null Beeld
Beeld

BladenMaaike van Houten

Buitenbeentjes in de kerk

Eginhard Meijering kan zich voorstellen dat mensen zich ­weleens afvragen of hij ze nog wel allemaal op een rijtje heeft. Het is dan ook een stap die de kerkhistoricus, theoloog en predikant zet. Hij is remonstrants, een van de meest vrijzinnige kerkgenootschappen in ons land. Daar zal hij altijd lid van blijven. Hij is óók gastlid van de Gereformeerde Kerken vrijgemaakt, juist in de behoudende hoek. Ter vergelijk: de remonstranten zegenden homoseksuele relaties al in voordat homo’s voor de wet konden trouwen. Vrouwelijke dominees zijn er net zo gewoon als mannelijke. Bij de vrijgemaakten is pas onlangs de eerste vrouwelijke dominee begonnen en is de kansel voor homo’s verboden gebied.

In In de waagschaal, tijdschrift voor theologie, cultuur en politiek, legt Meijering uit waarom hij zo graag naar de vrijgemaakte kerk gaat in zijn woonplaats Oegstgeest. “De Vrijgemaakte Kerk is hier totaal anders dan twintig jaar geleden. (…) Ze is een beetje evangelicaal en heeft een nauwe samenwerking met de even­eens evangelicale Nederlands Gereformeerde Kerk. Als ik daar kom, zitten in een bepaalde hoek nog wat oude mensen en verder zijn het allemaal jonge mensen. Dan zeg ik: ‘Dit bestaat dus kennelijk ook’.”

Eerlijk is eerlijk, met de preken heeft hij weleens een beetje moeite: “Als theoloog luister je bij preken natuurlijk altijd met de vraag: ‘Uit welk vaatje wordt hier getapt?’ Ik heb vaak het idee: Jij leest de Bijbel als één boek. Wat er in Prediker zoveel staat, breng jij met het grootste gemak in verband met Openbaring zoveel. Zo makkelijk gaat dat niet.” Bij dat ongemak blijft hij niet steken. “Vervolgens denk ik: wat is de boodschap die je door wil geven? En dan vind ik het een zinvolle boodschap en daar voel ik mezelf ook door aangesproken.”

Ook politiek zal Meijering zich thuis voelen bij de vrijgemaakten. Hij is sociaal-liberaal, maar stemt nu ChristenUnie, de partij met wortels in de vrijgemaakt-gereformeerde wereld en waarop veel vrijgemaakten stemmen. “Zij zijn iets behoudender, maar ook sociaal”, zegt Meijering over zijn nieuwe politieke onderdak.

null Beeld
Beeld

Bij zijn afscheid als voorzitter van de Gereformeerde Bond mijmert ook A.J. Mensink in de Waarheidsvriend over zijn kerk, de Protestantse Kerk in Nederland. De Gereformeerde Bond is de orthodoxe vleugel van de PKN, de brede kerk die ook gelovigen herbergt die qua vrijzinnigheid niet onderdoen voor de remonstranten. Dat botst dus, regelmatig. Mensink is van harte lid van van de PKN: “Het is de kerk waar ik bij hoor, míjn kerk, mijn moeder”. Maar zijn ervaringen zijn wisselend: “Ik ervaar welwillendheid én vervreemding, gezien ­worden én genegeerd worden, uit­genodigd worden én vriendelijk bedankt worden. Dat diepe verlangen, die wezenlijke roeping dat de kerk leeft uit het Woord naar de rijkdom en de geest van haar belijdenis – het wordt beaamd maar ook tegengesproken, ­bevestigd maar ook beproefd.”

De contacten met de reformatorische kerken (waar Meijerings vrijgemaakte kerk niet bij hoort) noemt hij ronduit teleurstellend. De Gereformeerde Bond voelt zich met die orthodox-gereformeerde kerken qua geloofsleer en opvattingen sterk verwant. “Bij alle vriendelijkheid en geestelijke herkenning die we elkaar in ontmoetingen betuigen, kan de onderste steen blijkbaar niet boven komen. Dat is de molensteen van het afgescheiden kerkbegrip.” De Bond zit in de PKN en daarom, ­constateert Mensink, blijft ze ook in die gereformeerde wereld toch ‘een buitenbeentje’.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden