Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Ynske Jiskoot gebruikte alles door elkaar, maar gaat nu naar de kerk

Religie en Filosofie

Barbara Vollebregt

Ynske Jiskoot vóór haar bekering... © xx

Opnieuw beginnen met je leven. In de Maand van de Spiritualiteit vertellen mensen hoe zij dat hebben gedaan. Deze week: Ynske Jiskoot (24). Van een losgeslagen tiener werd ze een vastberaden christen.

Het begin

Lees verder na de advertentie

"Op de middelbare school was ik nogal een rebel. Ook werd ik er drie jaar lang gepest en kreeg ik een relatie met een jongen die zelf veel problemen had. Uiteindelijk dronk ik op een avond tien glazen wijn, en toen ik drugs ging gebruiken, ging het helemaal mis. Ik stopte met mijn mbo-opleiding, had met iedereen ruzie, was thuis niet te houden en gebruikte alles door elkaar. Alles, behalve heroïne."

Ik was op een punt dat ik niets meer te verliezen had

"Ik was op een punt dat ik niets meer te verliezen had. De wereld was tegen me en ik was tegen de wereld. Ik ging 's avonds huilend naar bed en kon er met mijn ouders maar moeilijk over praten. Intussen probeerde ik van alles. Ik ging in therapie, probeerde alternatieve geneeswijzen, ik mediteerde. Die dingen hielpen vaak maar voor even. Toen een vriendin van me twee jaar geleden vroeg of ik mee wilde naar de kerk, dacht ik: fuck it. Supercynisch ging ik zitten. Het was in de City Life Church in Den Haag, de pastor hield een preek over liefdesverdriet en ik begon te huilen. Ik was namelijk net weer uit een rare relatie gestapt. De gemeenschap voelde zo warm en welkom. Ze veroordeelden me niet, ondanks de shit die ik heb gedaan. Het voelde als familie. Dat moment, die liefde, heeft mijn hart geopend en mijn leven veranderd. Ik heb altijd wel geloofd dat er iets is en dat er een God zou kunnen zijn. Dus zo groot was de stap naar het geloof ook weer niet."

Tekst loopt door onder afbeelding.

...en ná haar bekering als christen. © rv

De reacties

"Mijn moeder houdt zich bezig met spiritualiteit, ze doet aan reiki. En mijn vader is een atheïst die niets van het geloof moet hebben. Hij vond het echt een probleem dat ik naar de kerk ging. Nu nog heeft hij er moeite mee: Hij ziet het als een sekte die je dingen oplegt. Ik deel veel over het geloof via sociale media. Daar hebben veel familieleden moeite mee. Maar er zijn ook niet-christelijke vrienden die zeggen dat ik er beter uit zie en dat ik nu rust uitstraal. Vroeger werd ik vaak boos. En dan deed ik anderen pijn omdat ik zelf pijn had."

Je wilt niet weten hoe vaak ik heb gefantaseerd over mijn begrafenis

"Je wilt niet weten hoe vaak ik heb gefantaseerd over mijn begrafenis. God is de reden dat ik nog leef. Ik ben heel dankbaar dat ik niet heb opgegeven.

"Nu ben ik nog wel eens verdrietig. Maar ik voel niet meer die leegte, die ik vroeger probeerde op te vullen met alle shit die er bestaat."

Deel dit artikel

Ik was op een punt dat ik niets meer te verliezen had

Je wilt niet weten hoe vaak ik heb gefantaseerd over mijn begrafenis