BladenReligie en mode

Het gaat zelden over theologie en mode, maar zijn monniken niet de hedendaagse punkers?

Er is eindeloos veel geschreven over theologie en film, of theologie en literatuur, theologie en psychologie, theologie en voedsel. Maar theologie en mode? Daar gaat het zelden over, en dat is wonderlijk, vindt de Amerikaanse theoloog Robert Covolo. “Kleding is net zo wezenlijk voor ons alledaagse leven”, zegt hij in een interview met Christianity Today. Covolo deed onderzoek naar theologie en mode en schreef er het boek ‘Fashion theology’ over. Ook in magazine Het goede leven wordt er aandacht aan besteed. “Dat vaak gedacht wordt dat mode en theologie weinig met elkaar te maken hebben, komt door de nogal oppervlakkige typeringen voor beide”, zegt Covolo. “Mode gaat dan om uiterlijkheden, ijdelheid, grillen, ondoordachtheid. En theologie - heel contrasterend met het voorgaande - gaat om diepgang, plechtigheid, het eeuwige. De werkelijkheid heeft met al die typeringen maar weinig te maken.”

In zijn boek laat Covolo zien dat zowel in de Bijbel als in de loop van de kerkgeschiedenis kleding een belangrijke rol speelt, zowel in positieve als in negatieve zin. “Ik wil geen simpel verhaal houden dat vertelt dat mode en theologie heel goed samen gaan. En ik wil ze evenmin als vijanden tegenover elkaar zetten. Ik wil laten zien dat theologie en mode een complexe relatie met elkaar hebben.” Flink wat kerkvaders pleitten in de loop der eeuwen voor een sobere kledingsstijl. Ook kerkhervormer Johannes Calvijn wordt daarmee geassocieerd. Maar dat is ten onrechte, zegt Covolo. “Ik denk zelfs dat Calvijn de mode vooruit heeft geholpen.” Calvijn had oog voor de schoonheid van de schepping, zegt Covolo, en noemde die ‘de kleding van God’. “Calvijn zei dat we God elke dag zouden moeten danken dat Hij het zien en gezien worden in de schepping heeft gelegd.”

Als er één groep mensen is voor wie kleding en soberheid hand in hand lijken te gaan, zijn het wel monniken. Twee van hen, Dirk Hanssens en Thomas Quartier, beiden gehuld in pij, gaan in Volzin in gesprek over de toekomst van het kloosterleven. De twee leven in de benedictijnse abdij van Keizersberg in het Belgische Leuven. “Ik heb er alle vertrouwen in dat de kloostergemeenschappen op zich ong zullen doorgaan. Een niet-benedictijnse religieus heeft me ooit gezegd: ‘Of er nu veel of weinig mensen intreden, het zal me een zorg zijn.’ Zo voel ik het ook aan. Ik kan niets anders doen dat wat ik doe en mijn eigen roeping volgen. Of hier nu vier of veertig mensen zitten, dat maakt weinig uit [...]. Ik zal me misschien bij sommige religieuzen moeten excuseren als ik dit zeg, maar ik kan dat doemdenken soms echt niet meer horen. Trouwens, onze positie wordt stilaan anders. “Onlangs liep met een kunstenaar door Leuven en kwamen we bij een muur vol graffiti. Ik vroeg: Nou, dat is gek, in Leuven zitten toch geen punkers meer? Waarop de kunstenaar antwoordde: Jij bent er toch? Inderdaad. Misschien zijn wij wel een soort hedendaagse punkers.”

Lees verder in ons dossier ‘Bladen’. 

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden