Column

Arie Slob: ongetwijfeld 's werelds enige bijbels smokkelende minister

Beeld Trouw

Vanavond moet de ministerslijst rond zijn en al kan tot op het laatste moment met namen en departementen worden geschoven, het moet heel raar lopen wil Arie Slob niet op Onderwijs terechtkomen. 

Daarmee krijgt Nederland – ongetwijfeld als enige land ter wereld – een minister die tijdens de Koude Oorlog nog bijbels heeft gesmokkeld van het stalinistische Roemenië naar het vrije Westen.

Ik weet dat, want ik was er bij. Het moet in de zomer van 1984 zijn geweest, we waren met z’n drieën, Arie, Hugo en ik. Jonge studenten. Aan ministersposten dachten we nog niet, zelfs niet voor Arie, in wie het politieke dier al wel herkenbaar was – wat overigens niet de reden is dat ik deze geschiedenis hier opdiep. Het is gewoon een verhaal dat ik altijd graag vertel, meer niet. Une petite histoire.

Om bijbels Roemenië uit te smokkelen, moesten we ze eerst het land in smokkelen. Dat deden we met een stokoude Opel stationwagon, die niet alleen was voorzien van schattige gordijntjes, maar ook van geheime ruimtes. Een groot deel van de contrabande zat verstopt in buizen tussen de voor- en achterwielen, te openen via de spatlappen. Daarnaast zat de motorkap volgepropt. De vrijgemaakt-gereformeerde dominee die ons op pad had gestuurd, had zich beklaagd over het bedenkelijke materiaal (‘Stenen voor brood’) van concurrerende smokkelorganisaties. Ik vrees dat we dus naast bijbels ook oer-gereformeerde belijdenisgeschriften bij ons hadden, waar ik de Roemenen graag alsnog mijn excuses voor aanbied.

Wenken vanaf de achterbank

Arie en Hugo hadden hun rijbewijs, ik beperkte me tot nuttige wenken vanaf de achterbank, die trouwens ook vol zat met verboden lectuur. We waren nog maar net vertrokken toen op de Duitse Autobahn de motorkap omhoog vloog, en we op de tast de vluchtstrook moesten zien te bereiken. Daarna ging alles heel lang goed, en via een obscure grensovergang nabij de Sovjet-Unie bereikten we Roemenië, een land dat gehuld ging in een zure lucht van armoede en waar de mensen zo bang waren dat ze alle kanten op stoven als we stopten om ergens de weg te vragen.

Voormalig GPV-fractieleider Gert Schutte (l) draagt in februari 2001 de vlag over aan zijn opvolger Arie Slob (r). Het GPV vormt inmiddels samen met de RPF de nieuwe partij ChistenUnie. Leen van Dijke (m) was op dat moment fractievoorzitter van de nieuwe partij. Beeld ANP

In Cluj moesten we onze lading overdragen bij een onopvallend pand, waar we zouden stoppen om zogenaamd technische assistentie te vragen – de motorkap ging open, er werd bezorgd gekeken en aan kabels gefrunnikt. Even daarvoor hadden we op een verlaten plek de bijbels en andere boeken uit de verborgen ruimtes gehaald en in zakken gedaan. Voor zover dat lukte althans. Een deel van de buit zat zo vast, dat we er geen beweging in kregen, wat we ook probeerden met onze bloedende handen.

Zo reden we Roemenië uit met nog steeds heel wat verboden materiaal in onze Opel, ditmaal via de Joegoslavische grens. Van het resterende Roemeense geld kochten we Karpatia-sigaretten, waarvan je bij elke trek je levensverwachting voelde slinken, en daarna vervoegden we ons bij de Joegoslavische douane. ‘You’re no good men’, zei de grenswachter en even dachten we dat we alsnog betrapt waren. Toen lachte hij en liet ons door.

Lees hier ook andere columns van Stevo Akkerman.
Lees ook: 
Slob beperkte zich niet tot kritiek vanaf de zijlijn.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden