ook procederen

De 200 miljoen Indiase moslims staan voor een dilemma, dat zich voordoet bij alle minderheden die onder druk staan. Je staat als het ware op een rotsrichel, met voor en achter je een ravijn. Ben je te assertief en doe je een te grote stap naar voren dan val je voorover in de diepte. Maar ben je te toegevend en wijk je te veel achteruit dan val je achterover dood.

200 miljoen is een enorm aantal, maar in India ben je dan toch in de minderheid, want er leven in dat land vijfmaal zoveel hindoes, ongeveer 1 miljard. Het dilemma werd duidelijk na de vrijspraak door een speciaal hof in een strafzaak over de verwoesting van de Babrimoskee in 1992 in de stad Ayodhya. Het OM heeft nog beroepsmogelijkheden. Sommige moslims pleiten ervoor die te benutten. Anderen willen daarvan niets weten. Zand erover, is hun devies.

De rechters moesten oordelen over de rol van hindoe-prominenten bij de verwoesting. Inhoudelijk oogt het vonnis belachelijk. Alleen ‘asociale elementen’ waren, zo weten we nu van de rechters, in december 1992 schuldig aan de verwoesting van de 500 jaar oude moskee. Lal Krishna Advani, destijds voorman van de hindoeïstische partij BJP (nu aan de macht) had er niets mee te maken. In werkelijkheid hebben weinigen de gemoederen jarenlang zo verhit als hij. In 1990 ageerde hij tegen de Babrimoskee met een pelgrimstocht door het noorden van India. Op talrijke plaatsen hield hij vlammende redevoeringen. Ook op 6 december 1992 was hij in Ayodhya van de partij, toen 150.000 ‘hindoe-vrijwilligers’ met pikhouwelen in ijltempo de Babrimoskee sloopten. Het leek alsof termieten een houten blokhut verslonden. Bij rellen tussen moslims en hindoes vielen er in het hele land 2000 doden.

Volgens de rechters is er geen bewijs tegen Advani en 31 medebeklaagden. Ze zouden de boel niet hebben opgehitst, maar juist tot kalmte hebben gemaand. Trump heeft vast ook nooit iets lelijks over Biden gezegd. Vorig jaar november maakte het Hooggerechtshof de weg vrij voor de bouw van een hindoetempel op de plek van de verwoeste moskee. Volgens hindoes is daar de god Ram geboren en stond er vroeger ook al een tempel, gesloopt op last van de islamitische Mogolkeizer Babur.

Advani is uitgespeeld, maar de vraag blijft wel of het drama Ayodhya zich elders kan herhalen. In theorie hoeven moslims dat niet te vrezen. Volgens een wet uit 1992 behouden tempels en moskeeën voor eeuwig dezelfde status als ze hadden in 1947, toen India onafhankelijk werd. Uitgezonderd de Babrimoskee. Maar behalve de officiële wet is er in India ook nog zoiets als de ‘wet van de meute’, die zich liet gelden bij de verwoesting van de Babrimoskee.

Hindoes noemden destijds dat gebedshuis een symbool van Indiase slavernij onder de islamitische Mogolkeizers, die India vanaf de zestiende eeuw overheersten, totdat in de achttiende eeuw de Britten hen aflosten. Moslims maken zich zorgen over de Idgahmoskee in de stad Mathura, net als de Babrimoskee in de Mogol-tijd gebouwd op een plek waar een hindoe-god zou zijn geboren, Krishna. De meute in Ayodhya zong destijds dat ook de Idgahmoskee eraan zou gaan.

Woensdag deed een rechtbank uitspraak over die moskee. Een kind-god had geëist moslims daaruit te weren. In India kunnen ook goden procederen, via een advocaat. De rechtbank wees de eis af, maar of dat vonnis ‘meute-proof’ zal zijn moet nog blijken en er zijn nog meer ongewenste moskeeën.

In de rubriek ‘In de schaduw van de minaret’ leest u bespiegelingen over de islamitische wereld van Eildert Mulder, arabist en oud-redacteur van Trouw.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden