SITE artikel column Eva MeijerBeeld Trouw

ColumnEva Meijer

Aristoteles zou internet mooi hebben gevonden

De glasvezelmonteur draagt een afzakbroek. Hij is een uur te vroeg. ‘Niemand is thuis’, mompelt hij als half excuus. Zijn collega komt straks en die legt dan buiten iets aan, hij zal binnen aan de slag gaan. Hond O. ­kwispelt, ook dit is bezoek.

De monteur verdwijnt weer, de collega dient zich aan. Hij wil de oplader van mijn telefoon gebruiken en laat mijn telefoon vallen. Dan vraagt hij of hij de plantjes in de strook aarde voor het huis uit de grond mag ­halen. ‘Als je ze maar weer terugzet.’ ‘Is goed’, zegt hij op bijna alles, zoals de eerste monteur steeds ‘geen ­probleem’ zegt.

Even later komt hij binnen met een gigantisch lange boor. Het lijkt op de slagtand van een narwal. Ik vraag hem of hij de narwal kent, beschrijf het dier. Hij knikt, maar zijn ogen laten geen herkenning zien. De slagtand van de narwal kan drie meter lang worden. Er werd lang gedacht dat de narwallen ermee vechten, maar het is een tastorgaan, heel gevoelig, er zitten wel tien miljoen zenuwtunnels in. Daarmee kunnen ze van alles voelen – temperatuur, druk, de samenstelling van water en lucht en, denken wetenschappers, dingen die wij ons niet kunnen voorstellen.

Met hond O. ga ik op de bank zitten. Ik heb niet ­gevraagd om glasvezel, het wordt door het hele dorp aangelegd. Op Wikipedia lees ik dat glasvezel, de naam zegt het al, een heel fijne vezel van optisch ­helder glas is. Daar sturen ze licht doorheen om signalen over grote ­afstanden te vervoeren.

Volgens Aristoteles is beweging het begin van ­alles. Verandering valt eronder, net als ontstaan en vergaan. Wat in de kiem al in iets besloten ligt, komt tot wasdom door beweging. Ergens op de rand van ons universum zit de on­bewogen beweger, die zet de allersnelste beweging in beweging en alles wat verder beweegt, is daarvan afgeleid. Beweging laat het een het ander worden en alles is altijd wordend, dat kun je zelf zien in de huid van je handen, de els voor het huis, het trage vergaan van spullen.

Glas is oud, het bestond al toen Aristoteles over ­beweging nadacht en over het begin van alles. Hij zou internet mooi gevonden hebben.

Ik kan me niet ook nog druk maken over kabels

Er staat een derde monteur voor de deur, die me ­vertelt dat de groene kabel die schuin voor het huis uit de grond steekt, erg gevaarlijk is. Deze man heeft iets vijandigs. ‘Ik let er niet op’, zeg ik. Ik kan me niet ook nog druk maken over kabels. De man vertrekt, de eerste monteur komt terug. Hij haalt de telefoon van zijn ­collega uit de oplader en legt zijn eigen telefoon eraan. Ik zeg dat hij voorzichtig moet doen met de staande lamp. ‘Geen probleem.’

Als ze allemaal weg zijn hangt er een kastje aan de muur. Er zit een kartonnen dingetje overheen waar ‘HOERA! Geniet van uw glasvezelaansluiting’ op staat. Van de zes plantjes voor het huis zijn er drie over, die staan nu vlak naast elkaar. Ik geef ze water, ik denk dat ze het wel overleven.

Eva Meijer (1980) is filosoof, schrijver en singer-songwriter. Ze promoveerde op de politieke stem van het dier en in 2011 debuteerde ze met de roman ‘Het schuwste dier’. Voor Trouw schrijft ze tweewekelijks een column. Lees ze hier terug.

Lees ook:

Existentiële crisis? Lees Aristoteles!

De Griekse filosoof Aristoteles redde Edith Hall uit een existentiële crisis. Die ervaring gunt de bekende classica ook de twintigers van nu.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden