Karin van den Broeke bij haar afscheid in 2018 als preses van de Protestantse Kerk in Nederland. Beeld Werry Crone
Karin van den Broeke bij haar afscheid in 2018 als preses van de Protestantse Kerk in Nederland.Beeld Werry Crone

De zin vanKarin van den Broeke

De zin van Karin van den Broeke: Er is een Woord dat eeuwiglijk zal duren

In tijden van corona vertellen meer en minder bekende Nederlanders over hun persoonlijke leefregel of inspirerende zin. Vandaag: Karin van den Broeke (57). Zij is predikant in Kortgene, waar de kerk verbouwd wordt tot huis van inspiratie en ontmoeting. De oud-preses van de PKN is actief voor de Wereldraad van Kerken, voorzitter van het Bijbelgenootschap en Statenlid (CDA).

Op allerlei plekken zet ik me in, vanuit de gedachte dat we vrolijk op weg zijn naar een land van recht en vrede, waar het voor iedereen goed wonen is. En ik laat me niet ontmoedigen als het eens niet lukt. Dat is voor mij de Bijbelse boodschap.

Door corona zijn we stilgezet, meer aan huis gebonden, we zien familie en vrienden minder. Ook mijn werk voor de Wereldraad van Kerken is digitaal. De verbondenheid met mensen is afgevlakt. Juist nu, in moeilijke tijden, hebben we behoefte aan perspectief, dat houdt je overeind.

Voor mij komt alles samen in deze zin: Er is een Woord dat eeuwiglijk zal duren. Het komt uit het gedicht Dit ene weten wij, van Henriëtte Roland Holst. Mariëtte Harinck zette het op muziek en het lied staat als motto in het liedboek van Huub Oosterhuis.

Met een hoofdletter ­geschreven

In gedachten hoor ik het lied. De tekst verwijst naar de Bijbelse boodschap waarmee ik leef en die perspectief biedt, Woord is niet voor niks met een hoofdletter ­geschreven. Het is goed in deze tijd wat meer op het eeuwiglijke te focussen, op dat wat voor altijd is. Ik hoop dat het gedicht ook niet-gelovigen uitnodigt zich af te vragen: en wat is dat dan, het Woord dat eeuwig duurt?

Als het leven niet makkelijk is, blijft deze zin overeind en bewijst die zijn kracht. Het kerk-zijn is in coronatijd ingewikkelder, we moeten schakelen naar nieuwe vormen, en het moet allemaal zo sober. Dat is niet uit zichzelf inspirerend en het is moeilijker om de motivatie vast te houden.

Toch merk ik dat ik niet onderuit ga, gelukkig. Ik heb weleens last van wat somberheid, maar er is een basis die me overeind houdt. Dat zit in kleine dingen, de aanleg van een moestuin, groente uit de tuin halen is beter dan het van ver laten invliegen.

Huis van ontmoeting

En er zijn grotere dingen. We zijn druk bezig met de verbouwing van onze Nicolaaskerk in Kortgene tot een huis van ontmoeting en inspiratie. Dat doe ik samen met Ruben van Zwieten, mijn collega-dominee, die in Amsterdam en Rotterdam De Nieuwe Poort heeft opgezet, een plek voor rust en reflectie. In onze kerk gaan ook in de nieuwe opzet de diensten gewoon door, de kerkelijke gemeente blijft. Daarnaast komen er appartementen, een restaurant en maken we de kerk geschikt voor debatten, filmavonden, kringen. Het personeel werven we onder mensen die moeilijk aan het werk komen.

Ik koppel dit project ook aan het zinnetje. We zoeken naar een toekomst van de kerk waarin we het goede uit de traditie behouden en opnieuw vormgeven, en het meest wezenlijke bewaren: de gemeenschap rond schrift en tafel, samen leren, vieren en dienen. Het is heel mooi om dat op deze plek te doen. De kerk heeft de Sint-Felixvloed van 1530 doorstaan en ook de Watersnoodramp in 1953 overleefd. Het is letterlijk een herinnering aan het doorstaan van woelingen.

Het heeft iets moois om in een jaar waarin alles stil ligt, zo’n verbouwing te doen. Het is wat minder erg dat de kerk niet volop gebruikt kan worden. We hebben wel diensten online, zonder kerkgangers. In de Stille Week gaan we dit lied zingen: Dit ene weten wij. Voor deze coronatijd vind ik het een goed thema, anders dan anders zingen we het elke dag.

Onderweg naar een goed land

Slechts twee zangers gaan het nu oefenen. Niet meer, in Zeeland loopt het aantal besmettingen op en we willen voorzichtig zijn. Samen zingen zit er niet in. Dat is jammer, maar het is nu eenmaal zo. En ook op deze manier zijn we onderweg naar een land, waar het voor iedereen goed is om te wonen.”

Lees ook:

Aan de hand van Karin van den Broeke bevrijdde de PKN zichzelf uit de overlevingsstand

Na vijf jaar neemt Karin van den Broeke afscheid als voorzitter van de Protestantse Kerk in Nederland. Ze gaf de krimpende kerk nieuw elan. ‘Dit is een moment dat je jezelf moet uitspreken.’

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden