De zin vanElsbeth Gruteke

De zin van Elsbeth Gruteke: God vinden in alle dingen

Elsbeth Gruteke Beeld Willem Jan de Bruin
Elsbeth GrutekeBeeld Willem Jan de Bruin

In tijden van corona vertellen mensen over hun persoonlijke leefregel of een inspirerende zin. Vandaag de zin van radiopresentator, historicus en predikant Elsbeth Gruteke (56).

Janneke de Bekker

“Net als een auto die ineens moet afremmen voor een overstekend konijn, zo kwam in maart 2020 mijn leven ook plots tot stilstand. Alles viel in één klap weg. Zowel in mijn privéleven als in mijn werk voor de kerk. Voor de lockdown was ik daar drie tot vier avonden in de week bezig. Dat vroeg om een enorme omschakeling. Hoe leid je een kerkdienst zonder mensen? Ga je langs bij mensen of niet? Hoe blijven we zicht houden op ieders wel en wee?

In deze periode van verwarring hield ik me vast aan Ignatius: ‘God vinden in alle dingen’.

Ik heb het altijd een mooie uitspraak gevonden, maar juist in zo’n crisis is God meer zichtbaar. Naast al het afschuwelijks, ontstaat er ook veel moois waarin Hij vindbaar is. Zo gingen mensen in mijn gemeenschap zich ineens veel meer om elkaar bekommeren.

Zelf vond ik de vrijheid die mij toeviel een zegen. Ik ontdekte ineens mijn groene vingers en ging aan de slag met alle overwoekerde planten in mijn tuin. Heerlijk. Ook bood de lockdown ruimte voor een soort reset. De manier waarop ik tot dan toe mijn leven had ingericht, kwam onder een vergrootglas te liggen. Ik houd van reizen, maar dat is tegelijkertijd de oorzaak dat het virus de wereld overging. En wat betekent mijn reislust voor het klimaat? Leef ik wel op de juiste manier? Daar ga je dan over nadenken.”

Ik heb vaak gedacht: ik zal zelf wel corona krijgen

“Terwijl mijn wereld kleiner werd, zat mijn echtgenoot dicht op het vuur. Hij is arts-microbioloog en was iedere dag tot laat in de avond bezig voor ziekenhuizen. Bij ons thuis hadden we het er natuurlijk veel over. In de ziekenhuizen gingen veel mensen dood. Ook in mijn eigen gemeente stierven mensen. Niet eens aan het virus, maar aan de eenzaamheid door corona. Ik zag het isolement van ouderen en partners die elkaar niet meer konden opzoeken. Heel confronterend.

Ik heb vaak gedacht: ik zal zelf wel corona krijgen. Niet dat ik er bang van werd, hoor. Ik realiseerde me ook dat ik in een heel comfortabele situatie zat. Anders dan in een oorlogssituatie heb ik een dak boven mijn hoofd, hoef ik niet te vluchten, heb ik voldoende eten en is er medische zorg als ik ziek word. Nee, bang ben ik nooit geweest. Ik heb nooit gedacht: dit trek ik niet.

Vanuit de gemeenschap kreeg ik veel de vraag wat God met dit alles te maken heeft. Ik ben niet van de school die een kant-en-klaar antwoord vindt in de Bijbel over hoe te handelen in een crisis. Ook geloof ik niet dat Hij ons straft. God is liefde. Ik zie het als mijn taak om me af te vragen wat we hiervan kunnen leren. En hoe we hier op een goede manier mee omgaan. Hoe blijven we omzien naar de mensen om ons heen? In de zorgzaamheid die ontstaat zie ik een hoop terug van God.

Het lukt me heus niet altijd, dat zeg ik eerlijk, maar ik probeer God in alle dingen te vinden. Hij is met ons, van generatie tot generatie, de hele wereldgeschiedenis lang, dus ook tijdens de crisis waar we nu in zitten. Het is waar ik uit leef. Ook als dat leven er helemaal anders uitziet.”

Lees ook:

De zin van Marieke van Schijndel: Je moet kijken naar mensen die minder hebben en minder kunnen

“Als ik in coronatijd ergens af en toe aan heb gedacht, dan is het aan de gevleugelde uitspraak van mijn oma: ‘Je moet kijken naar mensen die minder hebben en minder kunnen’. In haar geval had dat een stevige lading.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden