null Beeld  Trouw
Beeld Trouw

ColumnEva Meijer

4600 varkens stierven tijdens een brand, waarom pikken we dit?

Geachte aanwezigen, Vandaag staan we stil bij het heengaan van 4600 medereizigers in ruimte en tijd. Ze stierven vorige week tijdens een brand.

Wat zegt u? Ja, het gaat om varkens.

Of er niets belangrijkers is om over te schrijven – ­vaccins, mondkapjeshandel, Shell, ontlezing? Zegt u dat maar tegen die varkens. O, wacht even, dat zeggen we elke dag al tegen de varkens in Nederland.

Op de website van de NOS staat een filmpje. Roel Beurskens van Veiligheidsregio Limburg-Noord staat voor de brandende stal: “Er is brand uitgebroken in een varkensstal. In de varkensstal daar zitten 4600 varkens. Een grote brand is het geworden, er zijn veel brandweermensen opgetrommeld om de brand te bestrijden.” Er is een NL-Alert uitgestuurd vanwege de rook.

Hoeveel varkens passen er in uw woonkamer?

“In de varkensstal daar zitten 4600 varkens.” Laten we proberen ons dat voor te stellen. Laten we beginnen met het aantal, want daar gaat het vaak al mis. Hoeveel varkens passen er in uw woonkamer, werkkamer, kantoor, in de tram waarin u zit als u dit leest, de treincoupé? Kijk even om u heen, schat het in. Zaten ze trouwens maar in uw woonkamer, werkkamer, kantoor, in de tram of de trein of gewoon in uw tuin, met een beetje frisse lucht en daglicht.

Want dat is het eerste wat opvalt als je een gemiddelde varkensstal inloopt: de stank. In de vee-industrie worden mestkelders zo goedkoop mogelijk gebouwd, meestal onder de roostervloeren waarop de varkens leven, zodat hun mest en urine er zo in kunnen vallen. Varkens zijn nog veel gevoeliger voor geur dan mensen, reuk is zelfs hun belangrijkste zintuig. Zo herkennen ze elkaar. ­Minstens de helft van hen heeft het voortdurend benauwd, minstens de helft hoest, toch toepasselijk nu met corona.

Wat valt als tweede op? Hoe dicht ze op elkaar staan? Dat ze niks te doen hebben, hun dood in verveling en gevangenschap afwachten, dat ze niet kunnen wroeten, dat ziektes niet behandeld worden, dat ze geen nest kunnen maken om in te slapen, geen rust krijgen, geen daglicht, angst voor de varkenshouder, de honger, de hitte?

Je stikt, toch, voor je levend verbrandt?

In de varkensstal daar zitten 4600 varkens. Correctie: in de varkensstal daar zaten 4600 varkens. Je stikt, toch, voor je levend verbrandt? Of is dat iets wat ik graag wil denken?

Waarom pikken we dit eigenlijk? Niet alleen de branden, de hele praktijk.

Waarom laten we onze medewezens, onze mede­reizigers in dit vreemde leven, zo behandelen?

Iedereen weet dat het toeval is als welke soort je ­geboren wordt. Iedereen weet dat varkens slimmer zijn dan kleuters (‘In de stal daar zaten 4600 kleuters’). Iedereen weet dat ze vreugde en verdriet kunnen voelen, een goed geheugen hebben, intenties van anderen begrijpen, vrienden maken, goed voor hun kinderen zorgen – en zelfs al zouden het klootzakken zijn, dan nog doe je dit een ander niet aan.

Een grote brand is het geworden, er zijn veel brandweermensen opgetrommeld om de brand te bestrijden.

We zijn nu even stil voor 4600 varkens. En voor daarna, u weet het: wie zich niet verzet, stemt in.

Eva Meijer (1980) is filosoof, schrijver en singer-songwriter. Ze promoveerde op de politieke stem van het dier en in 2011 debuteerde ze met de roman ‘Het schuwste dier’. Voor Trouw schrijft ze tweewekelijks een column. Lees ze hier terug.

Lees ook:

Onderzoeksraad: stalbranden hebben geen enkele prioriteit

Het voorkomen van stalbranden, waarbij ieder jaar gemiddeld 143.000 dieren om het leven komen, heeft geen enkele prioriteit.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden