Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Word toch katholiek, het kan alleen maar beter worden

Religie en Filosofie

Stijn Fens

Stijn Fens © Trouw
Column

Deze week zocht ik mijn vriend Paul maar eens op. Net als ik katholiek, bijna van beroep. We moesten de laatste ontwikkelingen in onze kerk doornemen. Die stemden niet bepaald vrolijk. Misbruik, misbruik en nog eens misbruik.

We namen plaats in zijn werkkamer die iets had van een klein katholiek documentatiecentrum. In de boekenkast veel werken die verwezen naar voor de katholieke kerk betere tijden. Tegen de boeken aan leunden - bijna geriefelijk - foto's van overleden geloofsgenoten. Wat zouden zij ervan gevonden hebben?

Lees verder na de advertentie

Onze ontmoeting had iets van een bezoek aan een gezamenlijke vriendin die voor de zoveelste keer in het ziekenhuis was opgenomen. Samen zaten we aan haar bed. De situatie was wederom ernstig, zo niet hopeloos. Onze vriendin sliep vast en zonder dat ze ons kon horen, hielden we haar lichamelijke, maar ook haar geestelijke gesteldheid tegen het licht. Ze kon zich namelijk nogal arrogant gedragen. Aan de andere kant leek ze onverwoestbaar.

In Pauls werkkamer stelden we vast dat er bijna altijd iemand van buiten nodig was geweest om de feiten over misbruik in de kerk naar boven te halen. Of het nu om een journalist van NRC Handelsblad ging, zijn collega's van de Boston Globe of een vasthoudende hoofdaanklager in Pennsylvania, nog maar zelden heeft de kerk uit eigen beweging en zonder druk van buitenaf het tapijt opgetild om te kijken wat er allemaal onder lag.

Je gaat naar de kerk om wat je er zelf vindt. In mijn geval troost, hemelse liturgie, een verhaal dat mijn aardse leven elke keer in een ander perspectief plaatst

We vroegen ons af of de Nederlandse bisschoppen nog iets van zich zouden laten horen nu de aanhoudende veenbrand die het misbruik in de rooms-katholieke kerk is, weer eens is opgelaaid. Bijvoorbeeld een bemoedigend woord voor de gelovigen die, na vijf jaar gefeliciteerd te zijn met die 'leuke paus', op feestjes nu soms weer met de nek worden aangekeken. Dan valt al snel het woord criminele organisatie, als ware de kerk een motorclub.

Paul zette een kop thee voor mij.

"Heb jij die vraag deze week ook al gekregen", vroeg ik aan hem.

"Welke vraag", vroeg hij op zijn beurt.

"Nou, je weet wel. Die ze ons al zo lang stellen. Waarom we in hemelsnaam bij een kerk willen blijven die zo veel fout doet."

Ik geef elke keer weer hetzelfde antwoord. Dat mijn familie al eeuwenlang bij die kerk hoort en ik niet degene wil zijn die het licht uitdoet. Dat katholiek zijn - in de woorden van Herman Finkers - een geaardheid is, waar je nooit helemaal afstand van kan doen. Het is geen bridgeclub. Dat geloven uiteindelijk een door en door persoonlijke keuze is. Je gaat naar de kerk om wat je er zelf vindt. In mijn geval troost, hemelse liturgie, een verhaal dat mijn aardse leven elke keer in een ander perspectief plaatst en - voor alles - dat eindeloze mysterie.

Nu vraagt u zich af: wie wil er in hemelsnaam toetreden tot die kerk die zo veel fout doet?

Bagatelliseer ik daarmee het misbruik in de katholieke kerk? Nee dames en heren, het is om te janken zo erg. Maar geen ontuchtige priester, geen misdadige bisschop en ook geen aarzelende paus krijgt mij de kerk uit. Om mijzelf maar eens te citeren: die kerk is ook van mij. Ik zou bijna zeggen: is ook van ons.

Redding

Daar ligt misschien wel de sleutel naar een betere toekomst voor de kerk. Dat gevoel dat 'wij de kerk zijn' wordt door traditionele katholieken weggezet als iets ouderwets, iets van de jaren zestig, maar is uiteindelijk misschien de enige redding voor de kerk. Kerkleiders en gelovigen die samen werken aan een kerk die transparant is, wars van misbruik van allerlei soort, gedreven door geloof en gebed, misschien even niet zo groot, maar uiteindelijk toch een toevluchtsoord van troost voor iedereen.

Vers bloed kan ook helpen. Nu vraagt u zich af: wie wil er in hemelsnaam toetreden tot die kerk die zo veel fout doet? Niet veel mensen op dit moment, schat ik zo in. Dat is eigenlijk jammer. Ik weet niet veel van geldzaken, maar ik begrijp altijd dat als je iets met aandelen wilt gaan doen, je moet instappen op het moment dat de aandelenmarkt er op haar slechtst voorstaat. In die zin is het - wat de katholieke kerk betreft - nu het ideale instapmoment. Het kan alleen maar beter worden.

Dus: word toch katholiek. De inschrijfformulieren liggen achter in de kerk.

Columnist Stijn Fens schrijft over katholicisme. Al zijn eerdere columns vindt u hier terug.

Lees ook:

Over hóe hij de impasse wil oplossen rept de paus met geen woord

Tijdens zijn bezoek aan Ierland kwam paus Franciscus terug op het misbruikschandaal dat als een schaduw over de kerk heen hangt.

Pausbezoek Ierland overschaduwd door misbruik

De paus reist morgen voor een tweedaags bezoek naar Ierland om aanwezig te zijn bij de katholieke Wereldgezinsdagen. Die worden echter overschaduwd door de misbruikschandalen in de kerk.

Deel dit artikel

Je gaat naar de kerk om wat je er zelf vindt. In mijn geval troost, hemelse liturgie, een verhaal dat mijn aardse leven elke keer in een ander perspectief plaatst

Nu vraagt u zich af: wie wil er in hemelsnaam toetreden tot die kerk die zo veel fout doet?