In de schaduw van de minaret Eildert Mulder

China kan bij de moslimwereld vele potjes breken, ook al onderdrukt het moslims

De Chinese krant Global Times juicht. Uitgerekend op de jaarlijkse pelgrimage in Mekka, de hadj, bewijzen Chinese moslims het hart op de juiste plek te hebben. Niet voor niets zwoeren ze trouw aan de communistische partij, alvorens af te reizen naar het heilige land van de islam, hun tweede loyaliteit.

China kan bij de moslimwereld vele potjes breken. Het mag thuis de wildste dromen van islamofoben realiseren. Alles is goed zolang het maar massaal investeert in islamitische landen. Maar China kan niet zomaar al zijn moslims verbieden aan de hadj mee te doen. Dat zou al te barre pr zijn. En daarom bevinden zich dezer dagen zo’n tienduizend Chinese pelgrims in Mekka. China zorgt prima voor hen. Via een app kan een bataljon meegereisde bewakers stap voor stap volgen waar de pelgrims uithangen.

Het nationale en klassenbewuste bloed kruipt waar het niet gaan kan. In Mekka verbreiden de partijgetrouwe pelgrims de Chinese cultuur, zo jubelt de Global Times. Sommige hadj-gangers onderwijzen in Mekka aan belangstellenden de basisbeginselen van de Chinese taal. Ook geven ze voorlichting over de Chinese keuken, laten ze staaltjes zien van Chinees schoonschrift en geven ze demonstraties van vechtsporten.

De Chinese moslims vertellen niet alles

Het moet wel leuk blijven. Ze vertellen niet dat moslimstudenten in de West-Chinese regio Xinjiang onder dwang varkensvlees eten. Ook niet dat geheelonthouders en niet-rokers als verdacht gelden, want hun afkeer van alcohol en tabak zou kunnen duiden op radicalisme. Chinese Koran-verboden en de sloop van moskeeën blijven eveneens onbesproken.

Die promotie van Chinese kalligrafie in Mekka is grappig, want juist nu laat de stad Peking alle Arabische opschriften uit het eigen straatbeeld verwijderen. Ook de taallessen in Mekka zijn wrang, want in Xinjiang mogen de miljoen islamitische Oeigoeren die opgesloten zitten in ‘kostscholen’ hun eigen Turkse taal niet spreken en krijgen ze niet vrijwillig maar onder dwang Chinese les.

Gelukkig is het met die ‘kostscholen’ een aflopende zaak, tenminste volgens de twee regeringsleiders van Xinjiang, allebei zelf Oeigoeren. Iets te vertellen hebben ze niet want de echte leiding in de regio heeft de Chinese partijman Chen Quanguo, die eerder in Tibet een hel creëerde. De twee trekpoppen hielden een persconferentie in Peking. Volgens de nummer twee, Erkin Tunyaz, is negentig procent van de opgesloten Oeigoeren vrijgelaten. Ze hebben hun ‘diploma’ gehaald en werk gevonden. Ook zijn ze gelukkig.

Een jaar niet voetballen leert je relativeren

Nummer één, ‘regeringsleider’ Shahrat Zakir, zweeg. Volgens Oeigoeren vertoeft een deel van zijn eigen familie in de ‘kostscholen’, eufemisme voor strafkampen met als specialisatie hersenspoeling. Radio Free Asia hoorde van een politieman dat er 1700 mensen in zijn dorp wonen. Van hen zouden 250 in een ‘kostschool’ verblijven. Tot nu toe was één persoon vrijgelaten. Oeigoeren vrezen dat veel ‘diplomahouders’ zijn bevorderd tot dwangarbeiders.

Echt vrijgelaten is wel het jeugdige voetbaltalent Erfan Hezim. Hij was vorig jaar opgepakt na een trainingsstage in Europa. In februari keerde hij terug bij zijn club. Via sociale media bedankte hij de Chinese regering. Het zal hem goed hebben gedaan dat hij een klein jaar niet kon voetballen. Dat leert je te relativeren. Misschien is het ook wel beter om straks die tienduizend pelgrims in een ‘kostschool’ te stoppen, want wie weet welke ideologische aandoeningen ze ondanks alle controle toch oplopen daar in Mekka.

In de rubriek ‘In de schaduw van de minaret’ leest u bespiegelingen over de islamitische wereld van Eildert Mulder, arabist en oud-redacteur van Trouw. 

Lees ook:

Eerst een politiek heropvoedingskamp, en daarna mag Erfan Hezim hopelijk naar het WK

Voetballer Erfan Hezim snoof bij zijn voetbalreizen naar het buitenland kwalijke ideologische dampen op. Politiek gezien was hij dus ziek.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden